Μάρα Μπέλτσεβα
| Μάρα Μπέλτσεβα | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 8 Σεπτεμβρίου 1868[1][2] Σεβλίεβο[1] |
| Θάνατος | 16 Μαρτίου 1937[1][2] Σόφια |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βουλγαρία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Βουλγαρικά[3] Γερμανικά[3] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιήτρια[1] συγγραφέας[1] μεταφράστρια[4] δασκάλα νοσηλεύτρια |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Hristo Beltchev (1886–1891) |
| Σύντροφος | Πέντσο Σλαβέικοφ (1903–1912) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Μάρα Ιβάνοβα Μπελτσέβα (στα βουλγαρικά: Мара Иванова Белчева) (8 Σεπτεμβρίου 1868 – 16 Μαρτίου 1937)[5] ήταν Βουλγάρα ποιήτρια.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μάρα Μπέλτσεβα γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1968 στο Σεβλίεβο της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της ήταν αρχηγός της εξέγερσης του Απριλίου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας[5].
Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Βέλικο Τάρνοβο και συνέχισε τις σπουδές της σε σχολή θηλέων στη Βιέννη από το 1883 έως το 1885[5].
Επέστρεψε στη Βουλγαρία λόγω του θανάτου του πατέρα της και έγινε δασκάλα στο Ρούσε και τη Σόφια[5].
Το 1886 παντρεύτηκε τον Χρίστο Μπέλτσεφ, ποιητή και οικονομολόγο, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Οικονομικών υπό τον πρωθυπουργό Στέφαν Σταμπολόφ. Μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Σταμπολόφ στοίχισε τη ζωή στον Μπέλτσεφ το 1891. Ο ίδιος ο Σταμπολόφ δολοφονήθηκε το 1895.
Η Μάρα Μπέλτσεβα έμεινε χήρα σε ηλικία μόλις 23 ετών[5].
Υπηρέτησε για λίγο ως κυρία επί των τιμών στο παλάτι του Τσάρου Φερδινάνδου, όπου δίδαξε αρκετές γλώσσες στα παιδιά του πρίγκιπα. Ο Τσάρος Φερδινάνδος Α΄ γοητεύτηκε από την Μπέλτσεβα και φύλαξε ένα μαρμάρινο γλυπτό του χεριού της στο γραφείο του. Αυτός επιθυμούσε για την ίδια να υπηρετήσει ως κυρία επί των τιμών της μητέρας του, Κλημεντίνης της Ορλεάνης, αλλά εκείνη αρνήθηκε να ζήσει στο παλάτι[6].
Το 1896, η Μάρα Μπέλτσεβα επέστρεψε στη Βιέννη για να σπουδάσει φιλολογία[7].
Το 1903 ξεκίνησε μια σχέση με τον ποιητή Πέντσο Σλαβέικοφ, η οποία διήρκεσε μέχρι τον θάνατό του το 1912[5].
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1913, υπηρέτησε ως δασκάλα και νοσοκόμα. Μετά από παραμονή στη Γενεύη, επέστρεψε στη Βουλγαρία, όπου αφιερώθηκε στη συγγραφή, τις εκδόσεις και τις μεταφράσεις[7].
Έζησε στη Σόφια μέχρι τον θάνατό της στις 16 Μαρτίου 1937[5].
Η ζωή και το έργο της σημάδεψαν τον βουλγαρικό πολιτισμό των αρχών του 20ού αιώνα.
Το σπίτι της Μάρα Μπέλτσεβα, που βρίσκεται στην οδό Χρίστο Μπέλτσεφ 12 στη Σόφια, είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα αρχιτεκτονικής αρ νουβώ στη Βουλγαρία.
Λογοτεχνική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μπέλτσεβα ήταν ποιήτρια και μεταφράστρια με ευρεία πολιτιστικά ενδιαφέροντα, μιλώντας άπταιστα αρκετές γλώσσες. Μετέφρασε έργα του Φρίντριχ Νίτσε, όπως το «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» (1915), και του Γκέρχαρτ Χάουπτμαν, συμπεριλαμβανομένου του «Η βυθισμένη καμπάνα» (που παρουσιάστηκε το 1922), μεταξύ άλλων. Δημοσίευσε επίσης μια βιογραφία του Σλαβέικοφ το 1925[5].
Άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα το 1907 και κυκλοφόρησε τρεις ποιητικές συλλογές: Na praga stŭpki (Βήματα στο κατώφλι, 1918), Soneti ( Σονέτα, 1926) και Izbrani pesni (Επιλεγμένα τραγούδια, 1931).
Αν και το έργο της είναι σχετικά μικρό σε όγκο, παραμένει μοναδικό στην ιστορία της βουλγαρικής «γυναικείας» ποίησης. Πνευματικά εμπλουτισμένη από τη σχέση της με τον Σλαβέικοφ, η Μπέλτσεβα δημιούργησε οικεία ποίηση αφιερωμένη σε ευαίσθητα συναισθήματα και βαθιές σκέψεις. Τα έργα της επικεντρώνονται στην ανθρώπινη εγγύτητα και εμπιστοσύνη. Κεντρική φιγούρα στα ποιήματά της είναι ένας άνθρωπος άξιος διαρκούς προσήλωσης, σεβασμού και ανιδιοτελούς αγάπης. Η μνήμη αυτού του ανθρώπου φωτίζει την ποίησή της τονίζοντας την πίστη της στην ανεξάντλητη και διαχρονική φύση των πνευματικών δεσμών[7].
Ο εξομολογητικός τόνος των πρώιμων ποιημάτων της σταδιακά εξελίχθηκε σε μια στοχαστική σκέψη πάνω σε αιώνια ανθρώπινα ερωτήματα. Η ποιήτρια επικαλέστηκε χριστιανικές αρετές αντλώντας δύναμη από αυτές, με τη σκέψη του Θεού να γίνεται κεντρικό θέμα στα έργα της. Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από βαθιά ηθική, μια ήρεμη, ονειρική και νοσταλγική αίσθηση αγάπης και μια αναζήτηση για αρμονία στην ύπαρξη.
Η Μπέλτσεβα διετέλεσε επίσης επιμελήτρια του βιβλίου «Επιλεγμένα Έργα του Πέντσο Σλαβέικοφ» (1923)[5].
Τιμητικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η Μάρα Μπέλτσεβα και ο Πέντσο Σλαβέικοφ εμφανίζονται στο χαρτονόμισμα των 50 λεβ[8]. Η Μπέλτσεβα είναι η δεύτερη γυναίκα σε βουλγαρικό χαρτονόμισμα[9].
- Ένας δρόμος στη Σόφια, στη γειτονιά Τριουγκελνίκα-Ναντέζντα, φέρει το όνομά της.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 books
.google .com /books?id=2Wf1SVbGFg8C&pg=PA106&lpg=PA106&dq=mar+ivanova+belceva&source=bl&ots=QWpzvUIupA&sig=4DMSNCqVr2-DlOVwgM-htNkT2PI&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiwqtqqwNnTAhWIKyYKHY9DDlwQ6AEIKjAA #v=onepage&q=mar%20ivanova%20belceva&f=false. - 1 2 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 11656.
- 1 2 Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. js20201075610. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2022.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Wilson, Katharina M. (1 Ιανουαρίου 1991). An Encyclopedia of Continental Women Writers (στα Αγγλικά). Taylor & Francis. ISBN 9780824085476.Wilson, Katharina M. (January 1, 1991). An Encyclopedia of Continental Women Writers. Taylor & Francis. ISBN 9780824085476.
- ↑ Brill, Alida (1 Ιανουαρίου 1995). A Rising Public Voice: Women in Politics Worldwide (στα Αγγλικά). Feminist Press at CUNY. ISBN 9781558611115.
- 1 2 3 «Мара Белчева». dictionarylit-bg.eu (στα Βουλγαρικά). 8 Σεπτεμβρίου 1868. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2025.
- ↑ «50 levs, 1999». bnb.bg. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2017.
- ↑ Tschoegl, Adrian E. (December 1, 2004). «Change the regime – change the money: Bulgarian banknotes, 1885–2003». Balkanologie. Revue d'études pluridisciplinaires VIII (2). doi:. ISSN 1279-7952. https://balkanologie.revues.org/533.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- https://map.herstoryproject.eu/sofia/ - Διαδραστικός χάρτης της Σόφιας, που απεικονίζει τη ζωή Βουλγάρων γυναικών που έχουν συμβάλει σημαντικά στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της Μάρα Μπέλτσεβα.
- Βιβλία της Μπέλτσεβα