Λουί Λε Βω

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουί Λε Βω
Portrait of a man with the Louvre – Les collections du château de Versailles.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Le Vau (Γαλλικά)
Γέννηση1612[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14]
Παρίσι
Θάνατος11  Οκτωβρίου 1670[2][4][15][16][12][13]
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[17]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααρχιτέκτονας[18]
καλλιτέχνης
Αξιοσημείωτο έργοChâteau de Meudon
Παλάτι των Βερσαλλιών
Château du Raincy
Κάστρο του Βω-λε-Βικόντ
Οικογένεια
ΑδέλφιαΦρανσουά Λε Βω
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουί Λε Βω (γαλλικά: Louis Le Vau) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας που γεννήθηκε στο Παρίσι το 1612 και πέθανε στην ίδια πόλη στις 11 Οκτωβρίου 1670 (σε ηλικία 58 ετών).

Σύγχρονος του Φρανσουά Μανσάρ, του Ζιλ Αρντουέν Μανσάρ και του Ζακ Λεμερσιέ, ο Λουί Λε Βω ήταν ένας από τους δημιουργούς του γαλλικού κλασικισμού (το στυλ «Λουδοβίκου ΙΔ'») που το συνδύασε με το μπαρόκ. Δημιούργησε ένα στυλ που χαρακτηρίζεται από την απλότητα των κατασκευών και την κομψότητα των διακοσμήσεων. Απέκτησε μεγάλη φήμη και έγινε ο πρώτος αρχιτέκτονας του Λουδοβίκου ΙΔ'. Το μεγαλύτερο έργο του είναι το κάστρο του Βω-λε-Βικόντ.

Βιοεργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λουί Λε Βω προέρχονταν από ταπεινό κοινωνικό υπόβαθρο, ο παππούς του ήταν σιδεράς και ο πατέρας του χτίστης στο Παρίσι μέχρι το 1634 οπότε έγινε αρχιτεχνίτης οικοδόμος και εκπαίδευσε τους δύο γιους του Λουί και Φρανσουά.[19] Ο Λε Βω έμαθε την τέχνη κοντά σε μεγάλους εργολάβους όπως ο Μισέλ Βιλεντό, στα εργοτάξια, και μελετώντας τις τεχνικές και αρχιτεκτονικές διατριβές[20] του Πιέρ Λε Μυέ. Στο Παρίσι και ιδιαίτερα στο νησί Σαιν-Λουί, όπου κατοικούσε, ανέλαβε πολλά οικοδομικά έργα, συνήθως σε συνεργασία με τον πατέρα του.[21] Ο Μισέλ Βιλεντό διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πρώτα μεγάλα έργα του, το μέγαρο του Γκιγιώμ ντε Μπωτρύ το 1634 και του Φρανσουά Πετί το 1638 στο νησί Σαιν-Λουί.[22]

Η αναγνώριση για την κατασκευή ιδιωτικών αρχοντικών στο νησί Σαιν-Λουί ήρθε στη δεκαετία του 1640 και του 1650. Ένα από αυτά είναι το μέγαρο Λαμπέρ, γνωστό για την σκάλα, την εσωτερική διακόσμηση και για το θαυμάσιο σχέδιο της κεντρικής αίθουσας υποδοχής. [23]Από το 1654 απέκτησε μεγάλη φήμη και έγινε ο κύριος αρχιτέκτονας του Λουδοβίκου ΙΔ' (πρώτος αρχιτέκτονας του βασιλιά). Μόλις είχε τελειώσει τον πύργο του Ραινσύ, το 1656, ο υπουργός Οικονομικών Νικολά Φουκέ του ανέθεσε το σημαντικό έργο της ανέγερσης του κάστρου του Βω-λε-Βικόντ (1656-1661) σε συνεργασία με τον Αντρέ Λε Νοτρ και τον ζωγράφο Σαρλ Λε Μπραν, στο οποίο επικεντρώθηκε στη μεγαλοπρέπεια και όχι στην αυστηρή τήρηση των κανόνων της κλασσικής αρχιτεκτονικής.

Μετά το 1660 εργάστηκε για τον βασιλιά: ολοκλήρωσε το κάστρο της Βανσέν κατασκευάζοντας τα περίπτερα του βασιλιά και της βασίλισσας και τη νότια αυλή, ολοκλήρωσε το κτίριο του νοσοκομείου Σαλπετριέρ, ανακατασκεύασε την πρόσοψη του Κεραμεικού, ανακατασκεύασε την Αίθουσα του Απόλλωνα στο Λούβρο και άλλα έργα.

Το πιο αξιοσημείωτο έργο της καριέρας του Λε Βω ήταν στο ανάκτορο των Βερσαλλιών με το οποίο ασχολήθηκε για το υπόλοιπο της ζωής του. [24] Πρόσθεσε πτέρυγες εξυπηρέτησης στα προαύλια και, μετά το 1668, ανακατασκεύασε την πρόσοψη του κήπου.

Στη συνέχεια σχεδίασε το Κολέγιο των Τεσσάρων Εθνών (σημερινό μέγαρο του Ινστιτούτου της Γαλλίας), στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, απέναντι από το Παλάτι του Λούβρου, τα σχέδια του οποίου ολοκληρώθηκαν μετά το θάνατό του από τον βοηθό του Φρανσουά ντ'Ορμπαί και ήταν επηρεασμένα από την ιταλική μπαρόκ τεχνική. [24]

Στα έργα του συνδύασε το κλασικό γαλλικό πνεύμα με τη φαντασία του μπαρόκ.

Ο Λουί Λε Βω πέθανε στο Παρίσι το 1670 σε ηλικία 58 ετών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118779753. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13515116h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Le Vau, Louis». (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 500028093.
  4. 4,0 4,1 4,2 RKDartists. 304842. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) louis-le-vau. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου. 6887. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 Artnet. louis-le-vau. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 (Γαλλικά) Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. louis-le-vau. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 (Γαλλικά) AGORHA. 48351. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 Faceted Application of Subject Terminology. 239691. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 «Artcyclopedia» (Αγγλικά) le_vau_louis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. 12,0 12,1 12,2 (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά) Structurae. Ράτιγκεν. 1001519. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. 13,0 13,1 13,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. le-vau-louis.
  14. 14,0 14,1 «Store norske leksikon» (Μποκμάλ) 1978. Louis_Le_Vau.
  15. (Αγγλικά) SNAC. w6r57bnp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  16. (Αγγλικά, Τσεχικά, Σλοβακικά, Σλοβενικά, Πολωνικά, Ουγγρικά, Γερμανικά, Ιταλικά, σουηδικά, Κροατικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά) European Theatre Architecture. Arts and Theatre Institute. 2270. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  17. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13515116h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  18. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 18  Φεβρουαρίου 2011. 500028093. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.
  19. Alexandre Gady, « Louis Le Vau, l’architecte des chefs-d’œuvre », émission Au cœur de l'histoire sur Europe 1, 4 mai 2011
  20. Manière de bastir pour toutes sortes de personnes
  21. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τομ. 38, σελ.
  22. . «theses.enc.sorbonne.fr». 
  23. . «greek_greek.enacademic.com». 
  24. 24,0 24,1 "Vau, Louis Le" in A Dictionary of Architecture and Landscape Architecture (3 ed.). ISBN 9780199674985.