Μαρία ντε Ναγκλόφσκα
| Μαρία ντε Ναγκλόφσκα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 15 Αυγούστου 1883 Αγία Πετρούπολη |
| Θάνατος | 17 Απριλίου 1936 Ζυρίχη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Σπουδές | Smolny Institute for Noble Maidens |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας ποιήτρια μεταφράστρια δημοσιογράφος μυστικιστής μυθιστοριογράφος |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | d:Q4311583 και d:Q116878975 |
| Αδέλφια | d:Q4311582 |
Η Μαρία ντε Ναγκλόφσκα (15 Αυγούστου 1883 - 17 Απριλίου 1936) ήταν Ρωσίδα αποκρυφίστρια, μυστικίστρια, συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιήτρια, η οποία έγραφε και δίδασκε για τις σεξουαλικές μαγικές τελετουργικές πρακτικές, ενώ παράλληλα συνδεόταν με το παριζιάνικο σουρεαλιστικό κίνημα.
Ίδρυσε και ηγήθηκε μιας αποκρυφιστικής εταιρείας γνωστής ως Αδελφότητα του Χρυσού Βέλους στο Παρίσι από το 1932 έως το 1935.
Η αποκρυφιστική διδασκαλία της Ναγκλόφσκα επικεντρώθηκε σε αυτό που η ίδια ονόμασε Τρίτο Όρο της Τριάδας, στο οποίο το Άγιο Πνεύμα της κλασικής χριστιανικής τριάδας αναγνωρίζεται ως το θεϊκό θηλυκό.
Οι πρακτικές της στόχευαν στη συμφιλίωση των φωτεινών και των σκοτεινών δυνάμεων στη φύση μέσω της ένωσης του αρσενικού και του θηλυκού αποκαλύπτοντας την πνευματικά μεταμορφωτική δύναμη του σεξ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ναγκλόφσκα γεννήθηκε το 1883 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, κόρη ενός επαρχιακού κυβερνήτη του Καζάν.
Έμεινε ορφανή σε ηλικία 12 ετών και σπούδασε στο αποκλειστικό ιδιωτικό και αριστοκρατικό Ινστιτούτο Σμόλνα. Μετά από μια ρήξη με την αριστοκρατική της οικογένεια, η οποία προκλήθηκε από τον έρωτά της με έναν Εβραίο αστό, τον Μοϊσέ Χοπένκο, μετακόμισε μαζί του πρώτα στο Βερολίνο και στη συνέχεια στη Γενεύη, όπου παντρεύτηκαν και στη συνέχεια απέκτησαν τρία παιδιά.
Γύρω στο 1910, ο Χοπένκο την εγκατέλειψε για να μετακομίσει στην Παλαιστίνη. Η Ναγκλόφσκα έβγαζε τα προς το ζην ως εκπαιδευτικός σε σχολείο. Εργάστηκε επίσης ως δημοσιογράφος, αλλά τα ριζοσπαστικά της γραπτά οδήγησαν στη φυλάκισή της και τελικά στην απέλασή της από την Ελβετία, μετά την οποία μετακόμισε στη Ρώμη γύρω στο 1920[1].
Ενώ βρισκόταν στη Ρώμη, εργάστηκε ξανά ως δημοσιογράφος και γνώρισε τον Ιούλιο Έβολα[2].
Το 1929, μετακόμισε στο Παρίσι. Για να συντηρήσει τον εαυτό της, διεξήγαγε σεμινάρια αποκρυφισμού, στα οποία συμμετείχαν πάνω από 40 άτομα για να ακούσουν τις ιδέες της σχετικά με τη σεξουαλική μαγεία. Σε αυτές τις συνεδρίες συμμετείχαν αξιοσημείωτοι πρωτοποριακοί συγγραφείς και καλλιτέχνες όπως ο Έβολα, ο Γουίλιαμ Σίμπρουκ, ο Μαν Ρέι και ο Αντρέ Μπρετόν. Αυτές οι συγκεντρώσεις οδήγησαν τελικά στην ίδρυση της Αδελφότητας του Χρυσού Βέλους το 1932[3][4].
