Μάικλ Χάφτον (ιολόγος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μάικλ Χάφτον)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Μάικλ Χάφτον (γεννημένος το 1949)[1] είναι Βρετανός επιστήμονας και νομπελίστας. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου το 1977. Μαζί με τον Κι-Λιμ Τσου, τον Τζορτζ Κουό και τον Ντάνιελ Ου. Μπράντλεϊ ανακάλυψαν την Ηπατίτιδα C το 1989.[2] Συνανακάλυψαν το γονιδίωμα της ηπατίτιδας D το 1986.[3] Η ανακάλυψη του ιού της Ηπατίτιδας C (HCV) οδήγησε στην ταχεία ανάπτυξη των διαγνωστικών αντιδραστηρίων για την ανίχνευση αυτού του είδους ηπατίτιδας στα αγγεία του αίματος, γεγονός το οποίο μείωσε τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας C μέσω μετάγγισης αίματος από μια στους τρεις σε περίπου μια στα δύο εκατομμύρια.[4][5] Εκτιμάται ότι το τεστ αντισωμάτων εμπόδισε τουλάχιστον 40.000 νέες λοιμώξεις ανά έτος μόνο στις ΗΠΑ και πολλές περισσότερες λοιμώξεις σε όλο τον κόσμο.[6] Ο Χάφτον είναι Επικεφαλής Έρευνας στη Βιολογία και Καθηγητής Ιολογίας Λι Κα Σινγκ στο πανεπιστήμιο της Αλβέρτας, καθώς και διευθυντής του ινστιτούτο εφαρμοσμένης ιολογίας Λι Κα Σινγκ.[7] Βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής μαζί με τους Χάρβεϊ Τζ. Άλτερ και τον Τσαρλς Μ. Ράις.[8]

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1949[9], στην ηλικία των 17 ετών εμπνεύστηκε να γίνει μικροβιολόγος αφού διάβαζε ένα κείμενο για τον Λουί Παστέρ.[10][11] Ο Χάφτον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας. Απέκτησε το πτυχίο του στις βιολογικές επιστήμες το 1972, και στη συνέχεια ολοκλήρωσε το Διδακτορικό του στη βιοχημεία στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου το 1977.[12]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάφτον έπιασε δουλειά στην G. D. Searle & Company πριν μετακινηθεί στην Chiron Corporation το 1982. Κατά την διάρκεια της θητείας του στη Chiron, μαζί με τους συναδέλφους του Κι-Λιμ Τσου και Τζορτζ Κουό, μαζί με τον Ντάνιελ Ου. Μπράντλεϊ από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, ανακάλυψαν για πρώτη φορά την ηπατίτιδα C.[13]

Ο Χάφτον ήταν συν-συγγραφέας μιας σειράς από μελέτες που δημοσιεύθηκαν το 1989 και το 1990 οι οποίες ταυτοποιούσαν τα αντισώματα κατά της ηπατίτιδας C στο αίμα, ιδιαίτερα στους ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από τη νόσο, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν λάβει μεταγγίσεις αίματος.[14][15][16][17] Αυτό το έργο οδήγησε στην ανάπτυξη ενός νέου τεστ αίματος το 1990. Το 1992 άρχισε ένας μεγαλύτερος έλεγχος του αίματος ξεκινώντας από την ανάπτυξη ενός πιο ευαίσθητου τεστ που έχει εξαλείψει ουσιαστικά την μόλυνση από ηπατίτιδα C στις δωρισμένες προμήθειες αίματος στον Καναδά.[18][19] Σε άλλες μελέτες που δημοσιεύτηκαν κατά την ίδια περίοδο, ο Χάφτον και συνεργάτες του συνέδεαν την ηπατίτιδα C με τον καρκίνο του ήπατος.[20][21][22]

Το 2013, η ομάδα του Χάφτον στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα απέδειξε ότι ένα εμβόλιο προερχόμενο από μόνο στέλεχος της Ηπατίτιδας C ήταν αποτελεσματικό ενάντια σε όλα τα στελέχη του ιού.[23][24] Επί του παρόντος αυτό το εμβόλιο βρίσκεται στην διαδικασία των κλινικών δοκιμών.

