Λουίς φαν Χάαλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουίς φαν Χάαλ

Ο φαν Χάαλ το 2014
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΑλοΐσιους Πάουλους Μαρία φαν Χάαλ[1]
Ημερ. γέννησης8 Αυγούστου 1951 (1951-08-08) (70 ετών)[1]
Τόπος γέννησηςΆμστερνταμ, Ολλανδία
Ύψος1,85 μ. [2]
ΘέσηΜέσος
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΟλλανδία (προπονητής)
Ομάδες νέων
RKSV de Meer
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1972–1973ΑΦΚ Άγιαξ0(0)
1973–1977Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ41(7)
1977–1978ΣΚ Τέλσταρ25(1)
1978–1986Σπάρτα Ρότερνταμ248(26)
1986–1987ΑΖ Άλκμααρ17(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1991–1997ΑΦΚ Άγιαξ
1997–2000Μπαρτσελόνα
2000–2002Ολλανδία
2002–2003Μπαρτσελόνα
2005–2009ΑΖ Άλκμααρ
2009–2011Μπάγερν Μονάχου
2012–2014Ολλανδία
2014–2016Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
2021–σήμεραΟλλανδία
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αλοΐσιους Πάουλους Μαρία φαν Χάαλ (Ολλανδικά: luˈʋi vɑŋ ˈɣaːl, Αγγλικά: Louis van Gaal,[3] γεννήθηκε 8 Αυγούστου 1951) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής της Εθνικής ομάδας της Ολλανδίας. Σε συλλογικό επίπεδο, εργάστηκε ως προπονητής στις ομάδες του Άγιαξ, της Μπαρτσελόνα, της ΑΖ Άλκμααρ, της Μπάγερν Μονάχου και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ έχει καθίσει άλλες δύο φορές στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της πατρίδας του. Ο φαν Χάαλ είναι ένας από τους κορυφαίους σε τρόπαια προπονητές ποδοσφαίρου παγκόσμια, έχοντας κερδίσει 20 τίτλους στην προπονητική του καριέρα και έχει αποκτήσει το παρατσούκλι η "σιδερένια τουλίπα".[4][5][6][7]

Πριν την προπονητική του καριέρα, ο φαν Χάαλ αγωνίστηκε ως μέσος στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ, στην Τέλσταρ, στη Σπάρτα Ρότερνταμ, στον Άγιαξ και στην Άλκμααρ. Είναι επίσης καθηγητής φυσικής αγωγής και δούλεψε σε λύκεια κατά τη διάρκεια της ημιεπαγγελματικής του ποδοσφαιρικής καριέρας.[8] Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στην Άλκμααρ ως βοηθός προπονητή, ο φαν Χάαλ εργάστηκε στον Άγιαξ ως βοηθός του Λίο Μπενχάκερ, και αργότερα ως πρώτος προπονητής το 1991. Υπό την καθοδήγηση του, η ομάδα κέρδισε τρία Πρωταθλήματα Ολλανδίας, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια ανέλαβε την Μπαρτσελόνα το 1997 και κατέκτησε δύο Ισπανικά πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ισπανίας, αλλά αποχώρησε έπειτα από διαφωνίες με την διοίκηση της ομάδας.

Τότε, ο φαν Χάαλ ανέλαβε την Εθνική Ολλανδίας, αλλά απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002. Έπειτα επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα για ένα χρόνο, πριν επιστρέψει στους πάγκους το 2005 για λογαριασμό της Άλκμααρ, με την οποία κέρδισε ένα Πρωτάθλημα Ολλανδίας, και προσελήφθη από την Μπάγερν Μονάχου το 2009.[9] Στην Γερμανία, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας, το Κύπελλο Γερμανίας, και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο επέστρεψε στην Εθνική Ολλανδίας, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση της τρίτης θέσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Το ίδιο καλοκαίρι προσελήφθη από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας 2015-16 πριν απολυθεί το 2016. Παρόλο που είχε ανακοινώσει την απόσυρση του το 2019 για "οικογενειακούς λόγους", ο φαν Χάαλ επέστρεψε στους πάγκους της προπονητικής τον Αύγουστο του 2021, όταν και ανέλαβε για τρίτη φορά την Εθνική Ολλανδίας.[10]

Ποδοσφαιρική και πρώιμη προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ (δεξιά) με την Σπάρτα Ρότερνταμ το 1983 εναντίον της Φέγενορντ του Ρουντ Γκούλιτ

Ο φαν Χάαλ γεννήθηκε στο Άμστερνταμ.[1] Σε νεαρή ηλικία, ξεκίνησε να αγωνίζεται για την ερασιτεχνική ομάδα του Άμστερνταμ, ΡΚΣΒ ντε Μιρ. Στην ηλικία των 20, εντάχθηκε στην δεύτερη ομάδα του Άγιαξ, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα, η οποία εκείνη την περίοδο προωθούσε παίκτες όπως ο Γιόχαν Κρόιφ και ο Γιόχαν Νεσκάν στην μεσαία γραμμή. Αργότερα, στάλθηκε δανεικός στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ του Βελγικού πρωταθλήματος και υπό την καθοδήγηση του Γκάι Θάις τερμάτισε στην δεύτερη θέση του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975. Κατά την παρουσία του στην Αντβέρπ, ο φαν Χάαλ έσπασε την μύτη του σε φιλικό αγώνα με την ΚΦ Κόρτραϊκ.[11] Μετά από την τετραετή παρουσία του στο Βέλγιο, επέστρεψε στην πατρίδα του και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με την φανέλα της ΣΚ Τέλσταρ υπό την καθοδήγηση του προπονητή, Μιρσέα Πετέσκου, τον οποίο ακολούθησε στην Σπάρτα Ρότερνταμ. Μετέπειτα εντάχθηκε στην Άλκμααρ, όπου ανέλαβε και την θέση του βοηθού προπονητή το 1986. Μετά από μια σύντομη παρουσία στην Άλκμααρ, επέστρεψε στον Άγιαξ για να γίνει ο βοηθός του Λέο Μπενχάκερ. Όταν ο Μπενχάκερ αποχώρησε το 1991, ο φαν Χάαλ τον αντικατέστησε στην θέση του προπονητή.[12]

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άγιαξ (1991–97)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ το 1988 ως βοηθός προπονητή στον Άγιαξ.

Ο φαν Χάαλ ήταν προπονητής του Άγιαξ από το 1991 μέχρι το 1997 και είχε μια επιτυχημένη πορεία. Υπό την καθοδήγηση του φαν Χάαλ, ο Άγιαξ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ολλανδίας τρείς φορές, το 1994, το 1995 (όπου ολόκληρη την σεζόν 1994-95 ο Άγιαξ ήταν αήττητος και στο πρωτάθλημα και στο Τσάμπιονς Λιγκ) και το 1996.[13] Επίσης οδήγησε τον Άγιαξ στη κατάκτηση του Κυπέλλου Ολλανδίας το 1993 και την Ασπίδα Γιόχαν Κρόιφ το 1993, 1994, και 1995. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Άγιαξ κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1992 και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 1995 νικώντας την Μίλαν στον τελικό. Η νίκη αυτή συνοδεύτηκε με την νίκη με 5-1 (συνολικά), επί της Ρεάλ Σαραγόσα στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ το 1995. Αργότερα στην ίδια χρονιά, ο Άγιαξ νίκησε την Βραζιλιάνικη ομάδα Γκρέμιο στα πέναλτι του τελικού του Κυπέλλου Τογιότα (αργότερα ονομάστηκε Διηπειρωτικό Κύπελλο). Ο Άγιαξ ήταν επίσης ο φιναλίστ στο Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1995-96 μετά την ήττα στον τελικό, από την Γιουβέντους στα πέναλτι.

Η επιτυχημένη περίοδος του Άγιαξ υπό την καθοδήγηση του φαν Χάαλ κατά την δεκαετία του 1990, είχε ως αποτέλεσμα η Εθνική Ολλανδίας να αποτελείται στη πλειοψηφία της από παίκτες του Άγιαξ, όπως ο Πάτρικ Κλάιφερτ, Μαρκ Όβερμαρς, Ντένις Μπέργκαμπ, Φρανκ και Ρόναλντ ντε Μπόερ, Έντγκαρ Ντέιβιντς, Κλάρενς Σέεντορφ, Βίνστον Μπόγκαρντ, Μίκαελ Ρέιζιγκερ και Έντβιν φαν ντερ Σαρ.

