Μάχη του Κιλιμαντζάρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 3°4′33″S 37°21′12″E / 3.07583°S 37.35333°E / -3.07583; 37.35333

Μάχη του Κιλιμαντζάρο
(Battle of Kilimanjaro)
Εκστρατεία Ανατολικής Αφρικής
Bundesarchiv Bild 105-DOA3105, Deutsch-Ostafrika, Pflanzer von Kilimandscharo.jpg
Έφιππο βοηθητικό στρατιωτικό σώμα εθελοντών αποίκων του 8ου Γερμανικού Λόχου Τυφεκιοφόρων, 1914.[1]
Χρονολογία3 Νοεμβρίου 1914
ΤόποςΚιλιμαντζάρο, Γερμανική Ανατολική Αφρική
ΈκβασηΑποφασιστική νίκη των Γερμανών
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Ταγματάρχης Georg Kraut
Ταξίαρχος J. M. Stewart
Δυνάμεις
1500[2]
Απώλειες
52 (νεκροί)[2]

Η Μάχη του Κιλιμαντζάρο (Αγγλικά: Battle of Kilimanjaro) στην Περιοχή Λονγκίντο έλαβε χώρα στη Γερμανική Ανατολική Αφρική τον Νοέμβριο του 1914 και ήταν μια πρώιμη συμπλοκή κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πόλεμου στην Εκστρατεία της Ανατολικής Αφρικής.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κατάκτηση της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής από τους Βρετανούς, σχεδιάστηκε ως εισβολή με τη μορφή δίκρανου στη Γερμανική αποικία, με το ένα κέρας προς την πόλη της Τάνγκα και το άλλο στον οικισμό του Λονγκίντο στην πλαγιά του Όρους Κιλιμαντζάρο. Το σχέδιο είχε καταρτιστεί από τη διάσκεψη του επιτελείου στη Μομπάσα με τον υποστράτηγο[Σημ. 2] Arthur Aitken στο γενικό πρόσταγμα. Το πρώτο και μεγαλύτερο κέρας ήταν η προώθηση προς την Τάνγκα από τη Βρετανική Ινδική Εκστρατευτική Δύναμη «Β», αποτελούμενη από 8.000 άνδρες και οργανωμένη σε δυο ταξιαρχίες.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το δεύτερο κέρας θα ήταν η επίθεση στη άμυνα των Γερμανών στη Λονγκίντο στα βόρεια του Κιλιμαντζάρο, κατόπιν να μεταστραφούν νοτίως και να καταλάβουν το Neu Moshi, τον δυτικό τερματικό σταθμό του σιδηροδρόμου Ουσαμπάρα ή της Βόρειας Σιδηροδρομικής Γραμμής. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Charles Miller, «ο στόχος για την κατάληψη του Λονγκίντο ήταν να συμπιεστεί η Γερμανική Schutztruppe (αποικιακή δύναμη)[Σημ. 3][Παρ. Σημ. 2] στο άνω άκρο, της διακοσίων μιλίων μήκους δαγκάνας.».[3] Η περιοχή ήταν σημαντικός καταυλισμός των Γερμανών με εδραιωμένες φυτείες αγαύης, καφέ καθώς και άλλων προσοδοφόρων καλλιεργειών στο βόρειο άκρο των υψιπέδων των Ουσαμπάρα. Δεδομένου ότι μικρές Γερμανικές ομάδες επιδρομών είχαν ήδη αρχίσει να πραγματοποιούν ενέδρες στα Βρετανικά αποσπάσματα και να επιτίθενται στον σιδηρόδρομο της Ουγκάντα, η καταστροφή των Γερμανικών δυνάμεων στην περιοχή που συνορεύει με τη Βρετανική Ανατολική Αφρική αποτελούσε βασικό στόχο του Βρετανικού σχεδίου δράσης. Αργότερα, ο Miller έγραψε «στα χαρτιά, η στρατηγική ήταν αλάνθαστη.»[4]

