Μαρκήσιος Σαρλ ντε Βιλέτ
| Μαρκήσιος Σαρλ ντε Βιλέτ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Charles, marquis de Villette (Γαλλικά) και Charles de Villette (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 4 Δεκεμβρίου 1736[1][2][3] Παρίσι |
| Θάνατος | 7 Ιουλίου 1793 Παρίσι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Γαλλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός δημοσιογράφος ποιητής |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Reine Philiberte de Varicourt |
| Γονείς | Pierre-Charles de Villette |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σαρλ Μισέλ, Μαρκήσιος ντε Βιλέτ (γαλλ. Charles Michel, Marquis de Villette, 4 Δεκεμβρίου 1736 – 7 Ιουλίου 1793) ήταν Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός της Γαλλικής Επαναστάσεως.
Γεννήθηκε στο Παρίσι και κληρονόμησε από τον επενδυτή πατέρα του όχι μόνο τον τίτλο ευγενείας, αλλά και μεγάλη περιουσία. Ο Σαρλ Μισέλ έλαβε μέρος στον Επταετή Πόλεμο και μετά αποσύρθηκε στη έπαυλή του στο Κλερμόν. Δεν είχε συμπάθειες στους κύκλους των ευγενών εξαιτίας της ελλείψεως καλών τρόπων, αλλά είχε την τύχη της στενής γνωριμίας με τον Βολταίρο, ο οποίος ήταν γνωστός της μητέρας του. Ο ηλικιωμένος φιλόσοφος ήθελε να κάνει τον ντε Βιλέτ ποιητή, έχοντάς τον χαρακτηρίσει μάλιστα ως «τον Γάλλο Τίβουλλο».[4] Ο Βολταίρος έπεισε τον Μαρκήσιο να νυμφευθεί τη μορφωμένη Ρέν Φιλιμπέρ ντε Βαρικούρ (Reine Philiberte de Varicourt)[5], πράγμα που έγινε το 1777. Ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος, ωστόσο το ζεύγος παρέμεινε αφοσιωμένο στον Βολταίρο και στο σπίτι τους στο Παρίσι ήταν που πέθανε ο κορυφαίος φιλόσοφος το 1778, με τον Βιλέτ να διατηρεί την καρδιά του σε μία λήκυθο.
Μόλις ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, ο ντε Βιλέτ έκαψε δημόσια τους τίτλους ευγενείας του και έγινε μέλος της Συμβατικής Εθνοσυνελεύσεως, ενώ έγραψε επαναστατικά άρθρα στο Chronique de Paris. Αργότερα ωστόσο επέκρινε τον Ροβεσπιέρο. Στις 27 Δεκεμβρίου 1792 δημοσιεύθηκε στο Chronique de Paris η προειδοποίηση του ντε Βιλέτ για την «απειλή δικτατορίας» και η ανησυχία του «για την αδράνεια των πολιτών των Παρισίων ενώπιον κτηνώδους εκφοβισμού».[6] Το πέραν της δημοσιογραφίας συγγραφικό έργο του ντε Βιλέτ, πεζό και ποιητικό, είναι «μάλλον ψυχρό και επιπόλαιο». Ο ντε Βιλέτ απεβίωσε από φυσικά αίτια στο Παρίσι σε ηλικία 56 ετών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 11928401n. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ (Γαλλικά) Sycomore. www
.assemblee-nationale . Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017..fr /sycomore /index .asp - ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6hq8p1g. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Villette, Charles, Marquis de» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 86
- ↑
Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Voltaire, François Marie Arouet de» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 203 - ↑ Jonathan Israel: Revolutionary Ideas: An Intellectual History of the French Revolution from the Rights of Man to Robespierre, σσ. 193-194
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Βιλλέτ Κάρολος, μαρκήσιος ντε-» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 513