Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρκος Ακούνια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μάρκος Ακούνια

Ο Ακούνια με τη φανέλα της Αργεντινής στο Μουντιάλ 2022
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαMarcos Javier Acuña[1]
Ημερ. γέννησης28 Οκτωβρίου 1991 (1991-10-28) (34 ετών)[1]
Τόπος γέννησηςΣαπάλα, Επαρχία Νεουκέν, Αργεντινή
Ύψος1.72 μ[1]
ΘέσηΑριστερό Μπακ
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΡίβερ Πλέιτ
Νούμερο φανέλας21
Ομάδες νέων
Ντον Μπόσκο ντε Σαπάλα
2008–2010Φέρρο Καρρίλ Οέστε
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2010–2014Φέρρο Καρρίλ Οέστε113(5)
2014–2017Ράσινγκ Κλουμπ78(16)
2017–2020Σπόρτινγκ Λισαβόνας85(7)
2020–2024Σεβίλλη112(6)
2024–Ρίβερ Πλέιτ29(1)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2016–2024Αργεντινή61(0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 28 Ιουλίου 2025.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 10 Σεπτεμβρίου 2024.

Ο Μάρκος Χαβιέρ Ακούνια (ισπανικά: Marcos Javier Acuña), γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου 1991, είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερό μπακ για την αργεντίνικη Ρίβερ Πλέιτ και την εθνική ομάδα της Αργεντινής.[2]

Σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμη καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ακούνια ξεκίνησε την αθλητική του προπόνηση στην Κλουμπ ντον Μπόσκο της πόλης του. Η καλή του απόδοση τον έκανε να ξεχωρίσει από τους σκάουτερ, οι οποίοι τον κάλεσαν να κάνει δοκιμές σε διάφορους συλλόγους στο Μπουένος Άιρες. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών προσπάθησε να πάει στη Μπόκα Τζούνιορς και Σαν Λορέντζο ντε Αλμάγκρο, χωρίς όμως επιτυχία.Τέσσερα χρόνια αργότερα δοκίμασε για τις Κίλμες, Ρίβερ Πλέιτ και Τίγρε, προτού τελικά αποκτηθεί από τον Φέρρο Καρρίλ Οέστε. Μετά από μερικές σεζόν στην αναπληρωματική ομάδα της Φέρρο, προήχθη στην πρώτη ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του το 2009 σε έναν αγώνα της Πριμέρα Β Νασιονάλ, παίζοντας ως εξτρέμ υπό τον προπονητή Χοσέ Μαρία Μπιάνκο. Ήδη από τη σεζόν 2013–14 ξεχώρισε για την ικανότητά του να βοηθά τους υμπαίκτες ου, παρέχοντας 12 ασίστ, οι οποίες τράβηξαν την προσοχή μεγάλων συλλόγων. Στη Φέρρο, ο Ακούνια έπαιξε συνολικά 117 αγώνες, με 5 γκολ και 23 ασίστ.[3]

Στις 18 Ιουλίου 2014, ο κούνιαμπήρε μεταγραφή στην Ράσινγκ Κλουμπ έναντι καθαρού ποσού 4.900.000 πέσος για το 50% των δικαιωμάτων του, με την επιλογή αγοράς ενός ακόμη 25% ια750.000 δολάρια. Στις 27 Ιουλίου 2014, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα με την Ακαντέμια, σε έναν αγώνα για τη φάση των νοκ άουτ του Κυπέλλου Αργεντινής 2013–14 εναντίον της Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν, στον οποίο επίσης σκόραρε το νικητήριο γκολ με κεφαλιά, δίνοντας στη Ρασίνγκ τη νίκη με 1–0. Αργότερα την ίδια χρονιά ήταν μέλος της πρωταθλήτριας ομάδας της Ράσινγκ που κατέκτησε το πρωτάθλημα Αργεντινής το 2014, σταματώντας ένα σερί 13 ετών χωρίς τίτλους για την ομάδα της Αβεγιανέδα, στην οποία ο Ακούνια έπαιξε 15 αγώνες και σκόραρε δύο γκολ.

