Μάχη των Πέντε Πηγαδιών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μάχη των Πέντε Πηγαδιών
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Χρονολογία15-17 Σεπτεμβρίου 1821
ΤόποςΚλεισούρα Ιωαννίνων
ΈκβασηΝίκη των Σουλιωτών
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Γεώργιος Δράκος,
Μουχουρδάρης
Σούλτζη Κόρτσα
Δυνάμεις
350 Σουλιώτες
200 Αλβανοί σύμμαχοι
3.500 Τούρκοι
Απώλειες
3 Σουλιώτες
12 Αλβανοί σύμμαχοι
200 Τούρκοι

Η Μάχη των Πέντε Πηγαδιών ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Σουλιώτες.

Η εξέλιξη των γεγονότων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θέση «Πέντε Πηγάδια» ήταν ένας κόμβος της Άρτας και των Ιωαννίνων. Τη θέση αυτή είχαν καταλάβει οι Σουλιώτες από τον Δεκέμβρη του 1820. Ο Σελήμ πασάς προσπάθησε να την επανακτήσει με 5.000 άντρες αλλά ηττήθηκε με μεγάλες απώλειες από τον Μάρκο Μπότσαρη.[1]

Όταν απειλήθηκε το Τοσκέσι, ο Χουρσίτ έστειλε 3.500 στρατό με τον Σούλτζη Κόρτσα να ενισχύσει τη φρουρά. Τότε ο Γεώργιος Δράκος με 350 Σουλιώτες και ο Αλβανός σύμμαχος Μουχουρδάρης με 200 άντρες του κατέλαβαν τα Πέντε Πηγάδια. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1821 συγκρούσθηκαν με τους Τούρκους και τους κατατρόπωσαν.[2]

Δύο μέρες αργότερα οι Τούρκοι επιτέθηκαν πάλι. Έκαναν μάλιστα μία απόπειρα να τους περικυκλώσουν αλλά ηττήθηκαν από τους άντρες του Μουχουρδάρη. Η επίθεση τους στοίχισε 200 νεκρούς και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Οι Σουλιώτες έχασαν 3 ενώ οι Αλβανοί σύμμαχοι δώδεκα.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΒ', σ. 72-73.
  2. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΒ', σ. 186.
  3. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΒ', σ. 186.