Μάχη του Νεδάο
Η Μάχη του Νεδάο δόθηκε στην Παννονία το 454 μ.Χ. μεταξύ των Ούννων και των πρώην Γερμανών υποτελών τους. Ο Νεδάο πιστεύεται ότι είναι παραπόταμος του ποταμού Σάβα.
Η μάχη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το τέλος τού Αττίλα του Ούννου, οι συμμαχικές δυνάμεις των υποτελών λαών υπό την ηγεσία του Αρδάριχου, βασιλιά των Γεπιδών, νίκησαν τις Ουννικές δυνάμεις του Έλλακ, γιου του Αττίλα, ο οποίος είχε αγωνιστεί με τους αδελφούς του Ερνάκ και Ντενγκίζιτς για την κυριαρχία μετά το τέλος τού Αττίλα. Ο ίδιος ο Έλλακ σκοτώθηκε στη μάχη. [1]
Σύμφωνα με τον ιστορικό του 6ου αι. Ιορδάνη:
Και έτσι τα πιο γενναία έθνη διαμελίστηκαν. Γιατί τότε, νομίζω, πρέπει να συνέβη ένα πολύ αξιοσημείωτο θέαμα, όπου μπορούσε κανείς να δει τους Γότθους να πολεμούν με λόγχες, τους Γεπίδες να μαίνονται με το σπαθί, τους Ρουγίους να σπάνε τα δόρατα στις πληγές τους, τους Σουάβους να πολεμούν πεζοί, τους Ούννους με τόξα, τους Αλανούς να σχηματίζουν μία γραμμή μάχης από βαριά οπλισμένους και τους Ερούλους από ελαφρά οπλισμένους πολεμιστές... ...μετά από πολλές σοβαρές συγκρούσεις, η νίκη ευνοεί απροσδόκητα τους Γεπίδες για το σπαθί, και η συνωμοσία του Αρδάριχου σκότωσε σχεδόν τριάντα χιλιάδες άνδρες, Ούννους καθώς και άλλες φυλές που τους έφεραν σε βοήθεια. Σε αυτή τη μάχη, ο μεγαλύτερος γιος του Αττίλα, ονόματι Έλλακ, τον οποίο λέγεται ότι ο πατέρας του αγαπούσε τόσο πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους, που τον ευνοούσε περισσότερο από όλους τους διάφορους γιους του στην αυτοκρατορία του, σκοτώθηκε.
Σύγχρονες απόψεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιορδάνης ισχυρίστηκε ότι στη μάχη του Νέδαο οι Οστρογότθοι πολέμησαν εναντίον των Ούννων, αλλά αυτό απορρίπτεται από σύγχρονους ιστορικούς όπως ο Χέρβιγκ Βόλφραμ και ο Χιουν Τζιν Κιμ. Ο τελευταίος πιστεύει ότι πρόκειται για μία πλαστή ιστορία, και ότι ο ίδιος ο βασιλιάς των Οστρογότθων Βαλαμίρ πολέμησε στο πλευρό των Ούννων. [2] Εναλλακτικά, οι Τζ. Ρ. Μάρτιντεϊλ και Φραντς Άλθαϊμ δέχονται ότι οι Οστρογότθοι ήταν μεταξύ των νικητών του Νεδάο, ενώ πολλοί άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του Ότο Τζ. Μένχεν-Χέλφεν, πιστεύουν ότι τίποτε από αυτά δεν υπήρξε καθόλου.
Συνέπεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η κυριαρχία των Ούννων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη διακόπηκε ως αποτέλεσμα της μάχης. Είναι δύσκολο να αναπαρασταθεί η ακριβής πορεία των γεγονότων, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 460 η Ούννικη αυτοκρατορία διαλύθηκε με τους Γεπίδες, τους Ρουγίους, τους Ερούλους, τους Σουηβούς και τους Οστρογότθους να αποκτούν ανεξαρτησία [3] και τελικά να γίνονται ομόσπονδα κράτη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Ούννοι, αναδιοργανωμένοι υπό τον Ντενγκίζιτς, μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά, όπου επιτέθηκαν στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ηττήθηκαν αποφασιστικά το 469. Μετά από αυτό το σημείο, οι Ούννοι παύουν να υπάρχουν στην ευρωπαϊκή ιστορία. [1]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 History of Humanity: From the seventh century B.C. to the seventh century A.D., UNESCO, 1996, (ISBN 92-3-102812-X), p.243.
- ↑ Kim, Hyun Jin (2013). The Huns, Rome and the Birth of Europe. Cambridge University Press. σελ. 113. ISBN 978-1-107-00906-6.
- ↑ The Cambridge Ancient History, vol 14, p. 18. (ISBN 0-521-32591-9).
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Dıngıl Ilgın, Fatma Aysel (2019). "The Battle of Nedao and its Importance in Eastern European Turkish History". Journal of Old Turkic Studies. 3 (2): 310–320. doi:10.35236/jots.580636.
- Mingarelli, Bernardo (2018). Collapse of the Hunnic Empire: Jordanes, Ardaric and the Battle of Nedao (PDF) (MA thesis). University of Ottawa.
- Herwig Wolfram. History of the Goths, transl. Thomas J. Dunlap., University of California Press, 1990, ISBN 0-520-06983-8.