Μείζον Γερμανικό Ράιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τα[νεκρός σύνδεσμος] όρια του "Μείζονος Γερμανικού Ράιχ". Με πράσινο χρώμα εμφανίζονται τα πιθανά κράτη μαριονέτες και προτεκτοράτα, βασισμένες σε διάφορες αλλά μόνο εν μέρει συστηματοποιημένες εκτιμήσεις στόχου (π. χ. Γενικό Σχέδιο για την Ανατολή) από την κρατική διοίκηση και από πηγές της ηγεσίας των Ες-Ες[1]

Το Μείζον Γερμανικό Ράιχ (γερμανικά: Großgermanisches Reich‎, πλήρης ονομασία: Μείζον Γερμανικό Ράιχ του Γερμανικού Έθνους, γερμανικά: Großgermanisches Reich der Deutschen Nation‎) είναι το επίσημο όνομα της πολιτικής οντότητας στην Ευρώπη την οποία προσπάθησε να ιδρύσει η Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.[2] Ο Χίτλερ αναφέρει επίσης ένα μελλοντικό κράτος με τίτλο "Γερμανικό Κράτος του Γερμανικού Έθνους" (γερμανικά: Germanischer Staat Deutscher Nation‎) στο βιβλίο "Ο αγών μου".[3] Οι εδαφικές διεκδικήσεις για το Μείζον Γερμανικό Ράιχ άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου. Ήδη από το φθινόπωρο του 1933, ο Χίτλερ οραματιζόταν την προσάρτηση γειτονικών προς την Γερμανία εδαφών όπως η Βοημία, η Δυτική Πολωνία και η Αυστρία στη Γερμανία, καθώς και στην δημιουργία κρατών δορυφόρων ή κρατών μαριονέτες χωρίς δικές τους οικονομικές και άλλες πολιτικές.[4]

Αυτή η παγγερμανική αυτοκρατορία αναμενόταν πρακτικά να αφομοιώσει όλη τη Γερμανική Ευρώπη σε ένα πολύ διευρυμένο Ράιχ. Εδαφικά, αποτελούνταν από το ήδη διευρυμένο Γερμανικό Ράιχ (αποτελούμενο από την μεσοπολεμική Γερμανία, την Αυστρία, την Βοημία-Μοραβία, την Αλσατία-Λορραίνη, το Όιπεν-Μαλμεντί, το Μέμελ, τη Κάτω Στυρία, την Άνω Καρνιόλα, την Κάτω Καρινθία και την γερμανοκρατούμενη Πολωνία), την Ολλανδία, το φλαμανδικό τμήμα του Βελγίου, το Λουξεμβούργο, την Δανία, την Ισλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τουλάχιστον το γερμανόφωνο τμήμα της Ελβετίας καθώς και το Λίχτενσταϊν.[5]

Η πιο αξιοσημείωτη εξαίρεση ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο σύμφωνα με τον σχεδιασμό δεν θα γινόταν γερμανική επαρχία αλλά θα γινόταν ο θαλάσσιος σύμμαχος και συνεργάτης των Γερμανών.[6] Άλλη μια εξαίρεση ήταν το γερμανόφωνο Νότιο Τιρόλο που ανήκε στην Ιταλία, τον κύριο σύμμαχο της Γερμανίας στην Ευρώπη. Πέρα από την Γερμανική Ευρώπη, τα σύνορα της Γαλλίας θα αναστρέφονταν στην κατάσταση που ήταν κατά την εποχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κάτι που θα σήμαινε την ολοκληρωτική προσάρτηση όλης της Βαλλονίας, της Γαλλικής Ελβετίας και αρκετών εδαφών στην βόρεια και ανατολική Γαλλία.[7] Επίσης, η πολιτική του Ζωτικού χώρου (Lebensraum) σχεδίαζε μια μεγάλη επέκταση της Γερμανίας προς ανατολάς, φτάνοντας μέχρι τα Ουράλια.[8][9] Ο Χίτλερ σχεδίαζε την απέλαση του "πλεονάζοντος" Ρωσικού πληθυσμού δυτικά των Ουραλίων σε περιοχές ανατολικά των Ουραλίων.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Utopia: The 'Greater Germanic Reich of the German Nation'». München – Berlin: Institut für Zeitgeschichte. 1999. 
  2. Elvert 1999, p. 325.
  3. DHM – Mein Kampf
  4. Majer, Diemut (2003). "Non-Germans" under the Third Reich: the Nazi judicial and administrative system in Germany and occupied Eastern Europe with special regard to occupied Poland, 1939—1945. JHU Press. σελίδες 188–189. ISBN 0-8018-6493-3. .
  5. Rich 1974, pp. 401–402.
  6. Strobl 2000, pp. 202–208.
  7. Williams 2005, p. 209.
  8. André Mineau. Operation Barbarossa: Ideology and Ethics Against Human Dignity. Rodopi, 2004. p. 36.
  9. Rolf Dieter Müller, Gerd R. Ueberschär. Hitler's War in the East, 1941-1945: A Critical Assessment. Berghahn Books, 2009. p. 89.
  10. Bradl Lightbody. The Second World War: Ambitions to Nemesis. London, England, UK; New York, New York, USA: Routledge, 2004. p. 97.