Ο Χάφτον κατέχει 73 διπλώματα ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ σχετιζόμενα με την έρευνα του. Άλλα 7 εκκρεμούν.

Έχει δείκτη επιστημονικής ποιότητας 96.[25]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1992 - Μνημειακό Βραβείο Καρλ Λαντστάινερ [26]
  • 1993 - Βραβείο Ρόμπερτ Κοχ[27]
  • 1994 - Βραβείο Ουίλιαμ Μπομόν[28]
  • 1994 - Βραβείο Μπεατρίς Βιτιέλο
  • 1998 - Διεθνές Βραβείο του Ιδρύματος για την Ηπατίτιδα
  • 1999 - Βραβείο Χανς Πόπερ
  • 2000 - Βραβείο Λάσκερ [29]
  • 2005 - Μνημειακό Βραβείο Ντέιλ Α. Σμιθ
  • 2009 - Βραβείο Κατορθώματος Ζωής Χέπνταρτ
  • 2013 - το 2013 έγινε το πρώτο πρόσωπο που αρνήθηκε το Διεθνές Βραβείο του Ιδρύματος Γκέρντερ λέγοντας ότι θα ήταν άδικο γι'αυτόν να δεχτεί αυτό το βραβείο χωρίς την συμπερίληψη των δρ. Κι-Λιμ Τσου και του Τζορτζ Κουό, των δύο συναδέλφων του.[30][31]
  • 2020 - Βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία και Ιατρική[8]