Περί τα τέλη Οκτωβρίου του 1914, το Βρετανικό Ινδικό Εκστρατευτικό Σώμα «C» διοικούμενο από τον Ταξίαρχο[Σημ. 4] J. M. Stewart, συγκεντρώθηκε με 4.000 άνδρες πλησίον των συνόρων της Βρετανικής και Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής. Η ταξιαρχία συμπεριελάμβανε εθελοντές αποίκους που αυτοαποκαλούνταν East Africa Mounted Rifles (Τυφεκιοφόροι Ιππείς Ανατολικής Αφρικής).[5] Εσφαλμένες αναφορές πληροφοριών, εκτιμούσαν στην περιοχή, τη Γερμανική στρατιωτική παρουσία να αγγίζει τους 200 άνδρες· ωστόσο, υπήρχαν 600 ασκάρι (askaris) σε τρεις λόχους.[Σημ. 5] συν τους εθελοντές αποίκους του 8ου Schützenkompagnie [λόχου τυφεκιοφόρων] αποτελούμενου από 86 νεαρούς έφιππους Γερμανούς.[6]

Η Μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έφιππη περίπολος Γερμανών εθελοντών αποίκων, 1914.

Στις 3 Νοεμβρίου 1914, περί τους 1.500 Ινδοί από το Παντζάμπ της Βρετανικής δύναμης, ανέβηκαν την πλαγιά πλησίον του Λονγκίντο κατά τη νύκτα και υπό το φως της ημέρας με την πρωινή ομίχλη, βρέθηκαν μεταξύ διασταυρούμενων πυρών από την ισχυρή Γερμανική αμυντική θέση. Η μεγάλη δύναμη του Ινδικού πεζικού πολέμησε καλά όταν αντεπιτέθηκε, μολαταύτα, κατά τη διάρκεια της ημέρας οι Βρετανοί επιτιθέμενοι δεν προχώρησαν, αλλά υπέστησαν σημαντικές απώλειες.[εκκρεμεί παραπομπή]

Περί τα μέσα του πρωινού, μια έφιππη περίπολος του 8ου Γερμανικού Λόχου Τυφεκιοφόρων έπληξε μια Βρετανική φάλαγγα ανεφοδιασμού, αποτελούμενη από 100 περίπου μουλάρια τα οποία μετέφεραν κυρίως νερό για τα στρατεύματά τους και που αιφνιδιάστηκε από τους Γερμανούς ιππείς. Κάποιοι από τους μεταφορείς στη φάλαγγα, πανικοβλήθηκαν και εγκατέλειψαν τα φορτία, αφήνοντας πίσω τους τρόφιμα, πυρομαχικά και εξοπλισμό. Οι Βρετανοί αξιωματικοί, με τα στρατεύματά τους τώρα, ευρέως διασκορπισμένα, περίμεναν μέχρι που σκοτείνιασε, καθόρισαν την κατάστασή τους ως ‘ανυποστήρικτη’, οπότε αποχώρησαν, κατέβηκαν από το βουνό και επέστρεψαν στη Βρετανική Ανατολική Αφρική έχοντας καταφέρει τίποτα.[7][8] Αυτή η ήττα των εισβολέων, από μια δύναμη μικρότερη από το ήμισυ του μεγέθους των, έπληξε το ηθικό, ιδιαιτέρως μεταξύ των Βρετανών αποικιακών εθελοντών.[9]

Επακόλουθο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίθεση του βόρειου κέρατος στο Λονγκίντο, αποσκοπούσε στον αντιπερισπασμό. Ο Byron Farwell αναφέρει ότι «η κύρια προσπάθεια, ήταν η φιλόδοξη αμφίβια επίθεση στο λιμένα της Τάνγκα» η οποία άρχισε στις 2 Νοεμβρίου 1914.[10]

