Λουνά 16

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουνά 16
Luna-16.jpg
Τύπος αποστολής Σεληνάκατος
Πύραυλος φορέας Протон-К / Блок Д 248-01
Ημερομηνία εκτόξευσης 12 Σεπτεμβρίου 1970
13:25:53 UTC
Τόπος εκτόξευσης εξέδρα εκτόξευσης 81/23 στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ
Διάρκεια αποστολής 12 ημέρες
Τέλος αποστολής 24 Σεπτεμβρίου 1970
05:25 UTC
Κώδικας NSSDC 1970-072A
Μάζα 5.600 κιλά
Έγκλιση 70,0°
Αποαψίδα 111 χλμ.

Commons page [[commons:category:Luna 16|Πολυμέσα]] στα Κοινά

Το Λούνα 16 (Луна-16) ήταν μία μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή, μέρος του σοβιετικού προγράμματος Λούνα

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Η.Π.Α. είχαν κατακτήσει τη Σελήνη, αλλά η Ε.Σ.Σ.Δ. δεν εγκατάλειψε τις προσπάθειές της για την εξερεύνησή της, αν και περιορίζονταν πλέον στην αποστολή μη επανδρωμένων οχημάτων, τα οποία ωστόσο έφεραν άριστα σε πέρας την αποστολή τους και με κόστος πολύ μικρότερο εκείνου του προγράμματος Απόλλων. Έτσι, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1970 στην επιφάνεια του δορυφόρου και συγκεκριμένα στη Θάλασσα της Γονιμότητας, περίπου 320 χιλιόμετρα από το σημείο προσεδάφισης του Απόλλων 11, έφτασε ένα ακόμα παράξενο αντικείμενο από τη Γη: το διαστημικό όχημα Λούνα 16.Κύριο "όπλο" του Λούνα ήταν ο μηχανικός βραχίονάς του, στην άκρη του οποίου είχε τοποθετηθεί ένα ηλεκτρικό γεωτρύπανο. Το όλο συγκρότημα ελεγχόταν πλήρως από τη Γη και επί 26 και πλέον ώρες συνέλεγε δείγματα εδάφους και σεληνιακής σκόνης. Με το γεωτρύπανό του, το Λούνα εξόρυξε "στήλες" σεληνιακού εδάφους μήκους 35 εκατοστών του μέτρου, τις οποίες στη συνέχεια τοποθέτησε αυτομάτως σε ειδικό, ερμητικά σφραγισμένο δοχείο. Λίγο πριν από την είσοδο του Λούνα στη γήινη ατμόσφαιρα, το δοχείο με τα δείγματα αποσπάστηκε από το σκάφος και, στις 24 Σεπτεμβρίου, προσγειώθηκε ομαλά στη ρωσική στέππα, κοντά στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, από όπου μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Μόσχα[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιστορικό Λεύκωμα 1970, σελ. 137, Καθημερινή (1998)