Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαικία Φαυστίνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μαικία Φαυστίνα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση201
Ρώμη
Θάνατος3ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιστορικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςJunius Balbus
ΤέκναΓορδιανός Γ'
ΓονείςΓορδιανός Α' και Fabia Orestilla
ΑδέλφιαΓορδιανός Β΄

Η Μαικία Φαυστίνα, λατιν.: Maecia Faustina είναι το όνομα που δόθηκε από το αναξιόπιστο αρχαίο κείμενο Ιστορία των Αυγούστων στην κόρη του Αυτοκράτορα Γορδιανού Α΄, αδελφή του Γορδιανού Β΄ και μητέρα του Γορδιανού Γ΄. [1] [2] Ωστόσο, ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν αυτό το όνομα ως ψευδές, και την αποκαλούν Αντωνία Γορδιανή. [3] Ήταν μία εξέχουσα και πλούσια γυναίκα, που έζησε τον ταραγμένο και ασταθή 3ο αι. και μέσω τού γιου της άσκησε τεράστια επιρροή στην ρωμαϊκή πολιτική. [4]

Πιθανότατα γεννήθηκε στη Ρώμη. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό της, μεγάλωσε και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο σπίτι, που είχε κτίσει στη Ρώμη ο της εποχής της Δημοκρατίας στρατηγός Πομπήιος. Προηγούμενοι ιδιοκτήτες ήταν ο Μάρκος Αντώνιος της τριανδρίας και ο Αυτοκράτορας Τιβέριος.

Μετά το 214 η Μαικία παντρεύτηκε έναν Ρωμαίο συγκλητικό, του οποίου το όνομα είναι άγνωστο. Η Ιστορία των Αυγούστων κατονομάζει τον σύζυγό της ως Ιούνιο Βάλβο, ωστόσο οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν αυτό το όνομα ως λανθασμένο. Γέννησε στον σύζυγό της έναν γιο στις 20 Ιανουαρίου 225, τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Μάρκο Αντώνιο Γορδιανό Πίο ή Γορδιανό Γ΄. Το όνομα γέννησης και ο τόπος γέννησης του Γορδιανού Γ΄ είναι άγνωστα: το όνομα Γορδιανός υιοθετήθηκε από τον γιο της Μαικίας, όταν αυτός έγινε Αυτοκράτορας. Ο σύζυγος της Μαικίας απεβίωσε πριν από το 238.

Μετά τις σύντομες βασιλείες του πατέρα και του αδελφού της, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος τον Απρίλιο διόρισε δύο συγκλητικούς, τον Βαλβίνο και τον Πουπιηνό, ως από κοινού αυτοκράτορες. Κατά τη διάρκεια της σύντομης βασιλείας τους, ο γιος της Μαικίας έγινε δημοφιλής στους Ρωμαίους πολίτες, και οι δύο συναυτοκράτορες αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν το παιδί ως κληρονόμο τους. Στις 29 Ιουλίου 238 ο Βαλβίνος και ο Πουπιηνός δολοφονήθηκαν από την Πραιτωριανή Φρουρά. Αργότερα την ίδια ημέρα ο γιος της έγινε ο νέος Αυτοκράτορας. Υπάρχει η πιθανότητα η Μαικία να δωροδόκησε τους Φρουρούς, για να δολοφονήσουν τους δύο συναυτοκράτορες, ώστε ο γιος της να γίνει Αυτοκράτορας.

Για να διατηρήσει την καλή θέληση της Συγκλήτου, ο Γορδιανός Γ΄ πήρε το όνομα του παππού και του εκ μητρός θείου του. Οι πολιτικές παρατάξεις που υποστήριζαν τον πατέρα και τον αδελφό της Μαικίας, υποστήριζαν επίσης τον γιο της. Μέσω αυτών, μπόρεσε να βοηθήσει τον γιο της στη διεύθυνση των υποθέσεων, και μαζί προσπάθησαν να μεταρρυθμίσουν τις πολιτικές που κάλυπταν τη διοίκηση, τις δημοσιονομικές υποθέσεις και τον ρωμαϊκό στρατό. Καταβλήθηκαν προσπάθειες για τον περιορισμό των φόρων, που επιβάλλονταν στους πλούσιους και επιφανείς Ρωμαίους. Η προσοχή στράφηκε στην ενίσχυση των αμυντικών δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων της Αυτοκρατορίας, και οι Ρωμαίοι κυβερνήτες διώκονταν ποινικά, εάν καταχρώντο τους ρωμαϊκούς φόρους και τις εξουσίες τους στη διακυβέρνηση των επαρχιών.

Το 241 ο γιος της διόρισε τον ικανό και αποτελεσματικό Τιμησίθεο έπαρχο της Πραιτωριανής Φρουράς . Αργότερα, τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Γορδιανός Γ΄ νυμφεύτηκε την κόρη του Τιμησίθεου, Τρανκουιλλίνα, η οποία έγινε Ρωμαία αυτοκράτειρα. Ο Τιμησίθεος απεβίωσε το 243, και ο Γορδιανός Γ΄ διόρισε τον φιλόδοξο Φίλιππο τον Άραβα ως νέο έπαρχο της Φρουράς. Τον Φεβρουάριο του 244, ο Γορδιανός Γ΄ απεβίωσε από άγνωστα αίτια. Είτε πέθανε στη μάχη, είτε πιθανώς δολοφονήθηκε με εντολή του Φιλίππου. Ο Φίλιππος ανακηρύχθηκε τότε ο νέος Αυτοκράτορας. Η σύζυγος και η κόρη του Γορδιανού Γ΄ επέζησαν. Η τύχη της Μαικίας μετά το τέλος τού γιου της είναι άγνωστη.

  1. D’Amato, Raffaele (23 Ιανουαρίου 2020). Roman Standards & Standard-Bearers (2): AD 192–500 (στα Αγγλικά). Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4728-3650-2.
  2. Navarra, James (17 Αυγούστου 2018). A Compendium of the Earth, and of the People of the Earth, and of the Wars They Fought (στα Αγγλικά). Balboa Press. ISBN 978-1-9822-0990-2.
  3. Syme, Ronald (1971). Emperors and Biography: Studies in the 'Historia Augusta' (στα Αγγλικά). Clarendon Press. ISBN 978-0-19-814357-4.
  4. Verhaart, Floris (2022-07-03). «Jean-Baptiste Du Bos and the Réflexions critiques sur la poésie et sur la peinture within the context of contemporary philology and antiquarianism». Intellectual History Review 32 (3): 411–428. doi:10.1080/17496977.2022.2097401.