Οι εκδηλώσεις της ήταν προφανώς αρκετά αμφιλεγόμενες. Το 1935, η Ναγκλόφσκα παρουσίασε μια ομιλία, στην οποία παρουσιάστηκε ως η «Αρχιέρεια της Αγάπης του Ναού της Τρίτης Εποχής» και μίλησε με θέμα «Μαγεία και Σεξουαλικότητα: Τι είναι η Μαγική Συνουσία; Τι είναι το Συμβολικό Φίδι». Η λέσχη δικάστηκε και καταδικάστηκε για «προσβολή της δημόσιας ευπρέπειας», αλλά αργότερα άσκησε έφεση κατά της καταδίκης[5].
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, η Ναγκλόφσκα εξέδιδε την εφημερίδα La Flèche (Το Βέλος), μια εφημερίδα που κυκλοφόρησε σε είκοσι τεύχη, με άρθρα που συνεισέφεραν πολυάριθμοι αποκρυφιστές.
Το 1931, συγκέντρωσε, μετέφρασε στα γαλλικά και δημοσίευσε τα γραπτά του Αμερικανού αποκρυφιστή Πάσκαλ Μπέβερλι Ράντολφ σχετικά με το θέμα της σεξουαλικής μαγείας και των μαγικών καθρεφτών. Η μετάφραση και η έκδοσή της έσωσαν το έργο του Ράντολφ από την αφάνεια και επηρέασαν την ευρωπαϊκή μαγεία με τις ιδέες και τις διδασκαλίες του[6]. Η Ναγκλόφσκα συμπλήρωσε το κείμενο με ό,τι ισχυρίστηκε ότι ήταν προφορικές διδασκαλίες του Ράντολφ[7].
Δημοσίευσε την ημιαυτοβιογραφική νουβέλα Le Rite Sacré de l'amour magique (Η Ιερή Τελετουργία του Μαγικού Έρωτα) το 1932. Αργότερα την ίδια χρονιά, δημοσίευσε επίσης το La Lumière du sexe (Το Φως του Σεξ), μια μυστικιστική πραγματεία και οδηγό για σεξουαλικές τελετουργίες, που ήταν υποχρεωτικό ανάγνωσμα για όσους επιθυμούσαν να μυηθούν στην Αδελφότητα του Χρυσού Βέλους.
Το μεταγενέστερο βιβλίο της σχετικά με τις προηγμένες πρακτικές σεξουαλικής μαγείας, Le mystère de la pendaison (Το Μυστήριο της Αιώρησης), περιγράφει λεπτομερώς τις προηγμένες διδασκαλίες της σχετικά με τον Τρίτο Όρο της Αγίας Τριάδας και την πνευματικά μεταμορφωτική δύναμη του σεξ, καθώς και την πρακτική του ερωτικού τελετουργικού απαγχονισμού και άλλων πρακτικών αισθητηριακής στέρησης.
Πέρα από τα αποκρυφιστικά θέματα, η Ναγκλόφσκα επηρέασε επίσης το σουρεαλιστικό καλλιτεχνικό κίνημα. Το Συνοπτικό γλωσσάρι ερωτισμού στον κατάλογο της Διεθνούς Σουρεαλιστικής Έκθεσης του 1959 στο Παρίσι ανέφερε τη σημαντική επιρροή της[8]. Ο σουρεαλιστικός συγγραφέας Σαράν Αλεξαντριάν έγραψε μια λεπτομερή περιγραφή της ζωής της[9].
Η Ναγκλόφσκα είδε ένα όνειρο το 1935, που προμήνυε τον θάνατό της, και λίγο αργότερα πήγε να ζήσει με την κόρη της στη Ζυρίχη. Πέθανε εκεί, σε ηλικία 52 ετών, στις 17 Απριλίου 1936[10].
Σατανικός συμβολισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο βιβλίο του «Έρωτας και τα Μυστήρια της Αγάπης: Η Μεταφυσική του Σεξ», ο Ιούλιος Έβολα ισχυρίστηκε ότι η Ναγκλόφσκα έγραφε συχνά για να σοκάρει σημειώνοντας την «σκόπιμη πρόθεσή της να σκανδαλίσει τον αναγνώστη, ασχολούμενη άσκοπα με τον Σατανισμό»[11].
