Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (1290-1315)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μαργαρίτα της Βουργουνδίας)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαργαρίτα της Βουργουνδίας
Marketa pecet.jpg
Βασίλισσα της Γαλλίας
Περίοδος29 Νοεμβρίου 1314 - 30 Απριλίου 1315
ΠροκάτοχοςΙωάννα Α΄ της Ναβάρρας
ΔιάδοχοςΚλημεντία του Ανζού
Περίοδος4 Απριλίου 1305 - 30 Απριλίου 1315
ΠροκάτοχοςΛευκή του Αρτουά
ΔιάδοχοςΚλημεντία του Ανζού
Γέννηση1290
Θάνατος30 Απριλίου 1315 (25 ετών)
Νορμανδία
ΣύζυγοςΛουδοβίκος Ι΄ της Γαλλίας
ΕπίγονοιΙωάννα Β΄ της Ναβάρρας
ΟίκοςΟίκος των Καπετιδών
ΠατέραςΡοβέρτος Β΄ της Βουργουνδίας
ΜητέραΑγνή της Γαλλίας, δούκισσα της Βουργουνδίας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Μαργαρίτα (Marguerite de Bourgogne, 1290 - 30 Απριλίου 1315) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας γεεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας, ως (η πρώτη) σύζυγος του Λουδοβίκου Ι' της Γαλλίας.

Η ζωή της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ροβέρτου Β' δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών.[1] Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Α΄ της Ναβάρρας (1305), ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο ως Λουδοβίκος Ι' της Γαλλίας (1314). [2] Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας (1312 - 1349). Η Μαργαρίτα κατηγορήθηκε για μοιχεία μαζί με τη συνυφάδα της Λευκή της Βουργουνδίας από την κουνιάδα της Ισαβέλλα της Γαλλίας (1314). Κλείστηκαν και οι δύο στη φυλακή, όπου η Μαργαρίτα απεβίωσε· σύμφωνα με μερικές πηγές στραγγαλίστηκε με εντολή του συζύγου της.[3]

Η κόρη της Μαργαρίτας, η Ιωάννα έγινε αργότερα βασίλισσα της Ναβάρρας ως Ιωάννα Β'· η νομιμότητά της αμφισβητήθηκε λόγω της μοιχείας της μητέρας της. Με τον πρόωρο θάνατο του μικρανεψιού της Φιλίππου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας (1361), δημιουργήθηκαν προβλήματα διαδοχής στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Οι επικρατέστεροι διάδοχοι ήταν ο εγγονός της Μαργαρίτας, ο Κάρολος Β' της Ναβάρρας και ο βασιλιάς της Γαλλίας Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας, ο οποίος ήταν γιος τής αδελφής τής Μαργαρίτας, Ιωάννας της Βουργουνδίας. Το δουκάτο κατάφερε τελικά ο Ιωάννης Β΄ να το ενσωματώσει στο Γαλλικό στέμμα και να το παραχωρήσει αμέσως μετά στον μικρότερο γιο του Φίλιππο Β΄ των Βαλουά τον Τολμηρό. Η Κλημεντία περιγράφεται με δύο μυθιστορήματα (1955), στο έργο του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα, Ρωσικής καταγωγής, Μαουρίς Ντυρόν (1918-2009) "Οι καταραμένοι βασιλείς".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Anne Echols and Marty Williams, An Annotated Index of Medieval Women, (Markus Weiner Publishing Inc., 1992), 300.
  2. Anne Echols, 300.
  3. Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France, 987-1328, (Continuum Books, 2007), 277.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Anne Echols and Marty Williams, An Annotated Index of Medieval Women, (Markus Weiner Publishing Inc., 1992)
  • Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France, 987-1328, (Continuum Books, 2007)