Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′39″N 23°43′58″E / 37.97750°N 23.73278°E / 37.97750; 23.73278


Μέγαρο Παλαιάς Βουλής
Old Greek Parliament Athens.jpg
Άποψη του κτιρίου
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Μέγαρο Παλαιάς Βουλής (Ελλάδα)
Γενικές πληροφορίες
Είδος Μέγαρο
Αρχιτεκτονική Αρχιτεκτονική
Διεύθυνση Σταδίου 11
Πόλη Αθήνα
Χώρα Ελλάδα
Έναρξη κατασκευής 1833
Ολοκλήρωση 1863
Κατάσταση διατηρητέο, λειτουργική
Χρήση Εθνικό Ιστορικό Μουσείο
Ιδιοκτήτης Αλέξανδρος Κοντόσταυλος
Τεχνικές λεπτομέρειες
Όροφοι 3
Σχεδιασμός και κατασκευή
Αρχιτέκτονας Φρανσουά Μπελανζέ
Ο χώρος συνεδριάσεων της παλαιάς Βουλής.

Το Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής είναι νεοκλασικό κτήριο το οποίο βρίσκεται στην οδό Σταδίου στην Αθήνα. Είναι ένα εντυπωσιακό κτήριο και αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα κτίσματα της πόλης. Στην πλατεία μπροστά από το μέγαρο βρίσκεται το άγαλμα του αρχιστρατήγου της Επανάστασης του 1821, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εσωτερικός χώρος

Το χώρο αυτό καταλάμβανε αρχικά η οικία του του Αθηναίου τραπεζίτη και πολιτικού Αλέξανδρου Κοντόσταυλου. Μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας από το Ναύπλιο στην Αθήνα το 1833, ο Βασιλιάς Όθωνας επέλεξε το κτίριο ως προσωρινό χώρο κατοικίας του, κατά τη διάρκεια της κατασκευής των Ανακτόρων (που σήμερα στεγάζουν τη Βουλή). Το 1835 χτίστηκε μια μεγάλη αίθουσα χορού και συμποσίων, και μετά την Επανάσταση του 1843, η οποία οδήγησε τον Όθωνα στη παροχή Συντάγματος, η Εθνική Αντιπροσωπεία συνεδρίασε στο χώρο. Τον Οκτώβριο του 1854, όμως, το κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Η κατασκευή του νέου κτιρίου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1858, με τα έργα να καθοδηγούνται από τη Βασίλισσα Αμαλία, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Φρανσουά Μπουλανζέ (François Boulanger). Τα έργα κατασκευής σταμάτησαν την επόμενη χρονιά λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, και δεν ξεκίνησαν έως την εκθρόνιση του Όθωνα το 1863. Τα σχέδια στη συνέχεια τροποποιήθηκαν από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο, και η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1871. Κατά τη διάρκεια των έργων το Κοινοβούλιο στεγαζόταν στο πίσω μέρος της πλατείας, σε ένα κτίριο από τούβλα, που χτίστηκε βιαστικά το 1863, και έγινε ευρέως γνωστό με το όνομα «Η Παράγκα».

Το μπρούντζινο άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, από το Λάζαρο Σώχο, μπροστά από το κτίριο του κοινβουλίου.

Το Ελληνικό Κοινοβούλιο παρέμεινε στο κτίριο από το 1875 έως τη μεταφορά του στο σημερινό του χώρο, τα Παλαιά Ανάκτορα, το 1932. Έτσι λοιπόν, στο χώρο αυτό πραγματοποιήθηκαν μερικές από τα πιο ταραχώδη και σημαντικά γεγονότα της σύγρονης Ελληνικής ιστορίας, συμμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του Πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη στα σκαλοπάτια του κτηρίου στις 13 Ιουνίου 1905, και τη διακύρηξη της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας στις 25 Μαρτίου 1924. Μετά τη μεταφορά του κοινοβουλίου, στο κτίριο στεγάστηκε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Το 1961 το κτήριο ανακαινίστηκε πλήρως και έγινε η έδρα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου υπό τη διεύθυνση της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.

Άγαλμα Κολοκοτρώνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο μπροστινό μέρος του κτιρίου δεσπόζει ένα μεγάλων διαστάσεων μπρούντζινο άγαλμα του στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, έφιππου. Γλύπτης του αγάλματος ήταν ο Λάζαρος Σώχος στο Παρίσι το 1900, και τοποθετήθηκε στη θέση του το 1904. Στο βάθρο του υπάρχουν χαραγμένες σκηνές από τη Μάχη των Δερβενακίων, και μια παράσταση της Πελοποννησιακής Γερουσίας κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Το έχει φορά προς την οδό Σταδίου. Ο Κολοκοτρώνης γυρνά το κεφάλι του προς το κτίριο και το δάκτυλο του δείχνει προς αντίθετη κατεύθυνση, στην οποία κατά τον 19ο αιώνα βρισκόταν οι Βασιλικοί Σταύλοι. Σύμφωνα με λαϊκό ανέκδοτο της περιόδου, ο ήρωας της Επανάστασης έδειχνε στους κοινοβουλευτικούς πως λόγω της δουλοπρέπειας τους προς το Βασιλιά, οι σταύλοι ήταν το κατάλληλο μέρος για αυτούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]