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 12 Ιουνίου 2017, ο πρόεδρος της ,άσινγκ Βίκτορ Μπλάνκο, επιβεβαίωσε ότι ο Ακούνια θα έφευγε από τον σύλλογο για τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.[4] Έκανε το ντεμπούτο του για την πορτογαλική ομάδα σε μια εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί ΚΝ Άβες. Στις 15 Μαΐου 2018, ο Ακούνια και αρκετοί από τους συμπαίκτες του, συμπεριλαμβανομένων προπονητών, τραυματίστηκαν μετά από επίθεση περίπου 50 οπαδών της Σπόρτινγκ στο προπονητικό κέντρο του συλλόγου, αφού η ομάδα τερμάτισε τρίτη στο πρωτάθλημα και έχασε την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης χρονιάς.[5][6] Παρά την επίθεση, αυτός και η υπόλοιπη ομάδα συμφώνησαν να αγωνιστούν στον τελικό τουΚυπέλλου Πορτογαλίας που είχε προγραμματιστεί για το επόμενο Σαββατοκύριακο,[7] χάνοντας τελικά από την ΚΝ Άβες.

Σεβίλλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2020, ο Ακούνια εντάχθηκε στην ισπανική Σεβίλλη με τετραετές συμβόλαιο.[8] Στις 7 Νοεμβρίου 2021, ο Ακούνια σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα για τη σεζόν 2021–22 στο ντέρμπι της πόλης όπου η Σεβίλλη κέρδισε με 2–0 τη Ρεάλ Μπέτις.[9]Στις 13 Φεβρουαρίου 2021, επέκτεινε το συμβόλαιό του με τη Σεβίλλη μέχρι το 2025.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα της Σεβίλλης με τη Χετάφε στις 30 Μαρτίου 2024, ο Ακούνια έπεσε θύμα ρατσιστικών συνθημάτων πίσω από τους πάγκους των προπονητών. Ως αποτέλεσμα αυτών των συνθημάτων, η Χετάφε διατάχθηκε να κλείσει τμήματα του σταδίου της για 3 αγώνες.[10]

Ρίβερ Πλέιτ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Αυγούστου, η Σεβίλλη και η Ρίβερ Πλέιτ άρχισαν να διαπραγματεύονται τη μεταγραφή του Ακούνια. Η εταγραφή κλεισε για λίγο πάνω από τρία εκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση του 100% των οικονομικών δικαιωμάτων του παίκτη, με συμβόλαιο που ίσχυε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2027. Στις 20 Αυγούστου, ο Ακούνια παρουσιάστηκε επίσημα ως ενίσχυση της Ρίβερ.

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 15 Νοεμβρίου 2016, ο Ακούνια έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Αργεντινής σε έναν αγώνα εναντίον της Κολομβίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018.[11] Ήταν μέλος της ομάδας της Αργεντινής που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 2021.[12]

Ο Ακούνια εκπροσώπησε την Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.[13] Κέρδισε την τελευταία έκδοση του τουρνουά, παίζοντας σε όλα τα παιχνίδια εκτός από τον ημιτελικό εναντίον Κροατίας, στον οποίο ήταν τιμωρημένος.[14][15][16][17][18][19]

Τον Ιούνιο του 2024, ο Ακούνια συμπεριλήφθηκε στο τελικό ρόστερ των 26 ανδρών του Λιονέλ Σκαλόνι για την Αργεντινή για το Κόπα Αμέρικα του 2024.[20]

Διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ράσινγκ Κλουμπ

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

Σεβίλλη

Αργεντίνη

Ατομικές

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 «FIFA World Cup Russia 2018: List of Players: Argentina» (PDF). FIFA. 15 Ιουλίου 2018. σελ. 1. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Ιουνίου 2019.
  2. ↑ «Acuña». Sevilla FC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.
  3. ↑ Uria, Maximiliano (18 Σεπτεμβρίου 2020). «Don Bosco, el humilde club de Zapala que se hizo 'millonario' gracias a la venta del Huevo Acuña al Sevilla». www.clarin.com (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.
  4. ↑ «Racing pierde una pieza clave: Marcos Acuña se va a Sporting Lisboa por ocho millones de euros - LA NACION». La Nación (στα Ισπανικά). ISSN 0325-0946. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.
  5. ↑ «Jesus e jogadores agredidos na Academia» [Jesus and players attacked at Academy]. A Bola (στα Πορτογαλικά). 15 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2018.
  6. ↑ Kiley, Ben (15 Μαΐου 2018). «Sporting Lisbon players attacked at training ground after failing to secure Champions League spot». Sports Joe. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2018.
  7. ↑ «Sporting Lisbon to play cup final». 16 Μαΐου 2018.
  8. ↑ «Marcos Acuña signs on a four-year deal». sevillafc.es. 14 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
  9. ↑ Nemer, Roy. «Marcos Acuña scores for Sevilla in 2-0 win vs. Real Betis | Mundo Albiceleste» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
  10. ↑ Pineda, Rafael. «El Comité de Disciplina ordena el cierre parcial del estadio del Getafe por los insultos racistas a Marcos Acuña». El Pais. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2024.
  11. ↑ AS, Diario (26 Αυγούστου 2021). «Marcos Acuña (Marcos Javier Acuña)». AS.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.
  12. ↑ «Estadísticas del Partido - CONMEBOL». www.conmebol.com (στα Ισπανικά). 12 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2022.
  13. ↑ Edwards, Daniel (14 Μαΐου 2018). «Argentina World Cup squad: Mauro Icardi included in 35-man provisional roster». goal.com. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2021.
  14. ↑ «ARGENTINA (4) 3 - 3 (2) FRANCE». FIFA.
  15. ↑ «Montiel and Acuna suspended for Croatia». www.besoccer.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022.
  16. ↑ «ARGENTINA 2 - 1 AUSTRALIA». FIFA.
  17. ↑ «POLAND 0 - 2 ARGENTINA». FIFA.
  18. ↑ «ARGENTINA 2 - 0 MEXICO». FIFA.
  19. ↑ «ARGENTINA 1 - 2 SAUDI ARABIA». FIFA.
  20. ↑ «Lionel Scaloni dio a conocer la lista de la Selección argentina para la Copa América 2024». Todo Noticias. 15 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2024.
  21. ↑ Nogueira, Carlos (26 Μαΐου 2019). «Leão rei dos penáltis leva para casa o segundo troféu da época» [Penalty-king lion takes home second trophy of the season]. Diário de Notícias (στα Πορτογαλικά). Lisbon. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2023.
  22. ↑ «Penalties smile on Sporting again as Lions retain Taça da Liga crown». PortuGOAL.net. 26 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2019.
  23. ↑ Fitzpatrick, Peter (31 Μαΐου 2023). «🚨 Sevilla defeat Roma on penalties to win seventh Europa League title». OneFootball. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
  24. ↑ Murray, Scott (18 Δεκεμβρίου 2022). «Argentina beat France on penalties after thrilling World Cup final – live reaction». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2022.
  25. ↑ Graham, Bryan Armen (11 Ιουλίου 2021). «Argentina 1-0 Brazil: Copa América final – live!». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2021.
  26. ↑ «Argentina defeats Colombia to Become The Champion of CONMEBOL Copa América 2024™». Copa América. 15 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2024.
  27. ↑ «Italy 0–3 Argentina: Messi and Di Maria shine in impressive Finalissima win». BBC Sport. 1 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2022.
  28. ↑ «LaLiga Santader Team of the Season». EA. 19 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2022.
  29. ↑ «2022/23 UEFA Europa League Team of the Season». UEFA. Union of European Football Associations. 4 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2023.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μάρκος_Ακούνια&oldid=11470419"