Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάχη της Καρμπάλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μάχη της Καρμπάλα
Γενικές πληροφορίες
Προφορά
Πληροφορίες ασχολίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η Μάχη τής Καρμπάλα. Μουσείο του Μπρούκλιν.

Η μάχη της Καρμπάλα (αραβ.: ) διεξήχθη στις 10 Οκτωβρίου 680 (10 Μουχαράμ τού 61 ΈΕ τού ισλαμικού ημερολογίου) μεταξύ τού στρατού τού 2ου χαλίφη των Ομεϋαδών, Γιαζίντ Α΄ (βασ. 680–683 ) και ένός μικρού στρατού με επικεφαλής τον Χουσεΐν ιμπν Αλί, εγγονό τού Μωάμεθ προφήτη τού Ισλάμ, στην Καρμπάλα, στην περιοχή Σαβάντ (σημερινό νότιο Ιράκ).

Πριν από το τέλος του, ο χαλίφης των Ομεϋαδών Μουαβία Α΄ (βασ. 661–680 ) είχε προτείνει τον γιο του Γιαζίντ ως διάδοχό του. Ο διορισμός τού Γιαζίντ αμφισβητήθηκε από τούς γιους μερικών εξεχόντων συντρόφων του Μωάμεθ, συμπεριλαμβανομένου τού Χουσεΐν, γιου τού 4ου χαλίφη Ρασιντούν Αλί, και τού Αμπντ Αλάχ ιμπν αλ-Ζουμπαΐρ, γιου τού Ζουμπαΐρ ιμπν αλ-Αβάμ. Μετά το τέλος τού Μουαβία το 680, ο Γιαζίντ απαίτησε υποταγή από τον Χουσεΐν και άλλους αντιφρονούντες. Ο Χουσεΐν δεν έδωσε υποταγή, και ταξίδευσε στη Μέκκα. Οι κάτοικοι τής Κούφα, μίας ιρακινής πόλης-φρουράς και κέντρου τού χαλιφάτου τού Αλί, ήταν αντίθετοι με τούς χαλίφες των Ομεϋαδών με έδρα τη Συρία, και είχαν μακροχρόνιο δεσμό με τον οίκο τού Αλή. Πρότειναν στον Χουσεΐν να ανατρέψει τούς Ομεϋάδες. Στον δρόμο τού Χουσεΐν προς την Κούφα με μία συνοδεία περίπου 70 ανδρών, το καραβάνι του αναχαιτίστηκε από έναν στρατό 1.000 ανδρών τού χαλίφη, σε κάποια απόσταση από την Κούφα. Αναγκάστηκε να κατευθυνθεί βόρεια, και να στρατοπεδεύσει στην πεδιάδα τής Καρμπάλα στις 2 Οκτωβρίου, όπου έφθασε λίγο αργότερα ένας μεγαλύτερος στρατός των Ομεϋαδών [α] . Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν, αφού ο κυβερνήτης των Ομεϋαδών, Ουμπαΐντ Αλάχ ιμπν Ζιγιάντ, αρνήθηκε στον Χουσεΐν ασφαλή διέλευση, χωρίς να υποταχθεί στην εξουσία του, όρο που απέρριψε ο Χουσεΐν. Ακολούθησε μάχη στις 10 Οκτωβρίου, κατά την οποία ο Χουσεΐν σκοτώθηκε μαζί με τούς περισσότερους συγγενείς και συντρόφους του, ενώ τα επιζώντα μέλη τής οικογένειάς του αιχμαλωτίστηκαν. Η μάχη ήταν η αρχή τής Δεύτερης Φιτνά, κατά την οποία οι Ιρακινοί οργάνωσαν δύο ξεχωριστές εκστρατείες, για να εκδικηθούν το τέλος τού Χουσεΐν. Η πρώτη από τούς Ταβαμπίν και η άλλη από τον Μουχτάρ αλ-Θακαφί και τούς υποστηρικτές του.

