Μάκιστος Ηλείας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°31′53″N 21°43′52″E / 37.53139°N 21.73111°E / 37.53139; 21.73111

Μάκιστος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μάκιστος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΗλείας
ΔήμοςΖαχάρως
Δημοτική ΕνότηταΖαχάρως
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο350
Πληθυσμός44 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΜπαράκου
Ταχ. κωδ.27054
Τηλ. κωδ.+30 26250

Η Μάκιστος είναι ημιορεινό χωριό της δυτικής Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας[2][3].

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάκιστος βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Λαπίθας σε υψόμετρο 350 μέτρα[4]. Υπάγεται στην περιφέρεια δυτικής Ελλάδος. Απέχει 12 χλμ. ΒΑ. από τη Ζαχάρω και 46 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο (μέσω Κρέστενα και 45.2 χλμ. μέσω Ζαχάρως), ενώ απέχει 2.9 χλμ. από την αρχαία Ακρόπολη Αίπυ.

Η παλιά του ονομασία είναι Μπαράκου και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε Αρήνης. Αναφέρεται πως η ονομασία προήλθε από τις αρχικές παράγκες που είχαν κτίσει οι πρώτοι κάτοικοι γύρω στο 1790. Με την λαϊκή διάλεκτο από παράγκες στο μπαράγκες και από εκεί στο "Μπαράκου".

Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Μάκιστος.[5] Η ονομασία, λογικά, προέρχεται από την αρχαία πόλη Μάκιστος. Ιδρύθηκε από τους αρχαίους Μινύους. Σήμερα υπάρχει διαμάχη για την ακριβή θέση της πόλης, με το χωριό Μάκιστος να κερδίζει έδαφος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μακίστου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκους[6].

Κατά την μυκηναϊκή περίοδο η περιοχή γνώρισε μεγάλη ακμή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Μάκιστος είχε απογραφεί λίγες φορές και άλλες φορές είχε απογραφεί με άλλο όνομα. Το χωριό ήταν έδρα Αγά. Κατά την επανάσταση του 1821 Μακισταίοι οπλαρχηγοί συμβάλλαν στην απελευθέρωση. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την Γεωργία και συγκεκριμένα με την ελαιοσυγκομιδή ενώ παλιότερα ασχολούνταν και με το σιτάρι. Το χωριό είχε και μονοθέσιο σχολείο το οποίο έκλεισε οριστικά την δεκαετία του 1980. Το χωριό δυστυχώς σήμερα αναλογεί λιγοστούς κατοίκους.

Η Μάκιστος έχει τέσσερις εκκλησίες: α) Άγιος Ιωάννης, β) Εκκλησία της Παναγίας (παρεκκλήσιο), γ) Παμμέγιστοι Ταξιάρχες (κοιμητήριο) και δ) Άγιος Γεώργιος (παρεκκλήσιο).

Πυρκαγιά 24 Αυγούστου 2007[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις δασικές πυρκαγιές της Ελλάδα του 2007 (24 Αυγούστου) μια από τις τρείς φωτιές που ξέσπασε το μεσημέρι της Παρασκευής μέσα στη χαράδρα στο γειτονικό Παλαιοχώρι πέρασε μέσα από το χωριό και την Αρτέμιδα και αφού κατέκαυσε τα περισσότερα σπίτια, εγκλώβισε και φόνευσε το πλήρωμα πυροσβεστικού οχήματος καθώς και κατοίκους της περιοχής (συνολικά 25 άτομα).[7][8]. Μερικοί γενναίοι κάτοικοι έμειναν πίσω για να υπερασπστούν τις περιουσίες τους. Μετά την φονική πυρκαγιά το χωριό επισκέφθηκε η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη, πρέσβης καλής θελήσεως της UNESCO και πρόεδρος του συλλόγου ΕΛΠΙΔΑ. Χάρις σε αυτή το χωριό ανοικοδομήθηκε. Μέσα στις καινούργιες οικίες και τα χαλάσματα υπάρχουν και κάποια σπίτια που έχουν αντέξει πάνω από 150 χρόνια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 54, τομ. 21. 
  3. «Γνωρίστε το Δήμο Ζαχάρως». Zacharo. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020. 
  4. «Μάκιστος ΗΛΕΙΑΣ, Δήμος ΖΑΧΑΡΩΣ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020. 
  5. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10732 (σελ. 258 του pdf)
  7. «Το χρονικό της «μαύρης» Παρασκευής του 2007». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020. 
  8. Newsroom. ««Φως» στη μεγάλη πυρκαγιά της Ηλείας | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020.