Το 2019 το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας του απένειμε τιμητικό διδακτορικό επιστημών το 2019.[32]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Houghton -Geburtsjahr 1949
  2. «Isolation of a cDNA clone derived from a blood-borne non-A, non-B viral hepatitis genome». Science 244 (4902): 359–62. April 1989. doi:10.1126/science.2523562. PMID 2523562. 
  3. Wang, KS; Choo, QL; Weiner, AJ; Ou, JH; Najarian, RC; Thayer, RM; Mullenbach, GT; Denniston, KJ και άλλοι. (9 October 1986). «Structure, sequence and expression of the hepatitis delta (delta) viral genome». Nature 323 (6088): 508–14. doi:10.1038/323508a0. PMID 3762705. 
  4. «Opinion: Nobel-worthy discovery right in our backyard». Canadian for Health Research. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2016. 
  5. «Science world abuzz as virologist turns down Gairdner award». The Globe and Mail. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016. 
  6. Thompson, Gilbert (2014). Pioneers of Medicine Without a Nobel Prize. σελ. 209. ISBN 9781783263868. 
  7. «MMI Faculty - Michael Houghton, PhD». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2014. 
  8. 8,0 8,1 «Press release: The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2020». Nobel Foundation. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020. 
  9. Houghton -Geburtsjahr 1949
  10. «Michael Houghton, PhD». Canadians for Health Research. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016. 
  11. «Eureka moments in research». Alberta Innovates: Health Solutions. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016. 
  12. Boyer, J.L; Blum, H.E (31 Μαρτίου 2001). Liver Cirrhosis and Its Development - Google Books. ISBN 9780792387602. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2014. 
  13. Houghton, M (2009). «The long and winding road leading to the identification of the hepatitis C virus.». J. Hepatol. 51 (5): 939–948. doi:10.1016/j.jhep.2009.08.004. PMID 19781804. 
  14. Kuo, G; Choo, Q-L; Alter, HJ; Gitnick, GI; Redeker, AG; Purcell, RH; Miyamura, T; Dienstag, JL και άλλοι. (1989). «An assay for circulating antibodies to a major etiologic virus of human non-A, non-B hepatitis.». Science 244 (4902): 362–364. doi:10.1126/science.2496467. PMID 2496467. 
  15. Esteban, JI; Viladomiu, L; Bonzalez, A; Roget, M; Genesca, J; Guardia, J; Esteban, R; Lopez-Talavera, JC και άλλοι. (1989). «Hepatitis C virus antibodies among risk groups in Spain.». Lancet 334 (8658): 294–297. doi:10.1016/s0140-6736(89)90485-6. 
  16. Van Der Poel, CL; Ressink, HW; Lelie, PN; Leentvaar-Kuypers, A; Choo, Q-L; Kuo, G; Houghton, M (1989). «Anti-hepatitis C antibodies and non-A, non-B post-transfusion hepatitis in the Netherlands.». Lancet 334 (8658): 297–298. doi:10.1016/s0140-6736(89)90486-8. 
  17. Alter, HJ; Purcell, RH; Shih, JW; Melpolder, JC; Houghton, M; Choo, Q-L; Kuo, G (1989). «Detection of antibody to hepatitis C virus in prospectively followed transfusion recipients with acute and chronic non-A, non-B hepatitis». N. Engl. J. Med. 321 (22): 1494–1500. doi:10.1056/nejm198911303212202. 
  18. Cha, T-A; Kolberg, J; Irvine, B; Stempien, M; Beall, E; Yano, M; Choo, Q-L; Houghton, M και άλλοι. (1991). «Use of a signature nucleotide sequence of hepatitis C virus for detection of viral RNA in human serum and plasma». J. Clin. Microbiol. 29: 2528–2534. PMID 1663510. 
  19. Bresters, D; Cuypers, HT; Reesink, HW; Schaasberg, WP; van der Poel, CL; Mauser-Bunschoten, EP; Houghton, M; Choo, Q-L και άλλοι. (1992). «Enhanced sensitivity of a second generation ELISA for antibody to hepatitis C virus.». Vox Sang. 62 (4): 213–217. doi:10.1111/j.1423-0410.1992.tb01201.x. 
  20. Hasan, F; Jeffers, L; de Medina, M; Reddy, R; Parker, T; Schiff, E; Houghton, M; Choo, Q-L και άλλοι. (1989). «Hepatitis C HCV associated hepatocellular carcinoma.». Hepatology 10 (4): 580. doi:10.1002/hep.1840100432. 
  21. De Bisceglie, AM; Alter, H; Kuo, G; Houghton, M; Hoofnagle, JH (1989). «Detection of antibody to hepatitis C virus in patients with various chronic liver diseases.». Hepatology 10 (4): 581. doi:10.1002/hep.1840100432. 
  22. Saito, I; Miyamura, T; Ohbayashi, A; Harada, H; Katayama, T; Kikuchi, S; Watanabe, Y; Koi, S και άλλοι. (1990). «Hepatitis C virus infection is associated with the development of hepatocellular carcinoma.». Proc. Natl. Acad. Sci. USA 87 (17): 6547–6549. doi:10.1073/pnas.87.17.6547. PMID 2168552. 
  23. Law, JL; Chen, C; Wong, J; Hockman, D; Santer, DM; Frey, SE; Belshe, RB; Wakita, T και άλλοι. (March 19, 2013). «A hepatitis C virus (HCV) vaccine comprising envelope glycoproteins gpE1/gpE2 derived from a single isolate elicits broad cross-genotype neutralizing antibodies in humans.». PLOS ONE 8 (3): e59776. doi:10.1371/journal.pone.0059776. PMID 23527266. 
  24. Houghton, M; Law, J; Tyrrell, DL (2013). «An inactivated hepatitis C virus vaccine on the horizon?». Gastroenterology 145 (2): 285–288. doi:10.1053/j.gastro.2013.06.029. 
  25. «Michael Houghton». Google Scholar. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  26. Karl Landsteiner Memorial Award 1992
  27. Robert Koch Prize 1993
  28. William Beaumont Prize 1994
  29. Albert Lasker Clinical Medical Research Award 2000
  30. «World-renowned virologist named recipient of Gairdner Award». 22 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2014. 
  31. Boesveld, Sarah (20 Μαρτίου 2013). «Edmonton scientist turns down $100,000 'baby Nobel' because it shut out colleagues». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2014. 
  32. «A Titanic actor, climate change trailblazer and banking boss: Meet UEA's newest honorary graduates». Eastern Daily Press. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020.