Η Μάχη τής Καρμπάλα ενίσχυσε την ανάπτυξη τού φιλο-Αλιδικού κόμματος [β] (Σιίτες τού Αλί) σε μία ξεχωριστή θρησκευτική αίρεση, με τις δικές της τελετουργίες και συλλογική μνήμη. Κατέχει κεντρική θέση στην ιστορία, την παράδοση και τη θεολογία των Σιιτών, και έχει συχνά αναφερθεί στη σιιτική λογοτεχνία. Για τούς Σιίτες, τα βάσανα και το τέλος τού Χουσεΐν έγιναν σύμβολο θυσίας στον αγώνα για το σωστό ενάντια στο λάθος, και για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια ενάντια στην αδικία και το ψεύδος. Παρέχει επίσης στα μέλη τής σιιτικής πίστης έναν κατάλογο ηρωικών κανόνων. Η μάχη αυτή τιμάται κατά τη διάρκεια μίας ετήσιας δεκαήμερης περιόδου, κατά τη διάρκεια τού ισλαμικού μήνα Μουχαράμ από τούς Σιίτες, με αποκορύφωμα τη 10η ημέρα τού μήνα, γνωστή ως Ημέρα τής Ασούρα. Την ημέρα αυτή, οι Σιίτες Μουσουλμάνοι θρηνούν, πραγματοποιούν δημόσιες πομπές, οργανώνουν θρησκευτικές συγκεντρώσεις, χτυπούν το στήθος τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτομαστιγώνονται. Οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι θεωρούν επίσης το περιστατικό ως ιστορική τραγωδία. Ο Χουσεΐν και οι σύντροφοί του θεωρούνται ευρέως μάρτυρες τόσο από τούς Σουνίτες, όσο και από τούς Σιίτες Μουσουλμάνους.

Νόμισμα τού Γιαζίντ Α΄ με μοτίβα των Σασσανιδών,[πθ λόπηκε στο νομισματοκοπείο τής Βασόρας, με ημερομηνία 61 ΈΕ (680/1 μ.Χ.), το έτος κατά το οποίο έλαβε χώρα η Μάχη τής Καρμπάλα.
Ένα ιερό κτισμένο στη θέση τού στρατοπέδου τού Χουσεΐν.
Το τζαμί Αλ-Αμπάς στην Καρμπάλα.
Ιερό μνημείο για όσους σκοτώθηκαν στη μάχη.
Το μέρος από όπου η Ζαϊνάμπ μπιντ Αλί έβλεπε τη μάχη.
Το ιερό Iμάμ Χουσαΰν κατά τη διάρκεια τού Αρμπαεέν.
Η τελετουργία χτυπήματος στο στήθος.
Ένα ματζλίς που κρατείται σε μία χουσαϋνιγιά.
Μία ζουλτζανά σε μία πομπή Μουαχαράμ.
Παράσταση των 12 Ιμάμηδων και επισόδεια από τη ζωή τους, όπως η Μάχη τής Καρμπάλα και το τέλος των χρόνων. Ζωγραφική από το Ιράν, λάδι σε καμβά, 19ος αι. Τρόπενμουζέουμ, Άμστερνταμ.

Η μάχη τής Καρμπάλα.

Πλακάκια μέσα στο Μουαβίν αολ-Μουλκ χουσαϋνιγιά, Κερμανσάχ, Ισάν, που παριστούν τον Αλί [ιμπν Χουσαΰν] Ζαΰντ αλ-Αμπιντίν, τη Ζαΰνάμπ μπιντ Αλί και άλλους αιχμαλώτους, που τούς πήραν στην Αυλή τού Γιαζίντ.
  1. The Shi'a sources assert that the army was 30,000 strong.[1]
  2. Political supporters of Ali and his descendants (Alids).[2][3]
  1. Munson 1988, σελ. 23.
  2. Donner 2010, σελ. 178.
  3. Kennedy 2004, σελ. 89.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]