Λότζια (Ηράκλειο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°20′23″N 25°08′02″E / 35.339781°N 25.133958°E / 35.339781; 25.133958

Η ενετική Λότζια, το σημερινό δημαρχείο του Ηρακλείου

Λότζια (Loggia) ονομάζεται το κτίριο που σήμερα στεγάζεται το δημαρχείο του δήμου Ηρακλείου. Βρίσκεται επί της 25ης Αυγούστου λίγο βορειότερα από τη πλατεία των Λιονταριών στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου. Το κτίριο το καιρό της ενετοκρατίας ήταν χώρος συγκέντρωσης ευγενών και αρχόντων που συζητούσαν για διάφορα θέματα οικονομικά, εμπορικά, πολιτικά που απασχολούσαν την πόλη.

Το κτίριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κτίριο βρίσκεται στην αρχή της οδού 25ης Αυγούστου, στη συμβολή με την οδό Αγίου Τίτου, κοντά στη κρήνη του Μοροζίνι. Δείγμα παλλαδιανού ρυθμού, πρόκειται για ορθογωνίου σχήματος κτήριο, με διαστάσεις 28μ. επί 11μ.,[1] διώροφο με κίονες δωρικού ρυθμού στο ισόγειο και κίονες ιωνικού ρυθμού στον 1ο όροφο. [2] Στο ισόγειο διαθέτει διάζωμα το οποιο είναι διακοσμημένο με τρίγλυφα και μετόπες με ανάγλυφες παραστάσεις. Στη δυτική πλευρά διαθέτει εφτά τόξα με το κεντρικό να χρησιμοποιείται ως είσοδος. Αναφέρεται ότι το κτίριο μιμείται τη Βασιλική Παλαντιάνα στην Βιτσέντζα.[3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κατασκευή που σώζεται σήμερα είναι η τέταρτη κατα σειρά. Χτίστηκε περίπου το 1628 από το γενικό προβλεπτή Φραγκίσκο Μοροζίνη. Ήταν το κεντρικό κτίριο της πόλης, όπου λάμβαναν χώρα συναντήσεις πολιτικών και άλλων επιφανών πολιτών της πόλης κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, ενώ λειτουργούσε και ως Λέσχη Ευγενών. Μετά την άλωση της πόλης από τους Τούρκους το κτίριο μετατρέπεται σε έδρα του ανώτατου οικονομικού υπαλλήλου, του Τεφτερδάρη και του Γραμματικού της Πόρτας, και ενώθηκε με τη διπλανή Αρμερία, στην οποία φυλασσόταν ο οπλισμός των Ενετών, και το συγκρότημα ονομάστηκε Τσαπενές ή Τσεπανές. Μέρος της τοξοστοιχίας χτίστηκε. Όμως, το κτίριο αμελήθηκε, ενώ υπέστη φθορές από τον σεισμό του 1856,[4] όταν κατέρρευσε η βόρεια πλευρά της οπλαποθήκης, η οποία στη συνέχεια αναστηλώθηκε[5], και η νότια πρόσοψη του επάνω ορόφου της Λότζια, η οποία αναστηλώθηκε χωρίς διάκοσμο[1].

Αργότερα η Κρητική Πολιτεία πρότεινε το κτίριο να χρησιμοποιηθεί σαν αρχαιολογικό μουσείο. Οι εργασίες ανακαίνησης ξεκίνησαν το 1900, αλλά έμειναν ημιτελής και το κτίριο δεν κρίθηκε ασφαλές. Το 1904 θεωρήθηκε ετοιμόροπο και άρχισε η κατεδάφιση του 1ου ορόφου, παρά τις αντιδράσεις της αρχαιολογικής υπηρεσίας.[4] Η κατεδάφιση έγινε με βιασύνη, με εντολή να πραγματοποιηθεί εντός 48 ωρών, ενώ το υλικό που αφαιρέθηκε δεν φυλάχθηκε. Τον επόμενο χρόνο, στις 5 Οκτωβρίου 1905, παραδόθηκε στο Δήμο για τη στέγαση των υπηρεσιών του. Το 1915 ξεκινάει επίσημα η αναστήλωση υπό την επιμέλια του Μαξιμίλιαν Ονγκάρο, που ήταν έφορος των καλλιτεχνικών μνημείων της Βενετίας. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1915.[4]

Το 1934 το κτίριο της οπλαποθήκης παραδόθηκε στον δήμο για να στεγάσει μερικές από τις υπηρεσίες του, μετά από πολλές διακοπές στις εργασίες.[6] Το ισόγειο της Λότζια κατεδαφίστηκε το 1937.[5] Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου άρχισαν και πάλι οι εργασίες ανοικοδόμησης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 1980. Το 1987 πήρε το πρώτο βραβείο EUROPA NOSTRA, ως το πιο καλά αναπαλαιωμένο και συντηρημένο Ευρωπαϊκό μνημείο της χρονιάς.[2]

Δημαρχείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμερα το είναι το κεντρικό κτίριο του Δήμου Ηρακλείου στεγάζει το γραφείο του Δημάρχου τα γραφεία αντιδημάρχων, διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες και την αίθουσα που συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Λότζια Ηρακλείου». Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών. ΙΤΕ. http://digitalcrete.ims.forth.gr/venecian_buildings_display.php?id=79. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015. 
  2. 2,0 2,1 «Δήμος Ηρακλείου - Το δημαρχείο». http://www.heraklion.gr/citizen/city-hall/city-hall.html. Ανακτήθηκε στις 2013-07-21. 
  3. Έφη Καρπονίδη-Δημητριάδη (1995). Κάστρα και Φορτέτσες της Κρήτης. Εκδόσεις Αδάμ, σελ. 27. ISBN 960-500-000-8. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Αλέκος Α. Ανδρικάκης (30 Ιουλίου 2012). «Η καταστροφή της Λότζια από την Κρητική Πολιτεία και η διαμαρτυρία του Ξανθουδίδη». Πατρίς. http://www.patris.gr/articles/226504/152306?PHPSESSID=#.ViPpv7UpoUg. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015. 
  5. 5,0 5,1 «Οπλαποθήκη του Χάνδακα». Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών. ΙΤΕ. http://digitalcrete.ims.forth.gr/tourkology_monuments_display.php?id=390. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015. 
  6. Αλέκος Α. Ανδρικάκης (14 Ιανουαρίου 2008). «Όταν άρχιζε η δεύτερη περιπέτεια της Λότζια, με την αναστήλωσή της». Πατρίς. http://www.patris.gr/articles/125243/68597?PHPSESSID=#.ViPu17UpoUg. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015. 

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα