Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαρία Κορίνα Ματσάδο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μαρία Κορίνα Ματσάδο
Προσωπικά στοιχεία
ΥπηκοότηταΒενεζουέλα
Πολιτικό κόμμαΒέντε Βενεζουέλα
ΣύζυγοςRicardo Sosa Branger (1990–2001)[1]
ΣπουδέςΚαθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέγιο
Institute of Advanced Studies in Administration
Επάγγελμαπολιτικός[2]
ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων
μηχανικός βιομηχανίας
ΒραβεύσειςBBC 100 Women (2018)[3]
βραβείο Ζαχάρωφ (2024)[4]
Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάτσλαβ Χάβελ (2024)[5]
Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης (2025)[6][7]
Υπογραφή
Αξίωμαμέλος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο (ισπανικά: María Corina Machado‎‎· Καράκας, 7 Οκτωβρίου 1967) είναι Βενεζουελανή πολιτικός και ακτιβίστρια, η οποία είναι επί του παρόντος ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Διετέλεσε μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας από το 2011 έως το 2014.

Η Ματσάδο είναι βιομηχανική μηχανικός και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά. Τον Οκτώβριο του 2025 της απονεμήθη το Νόμπελ Ειρήνης.

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ματσάδο γεννήθηκε στο Καράκας στις 7 Οκτωβρίου 1967. Είναι η μεγαλύτερη από τέσσερις κόρες. Η μητέρα της, Κορίνα Παρίσκα Πέρες, ήταν ψυχολόγος, ενώ ο πατέρας της, Ενρίκε Ματσάδο Θουλοάγα, ήταν επιχειρηματίας στη βιομηχανία χάλυβα. Μεγάλωσε σε μια συντηρητική και καθολική οικογένεια. Ο προπάππους της ήταν ο Εδουάρδο Μπλάνκο, ο οποίος δημοσίευσε το έργο Venezuela Heroica το 1881, ενώ ο προπάππους της από την πλευρά της μητέρας της, Αρμάνδο Θουλοάγα Μπλάνκο, θεωρείται μάρτυρας της δημοκρατίας, καθώς σκοτώθηκε στην αποτυχημένη εξέγερση του 1929 εναντίον της δικτατορίας του Χουάν Βιθέντε Γκόμες.

Με πτυχίο στη βιομηχανική μηχανική από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Ανδρέας Μπέγιο και μεταπτυχιακό στη χρηματοοικονομική από το Instituto de Estudios Superiores de Administración (IESA) στο Καράκας, η Ματσάδο εργάστηκε στη βιομηχανία αυτοκινήτων στη Βαλένθια.

Το 1992 —όντας ήδη μητέρα τριών παιδιών— ίδρυσε το Ίδρυμα Αθηνά (Fundación Atenea), ένα ίδρυμα που με ιδιωτικές δωρεές παρείχε φροντίδα σε ορφανά και παραβατικά παιδιά του δρόμου στο Καράκας· υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος του Ιδρύματος Oportunitas. Το 1993 μετακόμισε στο Καράκας.

Η Ματσάδο εισήλθε στην πολιτική το 2002 ως ιδρύτρια και επικεφαλής της ομάδας παρακολούθησης των ψήφων Súmate,[8] μαζί με τον Αλεχάντρο Πλαζ.[9][10] Είναι η Εθνική Συντονίστρια του πολιτικού κόμματος Βέντε Βενεζουέλα. Θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας. Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα έχει απαγορεύσει στην Ματσάδο να εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα.[11]

Η Ματσάδο ήταν υποψήφια στις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2012, αλλά έχασε τις προκριματικές εκλογές της αντιπολίτευσης από τον Ενρίκε Καπρίλες. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στη Βενεζουέλα το 2014, ήταν μια από τις ηγετικές προσωπικότητες στην οργάνωση διαδηλώσεων κατά της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο.[12] Το 2019, εν μέσω της προεδρικής κρίσης στη Βενεζουέλα, ανακοίνωσε ότι θα ξεκινούσε μια δεύτερη προεδρική υποψηφιότητα εάν ο αμφισβητούμενος προσωρινός πρόεδρος Χουάν Γκουαϊδό προκαλούσε με επιτυχία εκλογές. Οι προσπάθειές του Γκουαϊδό τελικά δεν ήταν επιτυχείς.[13]

Ήταν υποψήφια για το Βέντε Βενεζουέλα στις προκριματικές εκλογές της Ενωτικής Πλατφόρμας του 2023, αν και στις 30 Ιουνίου 2023 αποκλείστηκε για δεκαπέντε χρόνια από τον Γενικό Ελεγκτή της Βενεζουέλας.[14] Ο αποκλεισμός της επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας τον Ιανουάριο του 2024.[15] Μετά τη νίκη της στις προκριματικές εκλογές, η Ματσάδο ανακηρύχθηκε υποψήφια της αντιπολίτευσης για τις προεδρικές εκλογές του 2024,[16] αν και αντικαταστάθηκε από την Κορίνα Γιόρις στις 22 Μαρτίου 2024. Η Γιόρις εμποδίστηκε να εγγραφεί ως υποψήφια και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Εντμούντο Γκοζάλεζ Ουρουτία.

Την 1η Αυγούστου 2024, η Ματσάδο δημοσίευσε μια επιστολή στην εφημερίδα The Wall Street Journal, στην οποία ανέφερε ότι είχε αρχίσει να κρύβεται «φοβούμενη για τη ζωή της, την ελευθερία τη δική της και των συμπατριωτών της από τη δικτατορία του Νικολάς Μαδούρο».[17]

Βραβεία και αναγνώριση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2025, η Ματσάδο τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης «για το ακούραστο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τον λαό της Βενεζουέλας και για τον αγώνα της για την επίτευξη μιας δίκαιης και ειρηνικής μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία».[18][19][20][21] ΟΤο 2018 συμπεριλήφθηκε στη λίστα των 100 Γυναικών του BBC,[22][11] και συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τα 100 πιο σημαντικά πρόσωπα το 2025.[23] Το 2024, η Ματσάδο έλαβε το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάτσλαβ Χάβελ και το Βραβείο Σάχαροφ (που μοιράζεται με τον Γκονζάλες) «για την εκπροσώπηση των Βενεζουελάνων που αγωνίζονται για τη δημοκρατία».[24][25]