Με την λήξη του συμβολαίου του με τον Άγιαξ το 1997, ο φαν Χάαλ έλαβε το χρίσμα του ιππότη της Τάξης του Οράνζ-Νασάου.[14]

Μπαρτσελόνα (1997–2000)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ μετακόμισε στην Μπαρτσελόνα το 1997, αντικαθιστώντας τον Μπόμπι Ρόμπσον. Με βοηθό τον Ζοσέ Μουρίνιο (ήταν βοηθός και του Ρόμπσον), κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας (1997–98 και 1998–99) και το Κύπελλο Ισπανίας της περιόδου 1997-98.[13] Παρά τις επιτυχίες αυτές, είχε έντονη κόντρα με τα ΜΜΕ και δέχτηκε έντονη κριτική. Είχε δηλώσει πως του ήταν δύσκολο να προσαρμόσει την Μπαρτσελόνα στην ποδοσφαιρική του φιλοσοφία, λόγω πολιτισμικών διαφόρων και δυσκολευόταν υπερβολικά επειδή κάποιοι παίκτες τον παράκουγαν.[15] Οι σχέσεις του με τον Ριβάλντο είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: ο Φαν Χάαλ επέμενε στο να χρησιμοποιεί τον Ριβάλντο στο αριστερό άκρο της επίθεσης, ενώ ο Ριβάλντο προτιμούσε να αγωνίζεται ως μέσος, υποτιμώντας έτσι τον Φαν Χάαλ.[16]

Ο φαν Χάαλ τελικώς αποχώρησε από την Καταλανική ομάδα στις 20 Μαΐου 2000,[15] λίγες ημέρες αφού έχασε το πρωτάθλημα από την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, με μια φράση που έμεινε στην ιστορία, "Amigos de la prensa. Yo me voy. Felicidades." (" Φίλοι του Τύπου. Αποχωρώ. Συγχαρητήρια.")[12] Επέστρεψε στην Ολλανδία, αναλαμβάνοντας την θέση του προπονητή της Εθνικής ομάδας της Ολλανδίας, ενόψει του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 2002.

Εθνική Ολλανδίας (2000–02)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπό τον φαν Χάαλ, η Ολλανδία ξεκίνησε άσχημα την προσπάθεια πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Έχοντας τοποθετηθεί στον 2ο Όμιλο, κατάφερε να αποσπάσει εντός έδρας ισοπαλία με σκορ 2-2 απέναντι στην Εθνική Ιρλανδίας (μέχρι το 80ο λεπτό, η Ολλανδία έχανε με 2-0), εξαιτίας ενός τραυματισμού παίκτη της δεύτερης.[17] Την νίκη με 4–0 επί της Εθνικής ομάδας της Κύπρου, την διαδέχθηκε η ήττα με 2–0 από την Εθνική Πορτογαλίας.

Το 2001, η Ολλανδία νίκησε τις εθνικές ομάδες Ανδόρρας, Κύπρου και Εσθονίας, αλλά παρόλο που νικούσε την πρωτοπόρο του ομίλου, Πορτογαλία με 2–0, οι Πορτογάλοι τελικώς ισοφάρισαν σε 2–2 στα τελευταία επτά λεπτά. Η έκβαση αυτή του αγώνα, έριξε την Ολλανδία στην τρίτη θέση του ομίλου, τρεις βαθμούς πίσω από την αήττητη Ιρλανδία. Όταν οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο Δουβλίνο, ο φαν Χάαλ πριν το παιχνίδι, καυχήθηκε ότι η ομάδα του ήταν η πιο ταλαντούχα και πως ακόμη και οι Ιρλανδοί οπαδοί θα ήθελαν να προκριθούν οι Ολλανδοί. Από το 58ο λεπτό, η Ιρλανδία αγωνιζόταν με δέκα παίκτες αλλά σκόραρε 9 λεπτά αργότερα και κέρδισε με 1-0. Η Ολλανδία ήταν πλέον 7 βαθμούς πίσω της με δύο εναπομείναντα παιχνίδια, γεγονός που σήμαινε ότι η Ολλανδία απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου για πρώτη φορά από τη διοργάνωση του 1986.[18] Ο φαν Χάαλ παραιτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2002 και αντικαταστάθηκε από τον Ντικ Άντβοκαατ. Λίγο αργότερα, ξέσπασε η φημολογία πως ο φαν Χάαλ θα αντικαθιστούσε τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μόλις ο Φέργκιουσον ανακοίνωνε στην συνταξιοδότηση του μέσα στη χρονιά. Σύμφωνα με τον φαν Χάαλ, ο Φέργκιουσον αποφάσισε να μην συνταξιοδοτηθεί και η συμφωνία κατέρρευσε.[19]

Επιστροφή στην Μπαρτσελόνα (2002–03)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα πριν το ξεκίνημα της σεζόν 2002-03, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2005, αλλά τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Η ομάδα μπορεί να σημείωσε το αποτέλεσμα-ρεκόρ των 10 νικών σε παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ αλλά δυσκολεύτηκε στο πρωτάθλημα. Έπειτα από 4 νίκες, 4 ισοπαλίες και 3 ήττες στα πρώτα 11 παιχνίδια του πρωταθλήματος, η Μπαρτσελόνα έχασε τρία παιχνίδια στη σειρά, από την Ρεάλ Σοσιεδάδ, την ουραγό Ράγιο Βαγιεκάνο και την Σεβίλλη. Δύο νίκες και μία ισοπαλία βελτίωσε την κατάσταση αλλά έπειτα από δύο διαδοχικές ήττες από την Βαλένθια και την Θέλτα Βίγο, αποχώρησε με κοινή συναίνεση από την ομάδα στις 28 Ιανουαρίου 2003 με την ομάδα να βρίσκεται στην 12η θέση, μόλις τρεις βαθμούς πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και 20 πόντους πίσω από την πρωτοπόρο Ρεάλ Σοσιεδάδ.[12]

Οι μεταγραφές του, κυρίως αυτές του τερματοφύλακα Ρόμπερτ Ένκε, του μέσου Γκάιζκα Μεντιέτα και του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε, ήταν απογοητευτικές.[20] Ο Ρικέλμε αποκτήθηκε ως αντικαταστάτης του Ριβάλντο, τον οποίο ο φαν Xάαλ τον άφησε ελεύθερο παρά το γεγονός πως είχε ένα χρόνο ακόμη στο συμβόλαιο του, εξαιτίας της άσχημης σχέσης που δημιουργήθηκε μεταξύ τους στην προηγούμενη θητεία του φαν Χάαλ στην Μπαρτσελόνα. Μετά την επιστροφή του, ο Ριβάλντο σε δηλώσεις σχετικά με την αποχώρησή του από τη Μπαρτσελόνα είπε πως "ο φαν Χάαλ ήταν ο κύριος λόγος της αποχώρησης μου. Δεν συμπαθώ τον φαν Χάαλ, και είμαι σίγουρος πως ούτε αυτός με συμπαθεί."[21] Αντίθετα, ο φαν Χάαλ δήλωσε πως η έλλειψη αφοσίωσης του Ριβάλντο ήταν ο λόγος που αποχώρησε ως ελεύθερος, πως "ενδιαφερόταν μόνο στο να βγάζει περισσότερα λεφτά και να παίζει λιγότερο. Επιλέχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης το 1999, αλλά δεν διαχειρίστηκε τον εαυτό του καλά από τότε και δεν συμπεριφερόταν όπως ένας ποδοσφαιριστής. Είχε παραισθήσεις για την Μπάρτσα και ζητούσε άδεια τις περιόδους που πλησίαζαν σημαντικά παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ. Επέιτα κρυβόταν στο σπίτι του στη Βραζιλία. Έπαιζε για την Βραζιλία όπως τον χρειαζόμασταν στην Μπαρτσελόνα και το απέδειξε αυτό στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δείχνοντας πως φύλαγε τον καλύτερο του εαυτό για το παιχνίδι με την Ιαπωνία."[22] Ο Ριβάλντο εντάχθηκε στην Μίλαν και κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ εκείνης της σεζόν.

Επιστροφή στον Άγιαξ (2004)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004, ο φαν Χάαλ επέστρεψε στον Άγιαξ ως τεχνικός διευθυντής, αλλά παραιτήθηκε μέσα στην χρονιά έπειτα από μια έντονη διαφωνία με τον Ρόναλτ Κούμαν.[23][24]

ΑΖ Άλκμααρ (2005–09)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ με την Άλκμααρ.

Τον Ιανουάριο του 2005, ανακοινώθηκε πως ο φαν Χάαλ θα αντικαθιστούσε τον Κο Αντριάανσε ως προπονητής της Άλκμααρ στις 1 Ιουλίου 2005.[25][26] Υπό τον Φαν Χάαλ, η Άλκμααρ τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα της περιόδου 2005–06 και τρίτη κατά τη περίοδο 2006–07. Η Άλκμααρ του φαν Χάαλ ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου της περιόδου 2006-07 και έχασε τον αγώνα πλέι-οφ για πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ του 2007–08 από τον Άγιαξ με 4–2 στο σύνολο.

Ο φαν Χάαλ είχε ανακοινώσει την πρόθεση τον να αποχωρήσει από την Άλκμααρ στο τέλος της σεζόν 2007-08 λόγω των απογοητευτικών αποτελεσμάτων, με την ομάδα να τερματίζει 11τη στο πρωτάθλημα.[27] Όταν αρκετοί παίκτες της Άλκμααρ δήλωσαν πως τον ήθελαν να παραμείνει στο πόστο του, δέχθηκε και δήλωσε πως θα έδινε στους παίκτες μια ευκαιρία να αποδείξουν στους εαυτούς τους τι αξίζουν.

