Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαρία, κόμισσα του Αρκούρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μαρία, κόμισσα του Αρκούρ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση9  Σεπτεμβρίου 1398
Θάνατος19  Απριλίου 1476
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφεουδάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑντώνιος του Βωντεμόν (από 1416)
ΤέκναΙωάννης του Αρκούρ, Φρειδερίκος Β΄ του Βωντεμόν, Ερρίκος της Λωρραίνης Βωντεμόν, Μαργαρίτα της Λωρραίνης- Βωντεμόν
Mary of Lorraine
ΓονείςΙωάννης Ζ΄ του Αρκούρ και Μαρία του Αλανσόν
ΑδέλφιαΙωάννης Η΄ του Αρκούρ
Ιωάννα του Αρκούρ
Οικογένειαοίκος του Αρκούρ
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Το επιτύμβιο μνημείο της Μαρίας των Αρκούρ και του συζύγου της Αντωνίου κόμη του Βωντεμόν.

Η Μαρία του Αρκούρ, γαλλ. Marie (Γαλλική γλώσσα : Marie of Harcourt, 9 Σεπτεμβρίου 1398 - 19 Απριλίου 1476) από τον Οίκο του Αρκούρ ήταν κόρη του κόμη του Αρκούρ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βωντεμόν και κυρία του Ζουανβίλ.

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Αρκούρ & Ωμάλ και βαρόνο του Ελμπέφ, και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Πέτρου Β΄ κόμη του Αλανσόν. Με το τέλος του πατέρα της (1452) η Μαρία προσπάθησε να διεκδικήσει την κληρονομιά του Αρκούρ με τον αποκλεισμό της μικρότερης αδελφής της Ιωάννας. Η Ιωάννα έγινε τελικά κόμισσα του Ωμάλ, η Μαρία έγινε κόμισσα του Αρκούρ και βαρόνη του Ελμπέφ. Τα εδάφη αυτά είχε στόχο να τα κληρονομήσει ο δεύτερος γιος της Ιωάννης, αλλά αυτός απεβίωσε πριν από αυτήν (1473): την διαδέχθηκε ο εγγονός της Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης.[1]

Παντρεύτηκε το 1416 τον Αντώνιο των Λωρραίνης κόμη του Βωντεμόν και κύριο του Ζουανβίλ και είχε τέκνα:

  • Φρειδερίκος Β΄ 1428-1470, κόμης τού Βωντεμόν.
  • Ιωάννης απεβ. 1473, κόμης του Αρκούρ.
  • Ερρίκος απεβ. 1505, επίσκοπος του Τερουάν και του Μετς.
  • Μαρία απεβ. 1445, παντρεύτηκε τον Αλαίν Θ΄ του Ροάν.
  • Μαργαρίτα απεβ. πριν το 1474, παντρεύτηκε τον Αντώνιο ντε Κροΰ, κόμη του Πορσεάν.
  1. Carroll, Stuart (1998). Noble Power During the French Wars of Religion. Cambridge University Press. σσ. 17–19
  • Carroll, Stuart (1998). Noble Power During the French Wars of Religion. Cambridge University Press.
  • Richard Vaughan, Philip the Good (2002 edition).