Με το βόρειο κέρας που αντιπροσώπευαν οι λόχοι των askari, μεταφέρθηκαν σιδηροδρομικώς στην Τάνγκα, προκειμένου να βοηθήσουν το αντικρουόμενο νότιο κέρας.[11]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. O askari (πληθ. οι askaris), είναι η Αραβικής προέλευσης λέξη των Σουαχίλι για τον στρατιώτη ή τον αστυνομικό.
  2. O Αγγλικός στρατιωτικός βαθμός Major General, μεταφράζεται στον αντίστοιχο Ελληνικό στρατιωτικό βαθμό του Υποστράτηγου.
  3. Schutztruppe (Γερμανικά: [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[ˈʃʊtsˌtʁʊpə]]]] κυριολ. «δύναμη προστασίας»), ήταν η επίσημη ονομασία των αποικιακών στρατευμάτων στα Αφρικανικά εδάφη της Γερμανικής Αποικιακής Αυτοκρατορίας, από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το 1918. Παρόμοια με άλλα αποικιακά στρατεύματα, τα Schutztruppen αποτελούνταν από εθελοντές Ευρωπαίους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, όπως επίσης από ιατρούς και κτηνιάτρους. Οι περισσότερες κατεταγμένες σειρές είχαν στρατολογηθεί από τις αυτόχθονες κοινότητες εντός των Γερμανικών αποικιών ή κι'από άλλες περιοχές της Αφρικής.
  4. O Αγγλικός στρατιωτικός βαθμός Brigadier General, μεταφράζεται στον αντίστοιχο Ελληνικό στρατιωτικό βαθμό του Ταξίαρχου.
  5. Λόχος είναι στρατιωτική μονάδα, η οποία συνήθως αποτελείται από 80-150 στρατιώτες και συνήθως διοικείται από ένα λοχαγό ή ταγματάρχη. Οι περισσότεροι λόχοι αποτελούνται από τρεις έως έξι διμοιρίες, αν και ο ακριβής αριθμός των μπορεί να διαφέρει ανά χώρα, τύπο μονάδας και δομή.
Παραπομπές σημειώσεων
  1. J M Sinclair (1995). «Askari». Collins English Dictionary. Glasgow: HarperCollins Publishers. σελ. 89. ISBN 0-00-470677-3. 
  2. Gann, L.H.; Duignan, Peter (1977). The Rulers of German Africa, 1884-1914. Palo Alto: Stanford University Press. σελ. 116. 

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1960, η λέξη άρχισε να διαχωρίζεται για μεν τον στρατιώτη σε askari, για δε τον αστυνομικό σε polici (προφέρεται: πολίσι).
  2. Στα Ελληνικά υπάρχει το ασκέρι, το οποίο προέρχεται από το Τουρκικό asker που σημαίνει:
    α. τακτικό ή άτακτο στρατιωτικό σώμα
    β. τα μέλη μιας οικογένειας (συνήθως πολυμελούς) και
    γ. πλήθος.
Παραπομπές υποσημειώσεων
  1. Εμμ. Κριαράς (1995). «ασκέρι». Νέο Ελληνικό Λεξικό, Λεξικό της σύγχρονης Ελληνικής Δημοτικής γλώσσας. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. σελ. 192. ISBN 960-213-326-0. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η περιγραφή αυτής της εικόνας των Bundesarchiv, ταυτίζει αυτούς που εμφαίνονται, ως "καλλιεργητές από την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο". Κατά πάσα πιθανότητα, αυτοί οι εθελοντές στρατιώτες ήσαν μέλη του 8ου Λόχου Schützenkompagnie (λόχος τυφεκιοφόρων), αποτελούμενου από εποίκους, τους γιους των, τους διαχειριστές φυτειών κλπ. από τις περιοχές Ουσαμπάρα και της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής.
  2. 2,0 2,1 2,2 David F. Burg; Edward L. Purcell; L. Edward Purcell (5 Μαρτίου 2004). Almanac of World War I (* 1914 * / 4 November 1914). United States of America: University Press of Kentucky. σελ. 34. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019. 
  3. Miller, Battle for the Bundu, p. 54
  4. Miller, p. 55
  5. Farwell, The Great War in Africa, p. 161
  6. Hoyt, Guerilla, p. 55
  7. Hoyt, p. 56
  8. Miller, p. 72
  9. Farwell, p. 162
  10. Farwell, p. 163
  11. Miller, p. 61

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (Αγγλικά) Farwell, Byron. The Great War in Africa, 1914–1918. New York: W. W. Norton & Company, 1989. (ISBN 0-393-30564-3)
  • (Αγγλικά) Hoyt, Edwin P. Guerilla: Colonel von Lettow-Vorbeck and Germany's East African Empire. New York: Macmillan Publishing Co., Inc. 1981; and London: Collier Macmillan Publishers. 1981. (ISBN 0-02-555210-4)
  • (Αγγλικά) Miller, Charles. Battle for the Bundu: The First World War in German East Africa. London: Macdonald & Jane's, 1974; and New York: Macmillan Publishing Co., Inc. 1974. (ISBN 0-02-584930-1)