Η Άλκμααρ ξεκίνησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09 με δύο ήττες: με 2–1 απέναντι στην ΝΑΚ Μπρέντα και με 0–3 απέναντι στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαγκ, αλλά στη συνέχεια ήρθε μια αήττητη περίοδος που διήρκησε μέχρι τις 18 Απριλίου και βρήκε την ομάδα στη πρώτη θέση μπροστά από την Τβέντε και τον Άγιαξ όλη τη σεζόν, διαψεύδοντας τα προγνωστικά που ήθελαν την Άλκμααρ να τερματίζει στη 13η θέση.[28] Η Άλκμααρ είχε το καλύτερο αμυντικό ρεκόρ της κατηγορίας και το δεύτερο καλύτερο επιθετικό ρεκόρ, πίσω από τον Άγιαξ, χάρη στο δυναμικό ντουέτο των πρώτων σκόρερ της κατηγορίας, τον Μουνίρ Ελ Χαμανταουί και τον Βραζιλιάνο Αρί. Η ομάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια στις 19 Απριλίου, μία ημέρα μετά την αναπάντεχη εντός έδρας ήττα απέναντι στην Φίτεσε, η οποία τελείωσε ένα αήττητο σερί 28 παιχνιδιών (ξεπερνώντας το αντίστοιχο ρεκόρ 25 παιχνιδιών της ίδιας ομάδας, την περίοδο 1980-81). Την ίδια ημέρα ο Άγιαξ, ο μοναδικός αντίπαλος που μπορούσε θεωρητικά να ξεπεράσει την Άλκμααρ, ηττήθηκε με σκόρ 6–2 από την Αϊντχόφεν.[29][30]

Μπάγερν Μονάχου (2009–11)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ και οι παίκτες της Μπάγερν Μονάχου, πανηγυρίζουν την κατάκτηση της Μπουντεσλίγκα το 2010.

Στις 1 Ιουλίου 2009, ο φαν Χάαλ ανέλαβε προπονητής της Μπάγερν Μονάχου.[31][32] Αναφέρθηκε στην νέα του ομάδα ως "ονειρικό σύλλογο". Στις 28 Αυγούστου 2009, ενίσχυσε την ομάδα του με την μεταγραφή του Άριεν Ρόμπεν από την Ρεάλ Μαδρίτης, επανεώνοντας τους ουσιαστικά, αφού ο φαν Χάαλ ήταν εκείνος που βοήθησε τον Ρόμπεν να πραγματοποιήσει την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική Ολλανδίας Κ-20.[33][34][35]

Ο φαν Χάαλ έκανε άσχημη αρχή ως προπονητής της Μπάγερν, κερδίζοντας μόλις το ένα από τα τέσσερα πρώτα του παιχνίδια στον πάγκο και τον Νοέμβριο, η ομάδα κόντεψε να αποκλειστεί από το Τσάμπιονς Λιγκ στην φάση των ομίλων, ως επακόλουθο των δύο χαμένων παιχνιδιών ενάντια στην Μπορντό. Με την Μπάγερ Λεβερκούζεν στην κορυφή του πρωταθλήματος, έντονη ήταν η φημολογία πως θα αποχωρούσε από την Μπάγερν νωρίτερα από τον προκατοχό του Γιούργκεν Κλίνσμαν. Ο φαν Χάαλ ωστόσο, επέμενε πως ήταν "εκπαιδευτής διαδικασιών (prozesstrainer)", εννοώντας πως η ομάδα ήθελε χρόνο για να παίξει όπως εκείνος ήθελε.[36]

Ο φαν Χάαλ με τον Φίλιπ Λαμ το 2009.

Ο φαν Χάαλ καθιέρωσε αρκετούς παίκτες από την ακαδημία στην αρχική ενδεκάδα, όπως τον Τόμας Μύλερ και τον Χόλγκερ Μπαντστούμπερ, ενώ μετέτρεψε τον ακραίο επιθετικό Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ σε μεσοαμυντικό. Μία έριδα με τον Ιταλό επιθετικό Λούκα Τόνι, ο οποίος είχε σημαντικό ρόλο στο ντάμπλ της περιόδου 2007-08 (κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου), οδήγησε στη μετακίνηση του Τόνι στην Ρόμα. Όμως η φόρμα της Μπάγερν Μονάχου βελτιώθηκε, με δύο νίκες στο Τσάμπιονς Λιγκ, συμπεριλαμβανομένου και της εντυπωσιακής νίκης με 4–1 απέναντι στη Γιουβέντους στο Τορίνο, που της επέτρεψε να προκριθεί στον γύρο των 16 από την δεύτερη θέση του ομίλου τους πίσω από την Μπορντό. Μέχρι τον Μάρτιο, η Μπάγερν βρισκόταν στους ημιτελικούς του κυπέλλου και βρισκόταν στη πρώτη θέση του πρωταθλήματος, μπροστά από την Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Στις 8 Μαϊου 2010, η Μπάγερν στέφθηκε πρωταθλήτρια Γερμανίας μετά από την νίκη με 3–1 απέναντι στην Χέρτα Βερολίνου,[37] κάνοντας τον φαν Χάαλ τον πρώτο Ολλανδό προπονητή που κέρδισε τη Μπουντεσλίγκα.[38] Στις 15 Μαϊου 2010, η Μπάγερν κέρδισε και το Κύπελλο Γερμανίας με μία νίκη με 4–0 ενάντια στην Βέρντερ Βρέμης, εξασφαλίζοντας και το εγχώριο ντάμπλ.[39]

Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η Μπάγερν κέρδισε με 4-4 σύμφωνα με τον κανόνα των εκτός έδρας γκολ, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στα προημιτελικά της διοργάνωσης[40] και με συνολικό σκορ και από τα δύο ματς, 4–0 την Λυόν στον ημιτελικό,[41] εξασφαλίζοντας την πρόκριση στον τελικό, όπου ο φαν Χάαλ αντιμετώπισε τον πρώην μαθητή και βοηθό του στην Μπαρτσελόνα, τον προπονητή της Ίντερ Ζοσέ Μουρίνιο.[42] Η Μπάγερν έχασε στον τελικό με 2–0, αφήνοντας την Ίντερ να κατακτήσει το πρώτο Ιταλικό τρεμπλ στην ιστορία, αποτυγχάνοντας έτσι να κατακτήσει αυτή το τρεμπλ.[43] Στις 25 Μαϊου 2010, ο Καρλ-Χάιντς Ρούμενιγκε εξέφρασε την επιθυμία του να ανανεώσει το συμβόλαιο του φαν Χάαλ, με τον σύλλογο να είναι πλήρως ικανοποιημένος με την απόδοση του, παρά το γεγονός πως το τωρινό του συμβόλαιο είχε διάρκεια ακόμη ενός έτους.[44] Στο τέλος της σεζόν, ο φαν Χάαλ ψηφίστηκε ως ο Προπονητής της Χρονιάς στη Γερμανία, από τους Γερμανούς επαγγελματίες ποδοσφαιριστές στην ετήσια ψηφοφορία που διοργανώνει η VDV (η ένωση των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών στην Γερμανία) και το Γερμανικό περιοδικό Kicker.[45][46]

Η Μπάγερν του φαν Χάαλ ξεκίνησε την σεζόν 2010-11 κερδίζοντας το Σούπερ Καπ Γερμανίας, το οποίο επαναφέρθηκε μετά από 14χρονη απουσία.[47]

Στις 7 Μαρτίου 2011, η Μπάγερν Μονάχου ανακοίνωσε πως το συμβόλαιο του φαν Χάαλ θα τερματιζόταν μετά το τέλος της σεζόν 2010-11.[48] Ωστόσο, απολύθηκε τελικά σις 10 Απριλίου 2011 αφού έχασε και την τρίτη θέση στην Μπουντεσλίγκα.[49]

Επιστροφή στην Εθνική Ολλανδίας (2012–14)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαν Χάαλ με την Εθνική Ολλανδίας το 2013

Στις 6 Ιουλίου 2012, ο φαν Χάαλ παρουσιάστηκε ως ο νέος προπονητής της Εθνικής Ολλανδίας.[50] "Είμαι χαρούμενος που η KNVB με προσέγγισε," δήλωσε ο φαν Χάαλ, ο οποίος είχε ως βοηθούς προπονητές τους πρώην διεθνείς Ολλανδούς παίκτες Ντάνι Μπλιντ και Πάτρικ Κλάιφερτ, όπου και οι δύο τους ήταν μέρος της επιτυχημένης του ομάδας του Άγιαξ το 1995. "Αυτή είναι η πρόκληση την οποία περίμενα καιρό."[51]

Ο φαν Χάαλ οδήγησε την Ολλανδία στον προκριματικό όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, με την ομάδα του να κερδίζει τα εννιά από τα δέκα παιχνίδια της (το δέκατο ήταν ισοπαλία) με την διαφορά στα γκολ να βρίσκεται στο 24-5. Η πρόκριση εξασφαλίσθηκε δύο παιχνίδια πριν το τέλος, μετά από μία νίκη με 2-0 εναντίον της Ανδόρρας στις 10 Σεπτεμβρίου 2013.[52]

