Λουτρά Καΐτσης Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°04′38.00″N 22°18′56.50″E / 39.0772222°N 22.3156944°E / 39.0772222; 22.3156944

Λουτρά Καΐτσης
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λουτρά Καΐτσης
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΦθιώτιδας
ΔήμοςΔομοκού
Δημοτική ΕνότηταΞυνιάδος
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο430
Πληθυσμός0 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.35010
Τηλ. κωδ.+30 22320

Τα Λουτρά Καΐτσης[1][2] ή Ιαματικές Πηγές Δρανίστας - Κάιτσας είναι οι εγκαταστάσεις των λουτρών οι οποίες αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός.

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Λουτρά Καΐτσης βρίσκονται στην Στερεά Ελλάδα, στα βορειοδυτικά όρια της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχουν 23 χλμ. Δ. από τον Δομοκό, 53 χλμ. ΒΔ. από την Λαμία, 43 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 4 χλμ. Β. της Μακρυρράχης η οποία παλιά ονομαζόταν Κάιτσα. Είναι κτισμένα σε κατάφυτη περιοχή, νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Σμόκοβου ενώ ανατολικά και βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας. Διαχειριστής των λουτρών είναι η Διαδημοτική Επιχείρηση Ιαματικών Λουτρών Δρανίστας - Καϊτσας και οι εγκαταστάσεις τους περιλαμβάνουν ατομικούς λουτήρες, τρία ξενοδοχεία, εστιατόριο, κυλικείο. Τα νερά των λουτρών είναι αλκαλικά σε θερμοκρασία 20-22 °C και έχουν κατευναστική δράση για χρόνιους ρευματισμούς, οσφυοϊσχιαλγίες, σπονδυλοαρθρίτιδα, παραμορφωτική αρθρίτιδα, μυαλγίες, πονοκεφάλους, αυχενικό σύνδρομο, γυναικολογικές παθήσεις.[1] Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μακρυρράχης.[2] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Μακρυρράχη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρυρράχης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξυνιάδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.[3]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Σύντομο Ιστορικό Μακρυρράχης | Δήμος Δομοκού». www.domokos.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2020. 
  2. 2,0 2,1 «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2020. 
  3. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10634 (σελ. 160 του pdf)