Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μαρία-Λουίζα της Αυστρίας
L'impératriceMarie-Louise.jpg
Γέννηση
Βιέννη
Θάνατος
Πάρμα
Υπηκοότητα Αυστρία
Σύζυγος Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας και Άνταμ Άλμπερτ φον Νέιππεργκ
Τέκνα Ναπολέων Β΄ και Γουλιέλμος Αλβέρτος, 1ος πρίγκιπας του Μοντενουόβο
Γονείς Φραγκίσκος Β´, Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας και Μαρία Θηρεσία της Νάπολης και της Σικελίας
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Η Μαρία Λουίζα της Πάρμας (Marie Louise, Duchess of Parma, Βιέννη, 12 Δεκεμβρίου 1791Πάρμα, 17 Δεκεμβρίου 1847) ήταν δούκισσα της Πάρμας και της Πιατσέντζας, μητέρα του Γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντος Β΄ και δεύτερη σύζυγος του Γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντος Α΄ του Μέγα, μέσω του οποίου έγινε και η ίδια αυτοκράτειρα της Γαλλίας από το 1817.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας της Νάπολης και της Σικελίας. Η Μαρία Λουίζα στα πρώτα της χρόνια διδάχτηκε πολλές ξένες γλώσσες πέραν από τη μητρική της γερμανική, για να μπορέσει στο μέλλον να παντρευτεί κάποιον μεγάλο ξένο ευγενή.

Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ναπολέων Βοναπάρτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρία Λουίζα της Πάρμας

Στις 11 Μαρτίου του 1810 η 18χρονη αρχιδούκισσα παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Ναπολέων Α΄ στο ναό του Αγίου Αυγουστίνου στη Βιέννη. Ο Ναπολέων με τη σειρά του ήθελε και αυτός έντονα τον γάμο αυτό για να δημιουργήσει η δυναστεία του δεσμούς με τον οίκο των Αψβούργων, μέλος του οποίου ήταν η Μαρία Λουίζα. Προηγουμένως είχε επιχειρήσει να νυμφευτεί τη μεγάλη δούκισσα Άννα των Ρωμανώφ, που ήταν η νεώτερη αδελφή του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας, αλλά τελικά η δούκισσα Άννα αρνήθηκε την πρότασή του.

Στις 20 ή 28 Μαρτίου του 1811 η Μαρία Λουίζα γέννησε τον Ναπολέοντα Φραγκίσκο Ιωσήφ Κάρολο Βοναπάρτη, που έγινε αμέσως βασιλιάς της Ρώμης και λίγα χρόνια αργότερα αυτοκράτορας της Γαλλίας, μετά την παραίτηση του πατέρα του το 1814. Η ίδια έγινε αντιβασιλεύς της Γαλλίας από τον Απρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 1812 κατά τη διάρκεια της Ρωσικής εκστρατείας, καθώς και κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της στη Γερμανία στην περίοδο από τον Απρίλιο του 1813 έως τον Ιανουάριο του 1814.

Εκθρόνιση και απονομή του τίτλου του δούκα της Πάρμας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ήττα και οριστική παραίτηση του συζύγου της, που εξορίστηκε στη νήσο του Έλβα τον Απρίλιο του 1814, η Μαρία Λουίζα επέστρεψε στην Αυστρία χωρίς να ξαναδεί ποτέ τον σύζυγό της. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ στις 11 Απριλίου του 1814, κράτησε τον αυτοκρατορικό της τίτλο, έγινε δούκισσα της Πάρμας και της Πιατσέντζας με τον γιο της ως διάδοχο. Την επόμενη χρονιά το συμβούλιο της Βιέννης αφαίρεσε από τον γιο της το δικαίωμα διαδοχής, ενώ νέο συμβούλιο το 1817 όρισε η διαδοχή να γίνει από μέλος του Οίκου των Βουρβώνων.

Απώτερα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1821, τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της Μεγάλου Ναπολέοντα, παντρεύτηκε με μοργανατικό γάμο τον ερωμένο της κόμη Αδάμ Αλβέρτο φον Νέιππεργκ (1775 – 1829), με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, δύο από τα οποία είχαν γεννηθεί πριν τον γάμο του ζεύγους. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1834 η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε με τρίτο γάμο —επίσης μοργανατικό— τον κόμη Κάρολο-Ρενέ του Μπομπέλ (1785 – 1856). Πέθανε στην Πάρμα στις 17 Δεκεμβρίου του 1847.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Marie Louise, Duchess of Parma της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]