Παρά την επιτυχημένη προκριματική διαδικασία, οι προσδοκίες γύρω από την Εθνική Ολλανδίας ήταν εξαιρετικά χαμηλές λόγω των μικτών αποτελεσμάτων στα φιλικά προετοιμασίας και την αποτυχία της Ολλανδικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012, όπου υπέστη τρεις ήττες και στα τρία παιχνίδια του ομίλου της σε εκείνο το τουρνουά. Στο πρώτο της παιχνίδι στη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο Στάδιο Φόντε Νόβα στο Σαλβαδόρ, ωστόσο, η Εθνική Ολλανδίας του φαν Χάαλ νίκησε με ανατροπή και σκορ 5-1 την πρωταθλήτρια του 2010 Ισπανία.[53] Η Ολλανδική νίκη απέναντι στην Ισπανία χρεώθηκε εν μέρει στην αντεπιθετική τακτική που χρησιμοποίησε ο φαν Χάαλ και σταμάτησε την τακτική κατοχής του τίκι-τάκα που χρησιμοποιούσε η Ισπανική ομάδα. Η χρήση του σχηματισμού 3-5-2 εκ μέρους του ήταν αξιωσημείωτη, αφού ερχόταν σε αντίθεση με το παραδοσιακό Ολλανδικό σχηματισμό 4-3-3 και αυτό βοήθησε την Ολλανδία να εκμεταλευτεί τις αδυναμίες της Ισπανίας.[54] Στο επόμενο τους παιχνίδι, οι Ολλανδοί έχαναν με 2–1 από την Αυστραλία στο δεύτερο ημίχρονο του δεύτερου τους παιχνιδιού στον όμιλο, πριν τελικά κερδίσουν με 2-3 με το νικητήριο γκολ να έρχεται από τον νεαρό τότε επιθετικό Μέμφις Ντεπάι, ο οποίος είχε μπει στο παιχνίδι ως αλλαγή.[55]

Λίγο πριν το τελευταίο παιχνίδι του ομίλου, ο φαν Χάαλ κατηγόρησε την FIFA πως "έπαιζε κόλπα" στον προγραμματισμό των παιχνιδιών ευνοώντας την ομάδα της φιλοξενήτριας χώρας, αφού η Βραζιλία επρόκειτο να παίξει το τελευταίο της παιχνίδι στον όμιλο τέσσερις ώρες μετά τους Ολλανδούς, τους οποίους ήταν πιθανό να αντιμετωπίσουν στον γύρο των 16 με βάση τα αποτελέσματα τους. Ο προπονητής της Βραζιλίας Λουίς Φελίπε Σκολάρι αντέδρασε λέγοντας πως, "Ήταν η ΦΙΦΑ αυτή που επέλεξε την ώρα του παιχνιδιού. Κάποια άτομα εξέφρασαν μια γνώμη συμφωνα με την οποία εμείς θα επιλέγουμε με ποιον θέλουμε να παίξουμε. Αυτού του είδους τα σχόλια είναι είτε ηλίθια είτε κακοπροαίρετα." Ο φαν Χάαλ επίσης κριτίκαρε τους διαιτητές που είχαν καταλογίσει πέναλτι εναντίον των Ολλανδών στα παιχνίδια τους, σχολιάζοντας τις αποφάσεις ως "αδικαιολόγητες" και "λανθασμένες".[56]

Η Ολλανδία κέρδισε το τελευταίο παιχνίδι του ομίλου της εναντίον της Χιλής με 2–0 και προκρίθηκε στην επόμενη φάση από την πρώτη θέση του ομίλου.[57] Στον γύρο των 16 αντιμετώπισε και νίκησε το Μεξικό με 2–1, αφού το Μεξικό είχε προηγηθεί στο 45ο λεπτό με γκολ του Τζιοβάνι ντος Σάντος, με τους Γουέσλεϊ Σνάιντερ και Κλας-Γιαν Χούντελααρ να σκοράρουν στο 89ο και 90+2 λεπτό αντίστοιχα.

Κατά το παιχνίδι του προημιτελικού ενάντια στη Κόστα Ρίκα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο φαν Χάαλ αποφάσισε να αντικαταστήσει τον βασικό τερματοφύλακα Γιάσπερ Σίλεσεν με τον Τιμ Κραλ στο τελευταίο λεπτό της παράτασης. Η απόφαση αυτή πέτυχε, καθώς ο Κραλ δύο από τα πέναλτι της Κόστα Ρίκα και έστειλε την Ολλανδία στον ημιτελικό όπου αντιμετώπισε την Αργεντινή. Οι Ολλανδοί ηττήθηκαν από την Αργεντινή σε μια ακόμη διαδικασία πέναλτι. Ο φαν Χάαλ τελείωσε τη δεύτερη του θητεία στον πάγκο της Ολλανδίας[58] στις 12 Ιουλίου 2014 όταν οι Ολλανδοί νίκησαν την οικοδέσποινα Βραζιλία με 3–0 στον μικρό τελικό για τη τρίτη θέση με τα γκολ να έρχονται από τους Ρόμπιν φαν Πέρσι, Ντάλεϊ Μπλιντ και Τζορτζίνιο Βαϊνάλντουμ.[59]

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (2014–16)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Μαϊου 2014, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επιβεβαίωσε πως ο φαν Χάαλ θα αντικαθιστούσε τον Ντέιβιντ Μόιζ ως τον νέο προπονητή της ομάδας.[60] Υπέγραψε τριετές συμβόλαιο το οποίο τέθηκε σε ισχύ μετά το Παγκόσμιο Κύππελο του 2014.[60] Τοποθέτησε τον Ράιαν Γκιγκς ως βοηθό προπονητή, τον Μαρσέλ Μπουτ ως βοηθό προπονητή, με ειδίκευση στο σκάουτινγκ του αντιπάλου, και τον Φρανς Χόεκ ως προπονητή τερματοφυλάκων.[60] Ο Άλμπερτ Στίνβενμπεργκ προσελήφθη ως βοηθός του προπονητή.[61] Ο φαν Χάαλ ισχυρίστηκε πως κληρονόμησε μια "χαλασμένη" Γιουνάιτεντ,[62][63][64] και πως θα έδινε σε νέους ποδοσφαιριστές ευκαιρίες.[65] Ο Εντ Γούντγουορντ δήλωσε πως ο φαν Χάαλ είχε "εντυπωσιάσει τους πάντες στον σύλλογο" και πως υπήρχε "μια πραγματικά θετική ενέργεια σε όλο το μέρος".[66]

Οι πρώτες μεταγραφές του φαν Χάαλ ήταν αυτές του μέσου Άντερ Ερέρα για 29 εκατ.£,[67][68] και του αριστερού οπισθοφύλακα Λουκ Σο για 30 εκατ.£.[69][70] Στις 20 Αυγούστου, ο Αργεντίνος αμυντικός Μάρκος Ρόχο αποκτήθηκε για 20 εκατ.€ από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας[71] και, στις 26 Αυγούστου, η Γιουνάιτεντ υπέγραψε τον επίσης Αργεντινό ακραίο επιθετικό Άνχελ ντι Μαρία από την Ρεάλ Μαδρίτης με πενταετές συμβόλαιο. Οι 59.700.000 λίρες που χρησιμοποιήθηκαν για την μεταγραφή του έγιναν το νέο ρεκόρ μεταγραφής ενός Αγγλικού συλλόγου, και αύξησε τις δαπάνες της Γιουνάιτεντ στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο στις περίπου 130.000.000 λίρες.[72] Στην τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου, ο φαν Χάαλ υπέγραψε τον Ντάλεϊ Μπλιντ από τον Άγιαξ για το ποσό της τάξεως των 14 εκατ.£[73] και έλαβε έγκριση για να υπογράψει τον Ραδαμέλ Φαλκάο ως δανεικό από την Μονακό για 6 εκατ. £.[74]

Στις 24 Ιουλίου, ο φαν Χάαλ κάθισε στον πάγκο της Γιουνάιτεντ για πρώτη φορά, στη φιλική νίκη προετοιμασίας με 7-0 απέναντι στην Λος Άντζελες Γκάλαξι,[75][76] χρησιμοποιώντας τον σχηματισμό 3–5–2.[77] Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του φαν Χάαλ κέρδισε το Διεθνές Κύπελλο Πρωταθλητριών του 2014, κερδίζοντας με 3–1 στον τελικό εναντίον των αιώνιων αντιπάλων Λίβερπουλ στις 4 Αυγούστου.[78]

Ο φαν Χάαλ ηττήθηκε στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι με 2-1 εντός έδρας, απέναντι στην Σουόνσι Σίτι στο πρώτο παιχνίδι της σεζόν 2014-15 της Πρέμιερ Λιγκ.[79] Στις 26 Αυγούστου, η Γιουνάιτεντ ηττήθηκε με 4–0 από την ΜΚ Ντονς, ομάδα της τρίτης κατηγορίας στον δεύτερο γύρο του Λιγκ Καπ και αποτέλεσε τον γρηγορότερο αποκλεισμό της Γιουνάιτεντ στον θεσμό.[80] Κέρδισε το πρώτο του παιχνίδι πρωταθλήματος με την Γιουνάιτεντ στο τέταρτο παιχνίδι της Πρέμιερ Λιγκ εντός έδρας, με 4–0 απέναντι στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, με τα γκολ των ντι Μαρία, Ερέρα, Γουέιν Ρούνεϊ και Χουάν Μάτα.[81]

Μετά από 10 παιχνίδια πρωταθλήματος, η Γιουνάιτεντ βρισκόταν στην ένατη θέση με 13 πόντους και τρεις μόλις νίκες και επρόκειτο για το χειρότερο της ξεκίνημα στη σεζόν μετά το 1986–87 υπό τον Ρον Άτκισον.[82] Το χειρότερο αποτέλεσμα αυτής της φόρμας επρόκειτο για την ήττα με 5–3 από την νεοφερμένη στην κατηγορία Λέστερ Σίτι. Το ρόστερ υπέφερε από τραυματισμούς, όπως αυτών των νεοαποκτηθέντων Ερέρα, Ρόχο και Φαλκάο.[82] Ο φαν Χάαλ αντέδρασε λέγοντας πως θα χρειαζόντουσαν τρία χρόνια για να φτάσει η δική του Γιουνάιτεντ στο μέγιστο των δυνατοτήτων της.[83]

