Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί
Versailles Boilly autoportrait.jpg
Αυτοπροσωπογραφία, περ. 1805
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Léopold Boilly (Γαλλικά)
Γέννηση5 Ιουλίου 1761
La Bassée
Θάνατος4 Ιανουαρίου 1845
Παρίσι[1]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (48°51′40″ s. š., 2°23′40″ v. d.)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[2]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[3][4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος[5]
λιθογράφος[6]
Οικογένεια
ΤέκναEdouard Boilly
Julien-Léopold Boilly
Alphonse Boilly
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΛεγεώνα της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί (γαλλικά:Louis-Léopold Boilly), 1761-1845, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, γνωστός ιδιαίτερα για τις σκηνές καθημερινής ζωής στο Παρίσι, πολυσύνθετες συνθέσεις- κοινωνικά χρονικά της αστικής μεσαίας τάξης, στα χρόνια που ακολούθησαν τη Γαλλική Επανάσταση.[7]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1761 στο Λα Μπασέ, περίπου 20 χιλιόμετρα από τη Λιλ, και ήταν γιος ξυλογλύπτη. Αυτοδίδακτος ζωγράφος, ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία, δημιουργώντας τα πρώτα του έργα σε ηλικία 12 ή 13 ετών. Το 1774 παρουσίασε τα έργα του στους Αυγουστίνους μοναχούς του Ντουαί που εντυπωσιάστηκαν: σε τρία χρόνια, ο επίσκοπος του Αράς κάλεσε τον νεαρό να εργαστεί και να σπουδάσει στην επισκοπή του. Εκείνη την εποχή, δημιούργησε πολλούς πίνακες – περίπου τριακόσια μικρά έργα προσωπογραφίας. Έμαθε την τεχνική της οπτικής απάτης (trompe-l'œil) από τον Ντομινίκ Ντονκρ (1743–1820) πριν εγκατασταθεί στο Παρίσι γύρω στο 1787.

Ο Θρίαμβος του Μαρά (1794)

Για να ζήσει, έγινε προσωπογράφος. Το πρώιμο ύφος του θυμίζει το συναισθηματικό και χαριτωμένο ύφος των Ζαν-Μπατίστ Γκρεζ και Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ του 18ου αιώνα. Εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν του 1791 και έγινε γνωστός τόσο για τα πορτρέτα του και τους πίνακές του οπτικής απάτης όσο και για τις ρωπογραφίες του με αισθησιακά και προκλητικά θέματα.[8]

Η άφιξη της ταχυδρομικής άμαξας (1803)
Μια οπτική απάτη, περ. 1804, Λούβρο

Στο απόγειο της επαναστατικής Τρομοκρατίας το 1794, ο Μπουαγί καταγγέλθηκε στην Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας για τον άσεμνο τόνο των έργων του, αδίκημα που διόρθωσε με το πιο πατριωτικό Ο Θρίαμβος του Μαρά, που τον έσωσε από σοβαρές επιπτώσεις.[9][10]

Τα επόμενα 40 χρόνια, ο Μπουαγί ζωγράφισε ένα μεγάλο αριθμό έργων, συνήθως πολυσύνθετες συνθέσεις, που απεικονίζουν τις πιο ποικίλες πτυχές της καθημερινής ζωής στο Παρίσι. Οι πίνακές του αντικατοπτρίζουν με λεπτομέρεια όλη την ποικιλομορφία της αστικής ζωής, τις ενδυμασίες και το κλίμα της εποχής, μεταξύ της επαναστατικής περιόδου και της Παλινόρθωσης, και η απόδοση των σύγχρονων θεμάτων του είναι ελαφρά συναισθηματική και συχνά χιουμοριστική. [11]Είχε μεγάλη επιτυχία στο Σαλόν, το οποίο το 1804 του απένειμε χρυσό μετάλλιο. Χαρακτηριστικοί πίνακες, η Συγκέντρωση καλλιτεχνών στο εργαστήριο του Ιζαμπέ (1798), Η άφιξη της ταχυδρομικής άμαξας (1803), Το εργαστήριο του Ουντόν (1804) και Η Αναχώρηση των Στρατευμένων (1808) δείχνουν τη σημαντική δεξιότητά του στο χειρισμό σκηνών πλήθους.

Παιχνίδι μπιλιάρδου (1807)

Το 1823 ο Μπουαγί δημιούργησε τις πρώτες του λιθογραφίες, μια χιουμοριστική σειρά με τίτλο Grimaces. Το 1833 έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής και έγινε μέλος του Ινστιτούτου της Γαλλίας. Συνολικά, φιλοτέχνησε περίπου 500 πίνακες ζωγραφικής και περίπου 5.000 μικρά πορτρέτα. Εργαζόταν γρήγορα και καυχιόταν ότι του έφταναν μόνο δύο ώρες για να ολοκληρώσει ένα πορτρέτο.[12]

Το 1787 παντρεύτηκε τη Μαρί-Μαντλέν Ντελίν, οι τρεις γιοι του, Ζυλιάν-Λεοπόλντ (1796-1874), Εντουάρ (1799-1854) και Αλφόνς-Λεοπόλντ (1801-1867), έγιναν επίσης ζωγράφοι.

Ο Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1845 στο Παρίσι και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ.[13]

Επιλογή έργων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]