Μάριο Σολντάτι
| Μάριο Σολντάτι | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Mario Soldati (Ιταλικά) |
| Γέννηση | 17 Νοεμβρίου 1906 Τορίνο |
| Θάνατος | 19 Ιουνίου 1999 Tellaro |
| Τόπος ταφής | Μνημειακό Νεκροταφείο του Τορίνου |
| Κατοικία | Τορίνο (1906–1927) Ρώμη (1927–1929) Νέα Υόρκη (1929–1931) Ρώμη (1931–1934) Corconio (1934–1936) Ρώμη (1936–1943) Νάπολη (1943–1944) Ρώμη (1943–1960) Μιλάνο (1960–1999) Tellaro (1960–1999) |
| Ψευδώνυμο | Franco Pallavena και Franco Pallavera |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ιταλία (από 1946) Βασίλειο της Ιταλίας (έως 1946) |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ιταλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Τορίνο Sociale |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | σκηνοθέτης κινηματογράφου πολιτικός δημοσιογράφος συγγραφέας σεναριογράφος σκηνοθέτης λιμπρετίστας |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο Κολούμπια |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | βραβείο Στρέγκα (1954) βραβείο Μπαγκούτα (1976) Διεθνές Βραβείο Βιαρέτζιο-Βερσίλια (1987) Napoli Prize (1978) Premio Campiello (1970) Silver Medal for Civil Valor (28 Οκτωβρίου 1922) Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (6 Δεκεμβρίου 1995) Bancarella Selection Prize (1955) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μάριο Σολντάτι (Ιταλικά: Mario Soldati, 17 Νοεμβρίου 1906 – 19 Ιουνίου 1999) ήταν Ιταλός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Το 1954, κέρδισε βραβείο Στρέγκα για το βιβλίο Γράμματα από το Κάπρι (Lettere da Capri). Σκηνοθέτησε αρκετά έργα διασκευασμένα από μυθιστορήματα και συνεργάστηκε με κορυφαίες Ιταλίδες ηθοποιούς, όπως οι Αλίντα Βάλι, Σοφία Λόρεν και Τζίνα Λολομπριτζίντα.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος στο Τορίνο, ο Σολντάτι φοίτησε στο Liceo Sociale, ένα σχολείο ιησουιτών, και τελείωσε το λύκειο σε ηλικία 17 ετών. Στη συνέχεια σπούδασε ανθρωπιστικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Τορίνου. Εκείνη την εποχή, το πανεπιστήμιο ήταν φυτώριο πνευματικής δραστηριότητας και ο νεαρός Σολντάτι γνώρισε και έκανε φιλιές με άτομα όπως ο ακτιβιστής και συγγραφέας Κάρλο Λέβι και ο δημοσιογράφος Τζάκομο Ντεμπενεντέτι, οι οποίοι ήταν μεγαλύτεροί του. Αργότερα, σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Άρχισε να δημοσιεύει μυθιστορήματα το 1929. Έγινε ευρύτερα γνωστός με το America primo amore, που εκδόθηκε το 1935, ένα βιβλίο με απομνημονεύματα από την εποχή που δίδασκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Κέρδισε λογοτεχνικά βραβεία για το έργο του, με πιο αξιοσημείωτο το βραβείο Στρέγκα για το Γράμματα από το Κάπρι το 1954.
Με ενδιαφέρον επίσης για τον κινηματογράφο, ο Σολντάτι άρχισε να σκηνοθετεί το 1938. Οι πιο γνωστές του ταινίες είναι τα Θανάσιμο μίσος (1941) και Malombra (1942), βασισμένες σε μυθιστορήματα του Αντόνιο Φογκατσάρο. Αυτές οι δύο ταινίες ανήκουν στο κίνημα των αρχών της δεκαετίας του 1940. Άλλες δημοφιλείς ταινίες ήταν τα Ευγενία Γκραντέ (1946), βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, με την Αλίντα Βάλι, Λαθρέμποροι λευκής σαρκός (1948), Η γυναίκα του ποταμού (με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Λόρεν) και Η έμπορος του παράνομου έρωτα (με πρωταγωνίστρια την Τζίνα Λολομπρίτζιτα). Ο Σολντάτι δημοσίευε επίσης τακτικά άρθρα σε ιταλικές εφημερίδες, όπως Il Mondo, Il Corriere della Sera, La Stampa, Avanti, L'Unità και Il Giorno.
Ο Σολντάτι πέθανε στο Λέριτσι το 1999. Ήταν 92 ετών.
Κληρονομιά και τιμές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1954, βραβείο Στρέγκα για το Γράμματα από το Κάπρι
- Το 2010, η ταινία του του 1950 Botta e risposta προβλήθηκε στο πλαίσιο μιας ρετροσπεκτίβας για την ιταλική κωμωδία στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. [1]
Φιλμογραφία ως σκηνοθέτης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
| Έτος | Πρωτότυπος τίτλος | Τίτλος στα Ελληνικά |
|---|---|---|
| 1938 | La principessa Tarakanova | Πριγκίπισσα Ταρακάνοβα [2] |
| La signora di Montecarlo | ||
| 1939 | Due milioni per un sorriso | |
| Dora Nelson | ||
| 1940 | Tutto per la donna | |
| 1941 | Piccolo mondo antico | Θανάσιμο μίσος |
| 1942 | Tragica notte | |
| Malombra | ||
| 1945 | Quartieri alti | |
| Le miserie del signor Travet | ||
| 1946 | Eugenia Grandet | Ευγενία Γκραντέ |
| 1947 | Daniele Cortis | |
| 1948 | Fuga in Francia | Λαθρέμποροι λευκής σαρκός |
| 1950 | Botta e risposta | |
| Her Favourite Husband | ||
| Donne e briganti | Επαναστάτης και εραστής | |
| 1951 | È l'amor che mi rovina | Με τον έρωτα παρέα |
| O.K. Nerone | Τα όργια του Νέρωνος | |
| 1952 | Le avventure di Mandrin | Μαντρίν, ο προστάτης των πτωχών |
| Il sogno di Zorro | Ο κος Παπάβερι Ζορό | |
| I tre corsari | Οι τρεις κουρσάροι | |
| 1953 | Jolanda la figlia del corsaro nero | Η κόρη του μαύρου κουρσάρου [3] |
| La provinciale [4] | Η έμπορος του παράνομου έρωτα | |
| 1954 | La mano dello straniero | |
| Questa è la vita | ||
| La donna del fiume | Η γυναίκα του ποταμού | |
| 1956 | Era di venerdì 17 | |
| 1957 | Viaggio nella valle del Po alla ricerca di cibi genuini | |
| Italia piccola | ||
| 1959 | Policarpo 'ufficiale di scrittura' | Πολικάρπο |
| 1960 | Chi legge? Un viaggio lungo il Tirreno | |
| 1989 | 12 registi per 12 città |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Italian Comedy - The State of Things». labiennale.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2010.
- ↑ «Αλμπέρτο Σόρντι». Σαν Σήμερα .gr. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ «JOLANDA DE ALMAVIVA». GreekComics. 8 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ «80ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας: Βραδιά αφιερωμένη στην σπουδαία ηθοποιό Τζίνα Λολομπρίτζιτα». CultureNow.gr. 29 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ο/Η Μάριο Σολντάτι, στο IMDb.