Στις 4 Φεβρουαρίου 2015, ο φαν Χάαλ τιμωρήθηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας (The Football Association, FA) για τα σχόλια του για τον διαιτητή Κρις Φόι, που ανέφεραν ότι, "Κάθε πτυχή ενός παιχνιδιού είναι εναντίον μας – το γήπεδο, ο διαιτητής" κατά τη διάρκεια της λευκής ισοπαλίας της Γιουνάιτεντ με την Κέιμπριτζ Γιουνάιτεντ.[84] Μετά από μια εκούσια ακρόαση με την FA, ο φαν Χάαλ απαλλάχθηκε των κατηγοριών, αλλά προειδοποιήθηκε για τυχόν μελλοντικά περιστατικά.[85] Στις 8 Φεβρουαρίου, ο φαν Χάαλ δέχθηκε κριτική από τον προπονητή της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Σαμ Άλλαρνταϊς για τις τακτικές των μακρινών μπαλιών αφού τα "Σφυριά" δέχθηκαν γκολ ισοφάρισης από τη Γιουνάιτεντ στις καθυστερήσεις. Ο φαν Χάαλ απάντησε στην κριτική παρουσιάζοντας στοιχεία που έδειχναν ότι η Γουέστ Χαμ είχε περισσότερες μακρινές μπαλιές από ότι η ομάδα του.[86][87] Τις τακτικές του αργότερα τις υπερασπίστηκαν οι συνάδερφοι του Αρσέν Βενγκέρ και Γκάρι Μονκ.[88][89]

Η φόρμα της Γιουνάιτεντ βελτιωνόταν καθώς περνούσε η σεζόν. Ένα σερί επτά συνεχόμενων νικών στην Πρέμιερ Λιγκ ήταν μέρος ενός σερί 10 αήττητων παιχνιδιών που ξεκίνησε με μία εντός έδρας νίκη με 1–0 απέναντι στην Κρίσταλ Πάλας στις 8 Νοεμβρίου 2014 και τελείωσε στις 11 Ιανουαρίου 2015 με την εντός έδρας ήττα με 1-0 από την Σαουθάμπτον.[90] Η Γιουνάιτεντ πραγματοποίησε ένα ακόμη σερί 7 νικών στο πρωτάθλημα την περίοδο 28 Φεβρουαρίου-12 Απριλίου, με αποκορύφωμα την εντυπωσιακή νίκη με 4–2 επί της Μάντσεστερ Σίτι, των πρωταθλητών και τοπικών αντιπάλων. Μετά ακολούθησαν τρεις συνεχόμενες ήττες από τις Τσέλσι, Έβερτον και Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον.[91] Η Γιουνάιτεντ επίσης, αποκλείστηκε στα προημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας από την κάτοχο και τελικώς νικήτρια Άρσεναλ, η οποία νίκησε την ομάδα του φαν Χάαλ εντός έδρας με 2-1 στις 9 Μαρτίου.[92]

Στην πρώτη του σεζόν, ο φαν Χάαλ οδήγησε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, τρεις θέσεις και έξι βαθμούς υψηλότερα από την προηγούμενη σεζόν.[93]

Κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου, ο φαν Χάαλ έφερε στην ομάδα τους Μέμφις Ντεπάι από την PSV, Ματτέο Νταρμιάν από την Τορίνο, Σέρχιο Ρομέρο από την Σαμπντόρια, Μοργκάν Σναϊντερλέν από την Σαουθάμπτον, Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ από την Μπάγερν Μονάχου και Αντονί Μαρσιάλ από την Μονακό.

Η Γιουνάιτεντ νίκησε άνετα την Κλαμπ Μπρυζ στον προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16 και κέρδισε μια θέση στην φάση των ομίλων. Εγχώρια, η Γιουνάιτεντ είχε άρτια αμυντική λειτουργία και έφτασε στην κορυφή της Πρέμιερ Λιγκ στα τέλη Σεπτεμβρίου, ωστόσο ακολούθησαν αναίμικτα αποτελέσματα, αφήνοντας την στην τέταρτη θέση στα μέσα Νοεμβρίου. Αποκλείστηκε από την συνέχεια του Λιγκ Καπ από την ομάδα της Τσάμπιονσιπ Μίντλεσμπρο και από το Τσάμπιονς Λιγκ στην φάση των ομίλων στις 8 Δεκεμβρίου μετά από μία εκτός έδρας ήττα με 3–2 από την Βόλφσμπουργκ. Τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου και υποβαθμίστηκε στο Γιουρόπα Λιγκ.[94] Δεκαπέντε μέρες μετά, ο φαν Χάαλ αποχώρησε από μία συνέντευξη τύπου αφού δέχτηκε μια ερώτηση σχετικά με το μέλλον του, στον απόηχο της φημολογίας περί απόλυσης του μετά από ένα σερί έξι παιχνιδιών χωρίς νίκη. Κατέληξε λέγοντας; "Σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα και μάλλον ευτυχισμένο το νέο έτος όταν σας δω."[95]

Το νέο έτος ξεκίνησε καλά για τον Ολλανδό με νίκες απέναντι στις Σουόνσι Σίτι, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και Λίβερπουλ, και μία ισοπαλία απέναντι στην Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ωστόσο, έχασε από την Σαουθάμπτον στις 23 Ιανουαρίου, επαναφέροντας τις φήμες περί παραίτησης του φαν Χάαλ, η οποία ωστόσο απορρίφθηκε από τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Γιουνάιτεντ Εντ Γούντγουορντ.[96]

Wikinews-logo.svg
Τα Βικινέα έχουν ειδήσεις που σχετίζονται με το θέμα:

Μετά από μία εκτός έδρας ήττα με 3-0 από την Τότεναμ Χότσπερ στις 10 Απριλίου, υπήρξαν αναφορές πως αρκετοί παίκτες της Γιουνάιτεντ στράφηκαν εναντίον του φαν Χάαλ στα αποδυτήρια, αποκαλώντας τον "αστοιχείωτο" και αμφισβήτισαν τις τακτικές του αφού επέκρινε στα ανοιχτά τον νεαρό επιθετικό Μάρκους Ράσφορντ και αρκετούς άλλους παίκτες και έλαβε αρκετές αμφισβητούμενες επιλογές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, που είχε ως αποτέλεσμα η Γιουνάιτεντ να μείνει τέσσερις βαθμούς πίσω από την Μάντσεστερ Σίτι που βρισκόταν στην τέταρτη θέση.[97]

Στις 21 Μαϊου 2016, ο φαν Χάαλ κέρδισε το πρώτο του τρόπαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το Κύπελλο Αγγλίας, όταν η ομάδα του κέρδισε την Κρίσταλ Πάλας με 2–1 στις καθυστερήσεις. Ο Τζέσι Λίνγκαρντ με το νικητήριο του γκολ, βοήθησε την Γιουνάιτεντ να ισοφαρίσει το τότε ρεκόρ των περισσότερων κατακτήσεων του θεσμού της Άρσεναλ (12 Κύπελλα Αγγλίας).[98] Ωστόσο δύο ημέρες μετά, ο φαν Χάαλ και οι Ολλανδοί συνεργάτες του στην προπονητική ομάδα, απολύθηκαν από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.[99]

Αποχή από την προπονητική (2019-2021)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Ιανουαρίου 2017 ανακοινώθηκε πως ο φαν Χάαλ είχε αποσυρθεί "για οικογενειακούς λόγους".[100] Αργότερα δήλωσε πως θα ήταν προσωρινά.[101] Στις 12 Μαρτίου 2019, ο φαν Χάαλ ανακοίνωσε την απόσυρση του από το ποδόσφαιρο.[102][103] Στις 15 Ιουνίου 2021, η Τέλσταρ ανακοίνωσε πως κατά τη διάρκεια της σεζόν 2021-22 στην δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου της Ολλανδίας, ο Λουίς φαν Χάαλ θα προπονήσει την ομάδα για ένα μόνο παιχνίδι ως φιλανθρωπικό γεγονός. Οι φίλαθλοι μπορούν επίσης να αγοράσουν εισιτήρια λοτταρίας, με τον κάτοχο του νικητήριου εισητηρίου να έχει την δυνατότητα να είναι ο βοηθός του φαν Χάαλ για το παιχνίδι.