Αναφερόμενη στον εαυτό της ως «σατανική γυναίκα», περιβαλλόταν από σατανική ρητορική και εικονογραφία, με προκλητικό αποτέλεσμα. Ενθάρρυνε ρητά τους μαθητές της να φαντάζονται τον Σατανά ως μια δύναμη μέσα στην ανθρωπότητα και όχι ως ένα πραγματικό εξωτερικό κακό, καταστροφικό πνεύμα. Διακήρυξε ότι «Η λογική είναι στην υπηρεσία του Σατανά». Χρησιμοποιεί τον Σατανά ως σύμβολο της επιθυμίας του ανθρώπου για χαρά και ελευθερία, όταν γράφει: «Αδελφοί μου, οι Σεβάσμιοι Πολεμιστές του Χρυσού Βέλους, θα πουν: "Ο Ελεύθερος Άνθρωπος μέσα σου ήταν ο Σατανάς και ήθελε αιώνια χαρά, αλλά εσύ, Ελευθερωμένε Αδελφέ, αποφάσισες διαφορετικά, επειδή δεν ήσουν μόνο ο Σατανάς αλλά και Αυτός που ζει, όντας η Ζωή»[12].
Τελετουργική πρακτική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μια τελετουργία, για την οποία υπάρχει μια άμεση μαρτυρία, αναφέρει ότι η τελετή περιελάμβανε τη γυμνή Ναγκλόφσκα ξαπλωμένη ανάσκελα πάνω στο βωμό, ενώ ένας μυημένος άνδρας τοποθετούσε ένα δισκοπότηρο στα γεννητικά της όργανα και διακήρυττε: «Θα προσπαθήσω με κάθε τρόπο να φωτιστώ, με τη βοήθεια μιας γυναίκας που ξέρει πώς να με αγαπάει με παρθενική αγάπη... Θα ερευνήσω με συντρόφους την μυητική ερωτική πράξη, η οποία, μετατρέποντας τη θερμότητα σε φως, διεγείρει τον Εωσφόρο από τις σατανικές αποχρώσεις της αρρενωπότητας»[13].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Hakl, Hans Thomas (2006). «Maria De Naglowska and the Confrérie de la Flèche D'Or». Politica Hermetica - l'Ésotérisme au féminin: l'Âge dHomme: 113.
- ↑ Hakl, Hans Thomas (2010). «The Theory and Practice of Sexual Magic Exemplified by Four Magical Groups in the Early Twentieth Century». Hidden Intercourse: Eros and Sexuality in the History of Western Esotericism. Fordham University Press: 465. ISBN 978-0823233410.
- ↑ Maria de Naglowska (2011). The Light of Sex: Initiation, Magic, and Sacrament. Introd., notes and trans. by William Traxler. Inner Traditions. σελίδες 4–8. ISBN 9781594774157.
- ↑ Dyrendal, Asbjørn· Lewis, James R. (2016). The Invention of Satanism. Oxford; New York: Oxford University Press. σελίδες 43–45. ISBN 978-0195181104.
- ↑ Sowerwine, Charles (2001). France Since 1870 : Culture, Politics and Society. Palgrave MacMillan. σελίδες 154. ISBN 9780333658369.
- ↑ Versluis, Arthur (2005). Gutierrez, Cathy, επιμ. The Occult in Nineteenth Century America. Aurora, CO: The Davies Group. σελ. 29. ISBN 1-888570-83-0.
- ↑ Deveney, John Patrick (1997). Paschal Beverly Randolph: A Nineteenth-Century Black American Spiritualist. State University of New York Press. σελίδες 226.
- ↑ Rosemont, Penelope (1998). Surrealist Women: An International Anthology. Athlone Press. σελίδες lvi and xlii. ISBN 9780485300888.
- ↑ Alexandrian, Sarane (1977). Les Libérateurs de l'amour. σελίδες 185–206.
- ↑ Traxler. Introduction to the Light of Sex. σελ. 6.
- ↑ Evola, Julius (1991). Eros Mysteries of Love: The Metaphysics of Sex. Inner Traditions. σελίδες 261. ISBN 978-0892813155.
- ↑ Naglowska, Maria de (2011). Advanced Sex Magic: The Hanging Mystery Initiation. Inner Traditions. σελ. 81. ISBN 978-1594774164.
- ↑ Medway, Gareth J. (2001). Lure of the Sinister: The Unnatural History of Satanism. New York University Press. σελίδες 19. ISBN 978-0814756454.