Μάχη της Καστέλλας (Πειραιώς)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μάχη της Καστέλλας (Πειραιώς)
Ελληνική Επανάσταση του 1821
John Makrygiannis by Peter von Hess.jpg
Ο Μακρυγιάννης υπερασπίζεται τη Καστέλλα
Χρονολογία 30 Ιανουαρίου 1827
20 Φεβρουαρίου 1827
Τόπος Καστέλλα Πειραιώς
Έκβαση Νίκη των Ελλήνων
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Ιωάννης Μακρυγιάννης
Σπύρος Δοντάς
Δημήτριος Μπενιζέλος
Χαρ. Ιγγλέσης
Γεώργιος Λέκκας
Δυνάμεις
500 άνδρες
3.000 πεζικό
1.000 ιππικό
Απώλειες
60
πάνω από 300

Η Μάχη της Καστέλλας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.

Η εξέλιξη των γεγονότων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτη μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη στις 30 Ιανουαρίου 1827 μεταξύ των υπερασπιστών του ομώνυμου λόφου της Αττικής και των δυνάμεων του Ρεσίτ Πασσά ο οποίος εξόρμησε εναντίον τους με πεζικό και ιππικό, ενώ χρησιμοποίησε και έξι κανόνια. Τις ελληνικές μονάδες υπεράσπισαν δυο Ψαριανά πλοία, καθώς και το ατμόπλοιο «Καρτερία» υπό το ναύαρχο Άστιγξ. Ύστερα από 5ωρη σύγκρουση οι Τούρκοι υποχώρησαν με βαριές απώλειες (περαν των 300 νεκρών) τις οποίες αύξησε η καταδίωξη από αντεπιτιθέμενα τμήματα των Ελλήνων μαχητών υπό τους Μακρυγιάννη, Σπ. Δοντά και Δημ. Μπενιζέλο. Οι ελληνικές απώλειες ήταν 60 άνδρες και φθορές της «Καρτερίας», που προκλήθηκαν από το αντίπαλο πυροβολικό.

Δεύτερη μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς ο Τούρκος αρχιστράτηγος επιχείρησε νέα επίθεση κατά της Καστέλλας, της οποίας την κατάληψη θεωρούσε απαραίτητη για την συνέχεια της πολιορκίας της Ακρόπολης αλλά απέτυχε εκ νέου, παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοί του, οχυρωμένοι στη βαλτώδη θέση «Τρεις Πύργοι» δε διέθεταν ιππείς, ενώ και ο αριθμός τους (μόλις 500 μαχητές, υπό τους Αθηναίους οπλαρχηγούς Χαρ. Ιγγλέση, Γεώργ. Λέκκα και του εκ Ναυπάκτου Παν. Σωτηρόπουλου) ήταν ελάχιστος σε σχέση με τις τουρκικές δυνάμεις (3.000 πεζοί, 1.000 ιππείς).

Παρότι η επιτυχής άμυνα της Καστέλλας δεν εμπόδισε το γενικότερο σχέδιο του Κιουταχή να καταλάβει την Ακρόπολη, εντούτοις, προσέφερε στις ελληνικές δυνάμεις ένα σημαντικό προγεφύρωμα για τον περαιτέρω αγώνα τους στην Αττική.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]