Τρίτη θητεία στον πάγκο της Εθνικής Ολλανδίας (2021−σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 4 Αυγούστου 2021, ο φαν Χάαλ επέστρεψε στην ενεργό προπονητική δράση για να αναλάβει για τρίτη φορά την Εθνική Ομάδα της Ολλανδίας. Αντικατέστησε τον Φρανκ ντε Μπουρ, ο οποίος αποχώρησε τον Ιούνιο μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα στο Euro 2020.[104]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πιο νέος από εννέα αδέρφια και αδερφές, ο φαν Χάαλ μεγάλωσε και βαπτίστηκε ως Καθολικός. Ο πατέρας του, πωλητής στο επάγγελμα, πέθανε όταν ο φαν Χάαλ ήταν 11 ετών. Στην ηλικία των 18, ο φαν Χάαλ γνώρισε την Φερνάντα Όμπες σε μια Καθολική ομάδα νέων. Παντρεύτηκαν τρία χρόνια αργότερα, και έκαναν δύο κόρες, την Μπρέντα και την Ρενάτε. Το 1994, η Όμπες πέθανε από καρκίνο στο συκώτι και στο πάγκρεας. Οπαδοί αντίπαλων ομάδων του Άγιαξ κορόιδευαν τον φαν Χάαλ για την αρρώστια της γυναίκας του.[105] Το 2008, ο φαν Χάαλ παντρεύτηκε την τωρινή του γυναίκα, την Τρους, με την οποία μοιράζεται ένα εξοχικό σπίτι κοντά στην Αλμπουφέρια, στο Αλγκάρβε της Πορτογαλίας.[106] Σύμφωνα με την Daily Telegraph, αποκαλύφθηκε ότι το 2009 ο φαν Χάαλ έχασε εκατομμύρια λίρες έχοντας επενδύσει στο Σχήμα Πόντσι του απατεώνα Μπέρνι Μάντοφ.[107]

Στατιστικά καρίερας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποδοσφαιρική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα Σεζόν Πρωτάθλημα Κύπελλο Ευρώπη Σύνολο
Εμφανίσεις Γκολ Εμφανίσεις Γκολ Εμφανίσεις Γκολ Εμφανίσεις Γκολ
Άγιαξ 1971–72 0 0 0 0 0 0 0 0
1972–73 0 0 0 0 0 0 0 0
Σύνολο 0 0 0 0 0 0 0 0
Ρουαγιάλ Αντβέρπ 1973–74 9 2 3 0 12 2
1974–75 3 0 6 2 9 2
1975–76 19 4 2 2 4 0 25 6
1976–77 10 1 1 0 11 1
Σύνολο 41 7 12 4 4 0 57 11
Τέλσταρ 1977–78 25 1 25 1
Σπάρτα Ρότερνταμ 1978–79 31 5 31 5
1979–80 33 1 33 1
1980–81 33 5 33 5
1981–82 24 1 24 1
1982–83 33 5 33 5
1983–84 34 2 6 0 40 2
1984–85 30 4 3 0 33 4
1985–86 31 3 4 0 35 3
Σύνολο 248 26 3 0 10 0 261 26
Άλκμααρ 1986–87 17 0 17 0
Σύνολο καριέρας 331 34 15 4 14 0 360 38

Στατιστικά προπονητικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα Από Έως Ρεκόρ
Π Ν Ι Η Νίκη % Παρ.
Άγιαξ 28 Σεπτεμβρίου 1991 30 Ιουνίου 1997 285 196 49 40 6.877
Μπαρτσελόνα 1 Ιουλίου 1997 20 Μαΐου 2000[108] 171 95 32 44 5.556
Ολλανδία 3 Ιουλίου 2000[109] 1 Φεβρουαρίου 2002[110] 15 8 4 3 5.333
Μπαρτσελόνα 1 Ιουλίου 2002[111] 28 Ιανουαρίου 2003[112] 30 16 5 9 5.333
Άλκμααρ 1 Ιουλίου 2005 30 Ιουνίου 2009 176 102 38 36 5.795
Μπάγερν Μονάχου 1 Ιουλίου 2009[32] 10 Απριλίου 2011[49] 96 59 18 19 6.146 [113]
Ολλανδία 6 Ιουλίου 2012[50] 12 Ιουλίου 2014[58] 28 17 9 2 6.071
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 16 Ιουλίου 2014[60] 23 Μαΐου 2016 103 54 25 24 5.243
Ολλανδία 4 Αυγούστου 2021 σήμερα 3 2 1 0 6.667
Σύνολο 914 554 182 178 6.061

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άγιαξ[114][115]

Μπαρτσελόνα[115]

ΑΖ Άλκμααρ[115]

Μπάγερν Μονάχου[115]

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ[115]

Εθνική Ολλανδίας[115]

Βραβεία και επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Προπονητής της Χρονιάς από το περιοδικό World Soccer: 1995[116]
  • Βραβείο Onze d'Or του Προπονητή της Χρονιάς: 1995[117]
  • Ευρωπαίος Προπονητής ποδοσφαίρου της Χρονιάς Αλφ Ράμσεϊ της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αθλητικού Τύπου: 1995
  • Ευρωπαίος Προπονητής της Σεζόν (Ένωση Ποδοσφαίρου): 1994–95
  • Βραβείο Ρίνους Μίχελς: 2007, 2009[118]
  • Ολλανδός Προπονητής της Χρονιάς: 2009, 2014[119][120]
  • Die Sprachwahrer des Jahres (3η θέση): 2009[121]
  • Προπονητής Ποδοσφαίρου της Χρονιάς (Γερμανία): 2010[122]
  • Βραβείο Άντον Τζέσνικ: 2015[123]
  • Ολλανδικό Βραβείο Στόχου Ζωής: 2017[124]

Τάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Van Gaal: Aloysius Paulus Maria van Gaal: Manager». BDFutbol. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017. 
  2. Ronay, Barney (19 May 2014). «Louis van Gaal: an aristocrat of the game». Irish Times. http://www.irishtimes.com/sport/soccer/english-soccer/louis-van-gaal-an-aristocrat-of-the-game-1.1801592. Ανακτήθηκε στις 20 May 2014. 
  3. Van in isolation is pronounced Πρότυπο:IPA-nl.
  4. «The life and times of the Iron Tulip: Who is Louis van Gaal?». www.newstatesman.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2020. 
  5. Wembley, Jamie Jackson at (2016-05-22). «Louis van Gaal: from Iron Tulip to muddled thinker at Manchester United» (στα αγγλικά). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/football/blog/2016/may/22/louis-van-gaal-iron-tulip-muddled-thinker-manchester-united-jesse-lingard-fa-cup-final. Ανακτήθηκε στις 2020-04-29. 
  6. Perrin, Charles. «WATCH Manchester United boss Louis Van Gaal's career factfile». Sunday Express. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. 
  7. «Former Man Utd boss Louis van Gaal retires for family reasons». Sky Sports. 17 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2017. 
  8. Van der Kaaij, Meindert (1997). Louis van Gaal (στα Dutch). Utrecht: Kwadrat, cop. σελ. 43 onw. ISBN 90-6481-277-2. 
  9. James, Ryland (15 May 2009). «Bayern expect top marks from football professor Van Gaal». The Sydney Morning Herald. http://news.smh.com.au/breaking-news-world/bayern-expect-top-marks-from-football-professor-van-gaal-20090515-b4zd.html. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  10. «Louis van Gaal named as Netherlands manager for third time». The Guardian. 4 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2021. 
  11. de Groote, Raoul. «Hoe Een Bodybuilder Avant La Lettre Van Gaals Neus Brak (in Dutch)». Staantribune. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018. 
  12. 12,0 12,1 12,2 «Louis van Gaal». ESPN Soccernet. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2010. 
  13. 13,0 13,1 «Louis van Gaal – colourful and controversial but he is a serial winner». The Guardian. 23 April 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/apr/22/louis-van-gaal-manchester-united-colourful-controversial. Ανακτήθηκε στις 24 April 2014. 
  14. «Over Louis» [About Louis] (στα Dutch). louisvangaal.nl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2010. 
  15. 15,0 15,1 «Van Gaal quits Barca». BBC. 20 May 2000. http://news.bbc.co.uk/2/hi/euro2000/teams/holland/756865.stm. Ανακτήθηκε στις 21 May 2010. 
  16. Tynan, Gordon (22 December 1999). «Rivaldo is dropped following row with Van Gaal». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/international/rivaldo-is-dropped-following-row-with-van-gaal-743006.html. Ανακτήθηκε στις 21 May 2010. 
  17. «Joy of Six: Symbolic reducers». The Guardian (London). 23 July 2007. https://www.theguardian.com/football/2007/jul/23/newsstory.sport11. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  18. «The Joy of Six: Republic of Ireland football moments». The Guardian. 18 November 2011. https://www.theguardian.com/football/blog/2011/nov/18/joy-of-six-republic-ireland-football. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  19. «Man U close in on Van Gaal». The Guardian (London). 23 January 2002. https://www.theguardian.com/football/2002/jan/23/newsstory.sport4. Ανακτήθηκε στις 22 June 2010. 
  20. «Van Gaal leaves Barca». BBC. 28 January 2003. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/2700353.stm. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  21. «Soccer: This time Rivaldo loses the ego war». The New York Times. 24 July 2002. https://www.nytimes.com/2002/07/24/sports/24iht-soccer_ed3__7.html. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  22. «Van Gaal hits back at Rivaldo». Sky Sports. http://www1.skysports.com/football/news/11833/2241655/van-gaal-hits-back-at-rivaldo. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  23. «Van Gaal resigns from Ajax role». UEFA Official Website. 20 October 2004. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/newsid=247122.html. Ανακτήθηκε στις 20 June 2014. 
  24. «Van Gaal resigns from post at Ajax». CNN. 20 October 2004. http://edition.cnn.com/2004/SPORT/football/10/20/netherlands.van-gaal/. Ανακτήθηκε στις 20 June 2014. 
  25. «Jacht op eerherstel heropend». Trouw (στα Dutch). 15 Ιανουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. 
  26. «Van Gaal to take charge at Alkmaar». CNN. 14 January 2005. http://edition.cnn.com/2005/SPORT/football/01/14/alkmaar.vangaal/. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  27. Ruizenaar, Theo (28 March 2008). «Van Gaal to step down as AZ Alkmaar coach». Reuters. http://uk.reuters.com/article/worldFootballNews/idUKL2889958720080328. Ανακτήθηκε στις 9 January 2010. 
  28. Schaerlaeckens, Leander (20 April 2009). «How AZ Alkmaar proved the pundits were way off target». The Guardian. https://www.theguardian.com/football/2009/apr/20/eredivisie-az-alkmaar-dutch-football. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  29. «AZ Alkmaar loses 2–1 to Vitesse in Dutch soccer league Saturday». The Canadian Press. 18 April 2009. https://www.google.com/hostednews/canadianpress/article/ALeqM5j2aUlWUBM9Jzk4D7Amr-0THfFDpg. Ανακτήθηκε στις 19 April 2009. 
  30. «AZ Alkmaar wins Dutch First Division soccer title after PSV downs Ajax». The Canadian Press. 19 April 2009. https://www.google.com/hostednews/canadianpress/article/ALeqM5iRdPaZUa1Ug7nV9ZOHEJrKv5cO0w. Ανακτήθηκε στις 19 April 2009. 
  31. «Alkmaar approve switch: Van Gaal poised to take Bayern helm». FC Bayern. 13 May 2009. http://www.fcbayern.t-home.de/en/news/news/2009/19503.php. Ανακτήθηκε στις 13 May 2009. 
  32. 32,0 32,1 «Bayern appoint Van Gaal as coach». BBC Sport. 13 May 2009. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/8048852.stm. Ανακτήθηκε στις 13 May 2009. 
  33. «Arjen Robben signs for Bayern Munich». USA Today. 28 August 2009. https://www.usatoday.com/sports/soccer/2009-08-28-2569234383_x.htm. Ανακτήθηκε στις 26 May 2010. 
  34. «Van Gaal delighted with Robben». Virginmedia.com. 29 Αυγούστου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2010. 
  35. James, Ryland (15 May 2009). «Bayern expect top marks from football professor Van Gaal». The Sydney Morning Herald. http://news.smh.com.au/breaking-news-world/bayern-expect-top-marks-from-football-professor-van-gaal-20090515-b4zd.html. Ανακτήθηκε στις 23 May 2009. 
  36. «FC Bayern München, "Ferguson? Capello?"». Süddeutsche Zeitung (στα German). 16 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009. 
  37. «Bayern celebrate title with win». ESPN. 8 Μαΐου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. 
  38. «What a season...». Bundesliga.de. 10 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2015. 
  39. «Bayern win Cup to clinch Double». BBC. 15 May 2010. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/8684950.stm. Ανακτήθηκε στις 15 May 2010. 
  40. «United buckle under Bayern strain». UEFA. 7 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010. 
  41. «Olić treble takes brilliant Bayern to Madrid». UEFA. 27 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010. 
  42. «Soccer: Master Van Gaal takes on to pupil Mourinho». Associated Press. 22 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2010. 
  43. «Bayern Munich 0 – 2 Internazionale». ESPN Soccernet. 22 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010. 
  44. Collins, Ben (25 Μαΐου 2010). «Bayern want Van Gaal extension». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010. 
  45. «Robben voted Germany's top Footballer». Supersport.com. 8 Αυγούστου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  46. «Trainer des Jahres: Das Wahlergebnis». kicker (στα German). 8 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  47. «Bayern win German Supercup». Eurosport. 7 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  48. «Van Gaal Trainer bis Saisonende – Einvernehmliche Vertragsauflösung zum 30.6.2011». FcBayern.de. 7 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2011. 
  49. 49,0 49,1 «FC Bayern and Louis van Gaal part company». Bayern Munich. 10 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2011. 
  50. 50,0 50,1 «Van Gaal returns to Dutch hot-seat». FIFA. 6 July 2012. https://www.fifa.com/worldcup/preliminaries/news/newsid=1661051/index.html. Ανακτήθηκε στις 6 July 2012. 
  51. Scholten, Berend (6 July 2012). «Van Gaal returns for second Netherlands spell 2012». UEFA Official Website. http://www.uefa.com/worldcup/news/newsid=1839534.html. Ανακτήθηκε στις 6 July 2012. 
  52. Scholten, Berend (10 September 2013). «Van Persie delivers Netherlands World Cup ticket». UEFA. http://www.uefa.com/worldcup/season=2014/matches/round=2000294/match=2008606/postmatch/report/index.html#dutch+book+finals+spot. Ανακτήθηκε στις 13 July 2014. 
  53. «Spain 1–5 Netherlands». BBC Sport. 13 June 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/25285043. Ανακτήθηκε στις 13 June 2014. 
  54. Ramesh, Priya (18 June 2014). «Tactical Analysis: How the Netherlands demolished Spain». Benefoot.net. http://www.benefoot.net/tactical-analysis-how-the-netherlands-demolished-spain/. Ανακτήθηκε στις 18 June 2014. 
  55. Sanghera, Mandeep (18 June 2014). «Australia 2–3 Netherlands». BBC Sport. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/25285148. Ανακτήθηκε στις 18 June 2014. 
  56. «World Cup 2014: Fifa unfair over fixtures – Louis van Gaal». BBC Sport. 23 June 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/27970924. Ανακτήθηκε στις 23 June 2014. 
  57. «Holland 2–0 Chile – World Cup 2014: Goals from Leroy Fer and Memphis Depay seal victory for Netherlands». Daily Mail (London). 23 June 2014. http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2664721/Holland-vs-Chile-World-Cup-2014-LIVE-Follow-Group-B-action-happens.html?ico=sport%5Eheadlines. Ανακτήθηκε στις 23 June 2014. 
  58. 58,0 58,1 Lipton, Martin (12 July 2014). «World Cup 2014: Third place playoff will see Van Gaal and Scolari depart on very different notes». Daily Mirror (London). https://www.mirror.co.uk/sport/football/world-cup-2014/world-cup-2014-third-place-3845332. Ανακτήθηκε στις 20 July 2014. 
  59. «Van Persie und Co. demütigen ganz Brasilien erneut» (στα German). kicker. 12 July 2014. http://www.kicker.de/news/fussball/wm/spiele/weltmeisterschaft/2014/7/1417881/spielanalyse_brasilien-920_niederlande.html. Ανακτήθηκε στις 19 July 2014. 
  60. 60,0 60,1 60,2 60,3 «Manchester United: Louis van Gaal confirmed as new manager». BBC. 19 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2014. 
  61. «New coaching appointment: Albert Stuivenberg». Manchester United F.C.. 6 July 2014. http://www.manutd.com/en/news-and-features/football-news/2014/jul/albert-stuivenberg-appointed-as-assistant-coach-for-manchester-united.aspx. Ανακτήθηκε στις 9 July 2014. 
  62. «Louis van Gaal: I have inherited a broken Manchester United squad». The Guardian (London). 29 July 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/jul/29/louis-van-gaal-broken-manchester-united-squad-david-moyes. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  63. Herbert, Ian (28 July 2014). «Louis van Gaal says he is inheriting a 'broken' Manchester United squad». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/louis-van-gaal-says-he-is-inheriting-a-broken-manchester-united-squad-9634294.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  64. Ogden, Mark (28 July 2014). «New Manchester United manager Louis van Gaal says he has inherited a 'broken squad'». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10996808/New-Manchester-United-manager-Louis-van-Gaal-says-he-has-inherited-a-broken-squad.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  65. Ogden, Mark (29 July 2014). «Louis van Gaal planning for Manchester United's future by giving youth its chance». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10998813/Louis-van-Gaal-planning-for-Manchester-Uniteds-future-by-giving-youth-its-chance.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  66. Ogden, Mark (22 July 2014). «Louis van Gaal has brought positive energy to Manchester United, claims executive vice-chairman Ed Woodward». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10983939/Louis-van-Gaal-has-brought-positive-energy-to-Manchester-United-claims-executive-vice-chairman-Ed-Woodward.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  67. «Ander Herrera pays up contract and signs for Manchester United». The Guardian. 26 June 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/jun/26/ander-herrera-signs-manchester-united. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  68. Tynan, Gordon (26 June 2014). «Manchester United confirm signing of Athletic Bilbao midfielder». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/transfers/ander-herrera-manchester-united-confirm-signing-of-athletic-bilbao-midfielder-9566127.html. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  69. «Manchester United buy Luke Shaw from Southampton for £30m». Sky Sports. 27 June 2014. http://www1.skysports.com/football/news/11667/9363721/premier-league-manchester-united-buy-luke-shaw-from-southampton-for-16330m. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  70. De Menezes, Jack (27 June 2014). «Luke Shaw joins Manchester United: England defender completes £30m move from Southampton». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/transfers/luke-shaw-to-manchester-united-confirmed-england-defender-completes-30m-move-from-southampton-9568357.html. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  71. «United sign Marcos Rojo from Sporting Lisbon». Manchester United. 20 August 2014. http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2014/Aug/Manchester-United-confirm-transfer-of-Marcos-Rojo-from-Sporting-Lisbon.aspx. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  72. Jackson, Jamie (26 August 2014). «Ángel di María completes record £59.7m move to Manchester United». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/aug/26/angel-di-maria-completes-move-to-manchester-united. Ανακτήθηκε στις 26 August 2014. 
