Μάγκνους του Χόλσταϊν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μάγκνους του Χολστάιν
Hertsog Magnuse pitsat.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Magnus (Γερμανικά)
Γέννηση26  Αυγούστου 1540
Παλάτι του Κρίστιανμποργκ
Θάνατος28  Μαρτίου 1583[1]
Πιλτένε
Τόπος ταφήςΠιλτένε και Καθεδρικός Ναός του Ρόσκιλε
Χώρα πολιτογράφησηςΔανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρίνα Βλαντιμίροβνα της Στάριτσα
ΤέκναMary Oldenburg[2]
Eudoxia Oldenburg[2]
ΓονείςΧριστιανός Γ΄ της Δανίας και Δωροθέα του Σαξ-Λάουενμπουργκ
ΑδέλφιαΔωροθέα της Δανίας, Δούκισσα του Μπράνσγουικ-Λούνεμπουργκ
Άννα της Δανίας, εκλέκτωρ της Σαξωνίας
Φρειδερίκος Β΄ της Δανίας
Ιωάννης Β΄
ΟικογένειαΟίκος του Όλντενμπουργκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μάγκνους, δανικά Magnus (5 Σεπτεμβρίου 1540 - 28 Μαρτίου 1583) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν δούκας του Χόλσταϊν (1559)[3] και μετά τιτουλάριος βασιλιάς της Λιβονίας, υποτελής του Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας[4].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο κάστρο Κρίστιανσμποργκ της Κοπενχάγης και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και της Δωροθέας των Ασκάνια, κόρης του Μάγκνους Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Στα 17 έτη του εστάλη στη Γερμανία για να μορφωθεί σε διάφορες Αυλές της χώρας. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μάγκνους επέστρεψε στη Δανία για τη στέψη του μεγαλύτερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄ ως βασιλιά. Το ίδιο έτος ο επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης (περιοχών στη Λιβονία) πώλησε τα εδάφη του για 30.000 τάληρα στον Φρειδερίκο Β΄. Ο βασιλιάς προτίμησε να παραχωρήσει τη Λιβονία στον Μάγκνους, αντί να διαιρέσει τα πατρικά εδάφη με τον αδελφό του. Ο Μάγκνους δέχθηκε να αποκηρύξει το δικαίωμα διαδοχής του στα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και το 1560 μετέβη με στρατό στο Έσελ, όπου αμέσως εκλέχθηκε επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης από τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού[5].

Βασιλιάς της Λιβονίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1570 ο Μάγκνους έφθασε στη Μόσχα, όπου ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας τον έστεψε βασιλιά της Λιβονίας με αντάλλαγμα τη συμμαχία του. Ήταν η περίοδος του Πολέμου της Λιβονίας (1558-83) και οι περιοχές έπρεπε να κατακτηθούν. Έλαβε τον καταστατικό χάρτη του υποτελούς βασιλείου[6]. Ο Μάγκνους έφυγε από τη Μόσχα με 20.000 Ρώσους στρατιώτες για να καταλάβει το Ρέβαλ (νυν Τάλιν) από τους Σουηδούς. Ο Ιβάν Δ΄ ήλπιζε στη βοήθεια του Φρειδερίκου Β΄, αλλά αυτό δεν έγινε και ο Μάγκνους εγκατέλειψε την πολιορκία[3][7].

Ζήτησε από τους ευγενείς της Λιβονίας να συνασπιστούν μαζί του εναντίον των ξένων, αλλά ο ΙΒάν Δ΄ του επιτέθηκε και τον αιχμαλώτισε. Όταν ελευθερώθηκε δεν ήταν πια βασιλιάς, αλλά ο Στέφαν Μπάτορυ της Πολωνίας[8]. Έζησε τα τελευταία έτη στο κάστρο Πίλτεν στην επισκοπή της Κουρλάνδης, όπου απεβίωσε[9]. Το 1662 το λείψανό του μεταφέρθηκε στη Δανία και εναποτέθηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε[10].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1574 τη Μαρία των Ρουρικιδών, κόρη του Βλαντίμιρ (εγγονού του Ιβάν Γ΄ και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας) και είχε τέκνα:

  • Μαρία και Ευδοξία, απεβίωσαν 17 και 7 ετών αντίστοιχα.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Darryl Roger Lundy: The Peerage. p10555.htm#i105545. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  3. 3,0 3,1 Jaques, Tony (2007). Dictionary of Battles and Sieges. Greenwood Publishing Group. σελ. 849. ISBN 0-313-33536-2. 
  4. Goodrich, S. C. (2008). «Early Russian History». A Pictorial History of England. BiblioBazaar, LLC. σελ. 150. ISBN 0-554-73173-8. 
  5. Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands, and Culture, By Richard C. Frucht; (ISBN 1-57607-800-0); p.70
  6. Viirand, Tiiu (2004). Estonia. Cultural Tourism. Kunst Publishers. σελίδες 82–84. ISBN 9949-407-18-4. 
  7. Ivan the Terrible By Isabel De Madariaga (ISBN 0-300-11973-9)
  8. War and Peace in the Baltic, 1560–1790 By Stewart Philip Oakley (ISBN 0-415-02472-2)
  9. Frederik II and the Protestant Cause: Denmark's Role in the Wars of Religion By Paul Douglas Lockhart Page 38 Page 39
  10. Kønigsfeldt, Johannes Peter Frederik; Danske historiske forening (1856). Genealogisk-historiske tabeller over de nordiske rigers kongeslægter (στα Danish). B. Lunos bogtrykkeri,. σελ. 52. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Magnus, Duke of Holstein της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).