  1. ↑ www.telecinco.es/famosos/20251010/vida-personal-maria-corina-machado-nobel-paz-divorcio-hijos-pareja_18_016825966.html.
  2. ↑ «“Milei es un gran aliado de la libertad en Venezuela”: el respaldo de la principal opositora a Maduro».
  3. ↑ www.bbc.com/news/world-46225037.
  4. ↑ www.europarl.europa.eu/news/en/press-room/20241017IPR24738/maria-corina-machado-and-edmundo-gonzalez-urrutia-awarded-2024-sakharov-prize.
  5. ↑ «2024 Václav Havel Prize awarded to Venezuelan political figure and rights defender María Corina Machado». 30  Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2025.
  6. ↑ «Press release». (Αγγλικά) 10  Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2025.
  7. ↑ Seher Asaf: «Nobel Peace Prize 2025: Venezuelan opposition leader María Corina Machado wins - BBC News». (Αγγλικά) BBC News Online. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2025.
  8. ↑ «Comunicado de Súmate sobre renuncia de María Corina Machado». El Universal. 12 February 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 September 2012. https://web.archive.org/web/20120929202829/http://www.eluniversal.com/2010/02/12/pol_esp_comunicado-de-sumate_12A3426731.shtml. Ανακτήθηκε στις 25 October 2023..
  9. ↑ Boustany, Nora (9 July 2004). «Signing On To Challenge Hugo Chavez». The Washington Post: σελ. A.15. ProQuest 409713725. https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A37649-2004Jul8.html.
  10. ↑ de la Rosa, Alicia (11 July 2011). «Diputada Machado anunciará su precandidatura el próximo domingo». El Universal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 July 2011. https://web.archive.org/web/20110712234113/http://politica.eluniversal.com/2011/07/11/diputada-machado-anunciara-su-precandidatura-el-proximo-domingo.shtml. Ανακτήθηκε στις 25 October 2023.
  11. 1 2 Turkewitz, Julie; Herrera, Isayen; Fernandez, Adriana Loureiro (24 July 2024). «The ‘Iron Lady’ of Venezuela Threatens to Unseat Its Autocrat» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2024/07/24/world/americas/venezuela-election-opposition-machado.html.
  12. ↑ Kurmanaev, Anatoly (23 December 2014). «Venezuela Protests Drive Poor to Maduro as Death Toll Mounts». Business Week. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 March 2014. https://web.archive.org/web/20140313080046/http://www.businessweek.com/news/2014-03-13/middle-class-protesting-venezuela-shortages-drive-poor-to-maduro. Ανακτήθηκε στις 23 December 2014.
  13. ↑ Regan, Trish (2 February 2019). «Venezuela could see its first female president». Fox Business. https://www.foxbusiness.com/politics/venezuela-to-see-its-first-female-president-if-free-elections-are-called. Ανακτήθηκε στις 17 February 2019.
  14. ↑ Armas, Mayela; Sequera, Vivian (30 June 2023). «Venezuela opposition candidate Machado barred from holding office-gov't» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/world/americas/venezuela-opposition-candidate-machado-barred-holding-office-govt-2023-06-30/. Ανακτήθηκε στις 30 June 2023.
  15. ↑ «Venezuela's Supreme Court disqualifies opposition leader from running for president». Le Monde.fr (στα Αγγλικά). AFP. 27 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2024.
  16. ↑ Garcia Cano, Regina (26 October 2023). «María Corina Machado is winner of Venezuela opposition primary that the government has denounced». Associated Press. https://apnews.com/article/venezuela-opposition-primary-machado-winner-5d3c4c4b9a4cd42f52729fc0e798954f. Ανακτήθηκε στις 27 October 2023.
  17. ↑ Machado, Maria Corina (1 August 2024). «I Can Prove Maduro Got Trounced». The Wall Street Journal. https://www.wsj.com/articles/i-can-prove-maduro-got-trounced-venezuela-election-stolen-772d66a0. Ανακτήθηκε στις 1 August 2024.
  18. ↑ Announcement of the 2025 Nobel Peace Prize, Ίδρυμα Νόμπελ, 2025-10-10, https://www.youtube.com/watch?v=wrRBGaUwJiQ, ανακτήθηκε στις 2025-10-10
  19. ↑ Καϊσερλιδης, Τρυφωνας (11 Οκτωβρίου 2025). «Μαρία Κορίνα Ματσάδο: Τι έκανε η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας και κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2025.
  20. ↑ «Μαρία Κορίνα Ματσάδο: «Βασιζόμαστε στον Τραμπ» για μια ελεύθερη Βενεζουέλα». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. 10 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2025.
  21. ↑ «Νόμπελ Ειρήνης στην ακροδεξιά Μαρία Κορίνα Ματσάδο». ΕΦΣΥΝ. 10 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2025.
  22. ↑ «BBC 100 Women 2018: Who is on the list?» (στα αγγλικά). BBC News. 19 November 2018. https://www.bbc.com/news/world-46225037. Ανακτήθηκε στις 23 July 2019.
  23. ↑ «María Corina Machado: The 100 Most Influential People of 2025». TIME (στα Αγγλικά). 16 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2025.
  24. ↑ «Venezuelan opposition figure Machado wins European rights award». France24. 30 September 2024. https://www.france24.com/en/europe/20240930-venezuelan-opposition-figure-machado-wins-european-rights-award. Ανακτήθηκε στις 1 October 2024.
  25. ↑ «Venezuelan opposition leaders awarded Europe's Sakharov Prize for democratic campaign». Reuters. https://www.reuters.com/world/americas/venezuelan-opposition-leaders-machado-gonzales-awarded-sakharov-prize-2024-10-24/. Ανακτήθηκε στις 24 October 2024.

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μαρία_Κορίνα_Ματσάδο&oldid=11354634"