  73. «Ajax confirm the transfer of £14m Daley Blind to Manchester United». The Guardian (London). 1 September 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/sep/01/ajax-transfer-daley-blind-manchester-unted. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  74. «Man Utd sign Falcao on loan for £6m». BBC Sport. 2 September 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29011493. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  75. Jackson, Jamie (24 July 2014). «Manchester United hammer LA Galaxy as Van Gaal's reign starts with bang». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/jul/24/manchester-united-hammer-la-galaxy-as-van-gaals-reign-starts-with-bang. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  76. Ogden, Mark (24 July 2014). «Manchester United thrash LA Galaxy 7–0 as Ander Herrera stars to give Louis van Gaal victory in first match». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10987528/Manchester-United-thrash-LA-Galaxy-7-0-as-Ander-Herrera-stars-to-give-Louis-van-Gaal-victory-in-first-match.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  77. Bate, Adam (25 July 2014). «Manchester United boss Louis van Gaal has found early success with 3–5–2 and might be tempted to stick with it». Sky Sports. http://www1.skysports.com/football/news/15115/9392807/manchester-united-boss-louis-van-gaal-has-found-early-success-with-3-5-2-and-might-be-tempted-to-stick-with-it. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  78. Hirst, Paul (5 August 2014). «Manchester United vs Liverpool match report: United earn early bragging rights and lift trophy in US final after beating Premier League rivals». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/manchester-united-vs-liverpool-match-report-united-earn-early-bragging-rights-and-lift-trophy-in-us-final-after-beating-premier-league-rivals-9648223.html. Ανακτήθηκε στις 16 August 2014. 
  79. Taylor, Daniel (16 August 2014). «Swansea upstage Manchester United in Louis van Gaal's Premier League bow». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/aug/16/manchester-united-swansea-city-premier-league-match-report. Ανακτήθηκε στις 16 August 2014. 
  80. «Louis van Gaal's miserable start to life as Manchester United boss continued with a massive cup shock at the hands of League One MK Dons». BBC Sport. 26 August 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/28847955. Ανακτήθηκε στις 27 August 2014. 
  81. Wallace, Sam (14 September 2014). «Angel Di Maria inspires first win for Louis van Gaal as Radamel Falcao makes debut». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/manchester-united-vs-qpr-match-report-angel-di-maria-inspires-first-win-for-louis-van-gaal-as-radamel-falcao-makes-debut-9732274.html. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  82. 82,0 82,1 McNulty, Phil (2 November 2014). «Man Utd: Ten talking points after Louis van Gaal's first 10 games». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29873988. Ανακτήθηκε στις 3 November 2014. 
  83. «Louis van Gaal: Man Utd in a process that could last 'three years'». BBC Sport. 7 November 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29949390. Ανακτήθηκε στις 7 November 2014. 
  84. «Louis van Gaal: Man Utd manager charged by FA over comments». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 4 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31138539. Ανακτήθηκε στις 5 February 2015. 
  85. «Manchester United manager Louis van Gaal warned by FA over future conduct». Sky Sports. 18 February 2015. http://www1.skysports.com/football/news/11095/9720536/fa-cup-van-gaal-warned-by-fa. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  86. «Sam Allardyce: 'We couldn't cope with long-ball Man Utd'». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 8 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31262492. Ανακτήθηκε στις 11 February 2015. 
  87. Jolly, Richard (10 February 2015). «Man United boss Louis Van Gaal hits back at Sam Allardyce over tactics». ESPN FC (Entertainment and Sports Programming Network). http://www.espnfc.com/barclays-premier-league/story/2291593/man-united-boss-louis-van-gaal-hits-back-at-sam-allardyce-with-tactics-dossier. Ανακτήθηκε στις 11 February 2015. 
  88. «Arsene Wenger defends Van Gaal tactics». ESPN FC. 15 February 2015. http://www.espn.co.uk/football/sport/story/402639.html. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  89. «Swansea boss Garry Monk backs Louis van Gaal in long-ball row». BBC Sport. 19 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31538870. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  90. Higginson, Marc (11 January 2015). «Man Utd 0–1 Southampton». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/30670763. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  91. Osborne, Chris (2 May 2015). «Man Utd 0–1 West Brom». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/32460284. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  92. McNulty, Phil (9 March 2015). «Man Utd 1–2 Arsenal». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/31689011. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  93. «Hull City 0–0 Manchester United». BBC Sport. 24 May 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/32770866. Ανακτήθηκε στις 25 May 2015. 
  94. «Manchester United crash out after Naldo double for Wolfsburg». Guardianl. 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2015. 
  95. «Louis van Gaal: Manchester United boss walks out of news conference». BBC Sport. 23 December 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/35166770. Ανακτήθηκε στις 26 December 2015. 
  96. Hayward, Paul (28 Ιανουαρίου 2016). «Glazers will trust Ed Woodward to make call on Louis van Gaal's Manchester United future». Telegraph.co.uk. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2016. 
  97. «Manchester United players have had enough of Louis van Gaal». The Independent (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016. 
  98. Taylor, Daniel (21 May 2016). «Manchester United win FA Cup as Jesse Lingard sinks Crystal Palace». https://www.theguardian.com/football/2016/may/21/crystal-palace-manchester-united-fa-cup-final-match-report. Ανακτήθηκε στις 23 May 2016. 
  99. Critchley, Mark (23 May 2016). «Louis van Gaal sacked: Manchester United manager dismissed from Old Trafford post». https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/louis-van-gaal-sacked-jose-mourinho-manchester-united-live-latest-news-a7043071.html. Ανακτήθηκε στις 23 May 2016. 
  100. «Former Man Utd boss Louis van Gaal retires for family reasons». Sky Sports. 17 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017. 
  101. Surlis, Patrick (18 Ιανουαρίου 2017). «Former Manchester United manager Louis van Gaal denies retirement». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2017. 
  102. Duncker, Charlotte (11 March 2019). «Former Manchester United manager Louis van Gaal announces retirement». Manchester Evening News (MEN Media). https://www.manchestereveningnews.co.uk/sport/football/man-utd-louis-van-gaal-15957434. Ανακτήθηκε στις 11 March 2019. 
  103. «Louis van Gaal: Former Manchester United, Barcelona and Bayern Munich boss retires at 67». BBC. 12 Μαρτίου 2019. 
  104. «Louis van Gaal named Netherlands coach for third time». BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 4 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2021. 
  105. Meijer, Maarten (20 July 2014). «Louis van Gaal's cancer-stricken wife was mocked by fans as she battled for life». Daily Mail (London). http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-2700505/Fans-mocked-Louis-van-Gaals-cancer-stricken-wife-battled-life.html. Ανακτήθηκε στις 21 July 2014. 
  106. Chadband, Ian (19 May 2014). «Manchester United's Louis van Gaal: Arrogant, dominant and innovative (and that's what he says about himself)». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/managers/louis-van-gaal/10832164/Manchester-Uniteds-Louis-van-Gaal-Arrogant-dominant-and-innovative.html. Ανακτήθηκε στις 20 May 2014. 
  107. Liew, Jonathan (15 August 2014). «The Van Gaal Dossier». The Daily Telegraph (London). http://s.telegraph.co.uk/graphics/projects/the-van-gaal-dossier/index.html. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015. 
  108. «Barcas Trainer van Gaal gibt auf» (στα German). kicker. 20 May 2000. http://www.kicker.de/228957/artikel_barcas-trainer-van-gaal-gibt-auf.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  109. «Louis van Gaal soll auf Rijkaard folgen» (στα German). kicker. 3 July 2000. http://www.kicker.de/230851/artikel_louis-van-gaal-soll-auf-rijkaard-folgen.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  110. «Bondscoach Van Gaal tritt zurück» (στα German). kicker. 30 November 2001. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/257043/artikel_bondscoach-van-gaal-tritt-zurueck.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  111. «Van Gaal kehrt nach Barcelona zurück» (στα German). kicker. 13 May 2002. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/265637/artikel_van-gaal-kehrt-nach-barcelona-zurueck.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  112. «FC Barcelona entlässt van Gaal» (στα German). kicker. 28 January 2003. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/278430/artikel_fc-barcelona-entlaesst-van-gaal.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  113. «Bayern München» (στα German). kicker. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2014. 
  114. «When Ajax ruled the world». Four Four Two.com. 
  115. 115,0 115,1 115,2 115,3 115,4 115,5 «Louis Van Gaal». League Managers.com. 
  116. «World Soccer Awards – previous winners». World Soccer. 14 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. 
  117. «"Onze Mondial" Awards». RSSSF. 6 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. 
  118. «Van Gaal honoured with 'Rinus Michels Award'». AEFCA. 10 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010. 
  119. «Louis van Gaal coach van het jaar» [Louis van Gaal coach of the year] (στα Dutch). NU.nl. 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. 
  120. «Van Gaal becomes Coach of the Year». NOS. 16 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2014. 
  121. «Van Gaal zählt zu den Sprachwahrern des Jahres» [Van Gaal among the keepers of the language of the year] (στα German). Augsburger Allgemeine. 17 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2010. 
  122. «Trainer des Jahres: Das Wahlergebnis». kicker. 8 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  123. «Anton Geesink Award voor Louis van Gaal». JBN.nl (στα Dutch). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2018. 
  124. «Louis van Gaal krijgt oeuvre-award». AD.nl (στα Dutch). 
  125. «Five things you should know about Louis van Gaal, Manchester United's new manager». Straitstimes. 2 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2014. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]