Μάγκνους του Χόλσταϊν

Μάγκνους του Χόλσταϊν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Magnus (Γερμανικά)
Γέννηση	26 Αυγούστου 1540; Κάστρο της Κοπεγχάγης
Θάνατος	28 Μαρτίου 1583; Πιλτένε
Τόπος ταφής	Πιλτένε και Καθεδρικός Ναός του Ρόσκιλε
Χώρα πολιτογράφησης	Βασίλειο της Δανίας
Θρησκεία	Καθολική Εκκλησία; Προτεσταντισμός (από άγνωστη τιμή)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	γαιοκτήμονας
Οικογένεια
Σύζυγος	Μαρίνα Βλαντιμίροβνα της Στάριτσα (από 1573); Μαρίνα Βλαντιμίροβνα της Στάριτσα
Τέκνα	Mary Oldenburg; Eudoxia Oldenburg
Γονείς	Χριστιανός Γ΄ της Δανίας και Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Αδέλφια	Δωροθέα της Δανίας, Άννα της Δανίας, εκλέκτορας της Σαξονίας, Φρειδερίκος Β΄ της Δανίας; Ιωάννης Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Οικογένεια	Οίκος του Όλντενμπουργκ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	diocesan administrator (1561 – 16ος αιώνας); Bishop of Ösel-Wiek (1560–1572); administrator of the Diocese of Reval (1560–1561)
Θυρεός
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Μάγκνους, δανικά Magnus (5 Σεπτεμβρίου 1540 - 28 Μαρτίου 1583) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν δούκας του Χόλσταϊν (1559)^[1] και μετά τιτουλάριος βασιλιάς της Λιβονίας, υποτελής του Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας^[2].

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο κάστρο Κρίστιανσμποργκ της Κοπενχάγης και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και της Δωροθέας των Ασκάνια, κόρης του Μάγκνους Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Στα 17 έτη του εστάλη στη Γερμανία για να μορφωθεί σε διάφορες Αυλές της χώρας. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μάγκνους επέστρεψε στη Δανία για τη στέψη του μεγαλύτερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄ ως βασιλιά. Το ίδιο έτος ο επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης (περιοχών στη Λιβονία) πώλησε τα εδάφη του για 30.000 τάληρα στον Φρειδερίκο Β΄. Ο βασιλιάς προτίμησε να παραχωρήσει τη Λιβονία στον Μάγκνους, αντί να διαιρέσει τα πατρικά εδάφη με τον αδελφό του. Ο Μάγκνους δέχθηκε να αποκηρύξει το δικαίωμα διαδοχής του στα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και το 1560 μετέβη με στρατό στο Έσελ, όπου αμέσως εκλέχθηκε επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης από τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού^[3].

Βασιλιάς της Λιβονίας

Το 1570 ο Μάγκνους έφθασε στη Μόσχα, όπου ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας τον έστεψε βασιλιά της Λιβονίας με αντάλλαγμα τη συμμαχία του. Ήταν η περίοδος του Πολέμου της Λιβονίας (1558-83) και οι περιοχές έπρεπε να κατακτηθούν. Έλαβε τον καταστατικό χάρτη του υποτελούς βασιλείου^[4]. Ο Μάγκνους έφυγε από τη Μόσχα με 20.000 Ρώσους στρατιώτες για να καταλάβει το Ρέβαλ (νυν Τάλιν) από τους Σουηδούς. Ο Ιβάν Δ΄ ήλπιζε στη βοήθεια του Φρειδερίκου Β΄, αλλά αυτό δεν έγινε και ο Μάγκνους εγκατέλειψε την πολιορκία^[1]^[5].

Ζήτησε από τους ευγενείς της Λιβονίας να συνασπιστούν μαζί του εναντίον των ξένων, αλλά ο ΙΒάν Δ΄ του επιτέθηκε και τον αιχμαλώτισε. Όταν ελευθερώθηκε δεν ήταν πια αυτός βασιλιάς, αλλά ο Στέφαν Μπάτορυ της Πολωνίας^[6]. Έζησε τα τελευταία έτη στο κάστρο Πίλτεν στην επισκοπή της Κουρλάνδης, όπου απεβίωσε^[7]. Το 1662 το λείψανό του μεταφέρθηκε στη Δανία και εναποτέθηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλε^[8].