Μεσόιππος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μεσόιππος
Χρονικό πλαίσιο απολιθωμάτων:
Μέσο Ηώκαινο-Ανώτερο Ολιγόκαινο
Σκελετός του είδους M. barbouri
Σκελετός του είδους M. barbouri
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Περισσοδάκτυλα (Perissodactyla)
Οικογένεια: Ιππίδες (Equidae)
Υποοικογένεια: Αγχιθηριίδες (Anchitheriidae)
Γένος: Μεσόιππος (Mesohippus)
Είδος: βλ. Κείμενο

Ο Μεσόιππος ήταν ζώο, πρόγονος του σημερινού αλόγου και απόγονος του Ηώιππου, που έζησε την εποχή του Ολιγοκαίνου περίπου πριν από 45.000.000 χρόνια.

Ο Μεσόιππος είχε το μέγεθος ενός μεγάλου κυνηγετικού σκύλου, έχοντας ύψος 60 εκ., με πιο κοντή χαίτη και πιο μακριά ουρά. Σε όλα τα πόδια του είχε τρία δάχτυλα, από τα οποία το μεσαίο ήταν μακρύτερο, δυνατώτερο και οπλισμένο με ένα πολύ χοντρό νύχι.

Καλλιτεχνική αναπαράσταση

Καθώς οι συνθήκες πάνω στη Γη αλλάζανε, το κλίμα γινόταν ξηρότερο. Πολλά δάση εξαφανίζονταν και τη θέση τους έπαιρναν τα λιβάδια. Ο Μεσόιππος προσαρμόστηκε στο περιβάλλον αλλάζοντας από γενιά σε γενιά. Άρχισε να τρώει χορτάρι και τα δόντια του έγιναν κατάλληλα ώστε να μασάνε σκληρά και ξερά χόρτα. Έγινε ψηλότερος, ταχύτερος και απόκτησε μακρύτερο λαιμό. Έχοντας μεγάλο πια ανάστημα δεν μπορούσε να κρυφτεί στα δάση. Μπορούσε όμως να τρέχει γρηγορότερα από τους προγόνους του και να ξεφεύγει από τους εχθρούς του. Στηριζόταν πια σ' ένα μόνο δάχτυλο κάθε ποδιού του καθώς τα άλλα δάχτυλα δεν ακουμπούσαν στο έδαφος. Τα νύχια των δαχτύλων που μεταχειριζόταν, μεταβλήθηκαν σε δυνατές οπλές. Αυτές οι οπλές ήταν μειονέκτημα για τελματώδικα μέρη, δημιουργούσαν όμως πλεονέκτημα στις ξερές πεδιάδες. Με τον καιρό τα άλογα έγιναν πιο μεγαλόσωμα και έχασαν τα άχρηστα δάχτυλα.

Το πρώτο μονοδάκτυλο (μόνοπλο, με μία οπλή) άλογο εμφανίστηκε την εποχή του Πλειοκαίνου, πριν από 5.500.000 χρόνια, και ονομάστηκε Ιππάριο (Hipparion), απολιθωμένα λείψανα του οποίου βρέθηκαν στη Βόρεια Αμερική, την Αφρική και την Ελλάδα, συγκεκριμένα στο Πικέρμι, στο Αχλάδι και τον Αλμυροπόταμο της Eύβοιας και στη Σάμο. Περί το τέλος του Πλειοκαίνου εμφανίστηκε ο Πλειόιππος, ο οποίος, ως προς τη μορφή του, είναι πολύ κοντά στο σημερινό άλογο. Τα ίχνη των εξαφανισμένων δαχτύλων φαίνονται ακόμη στα σημερινά άλογα. Είναι μικρά κόκαλα, κρυμμένα μέσα στο δέρμα, λίγο πάνω από την οπλή.

Είδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γένος Mesohippus περιλαμβάνει 13 είδη:

  • M. bairdi
  • M. barbouri
  • M. braquistylus
  • M. equiceps
  • M. hypostylus
  • M. intermedius
  • M. latidens
  • M. longiceps
  • M. metulophus
  • M. montanensis
  • M. obliquidens
  • M. proteulophus
  • M. westoni

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Η ιστορία του αλόγου", Κλασικά εικονογραφημένα, Εκδόσεις Ατλαντίς, Νο 1015
  • "Η ωραιότερη κατάκτηση του ανθρώπου", άρθρο του Απόστολου Ζαφρακά, εφημερίδα Καθημερινή 08/02/2004