Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λουίς Σουάρες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Για για τον Ισπανό ποδοσφαιριστή, δείτε: Λουίς Σουάρεθ.
Λουίς Σουάρες

Με την Εθνική Ουρουγουάης το 2018
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης24 Ιανουαρίου 1987 (1987-01-24) (39 ετών)
Τόπος γέννησηςΣάλτο, Ουρουγουάη
Ύψος1,80 μ.[1]
ΘέσηΕπιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΊντερ Μαϊάμι
Ομάδες νέων
2003–2005Νασιονάλ
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2005–2006Νασιονάλ27(10)
2006–2007ΦΚ Χρόνινγκεν33(13)
2007–2011ΑΦΚ Άγιαξ115(85)
2011–2014Λίβερπουλ110(69)
2014–2020Μπαρτσελόνα191(147)
2020–2022Ατλέτικο Μαδρίτης67(32)
2022Νασιονάλ14(8)
2023Γκρέμιο ΦΜΠΑ45(24)
2024–Ίντερ Μαϊάμι77(41)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2006–2007Ουρουγουάη U204(2)
2012Ουρουγουάη U234(3)
2007–2024Ουρουγουάη143(69)
Τίτλοι
Ουρουγουάη
Νικητής Κόπα Αμέρικα 2011
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 16 Αυγούστου 2026.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Λουίς Αλμπέρτο Σουάρες Ντίας (Luis Alberto Suárez Díaz), γνωστός ως Λουίς Σουάρες, (ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈlwis ˈswaɾes], γεννήθηκε 24 Ιανουαρίου 1987) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής. Ένας από τους καλύτερους Ουρουγουανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών,[2][3] θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της γενιάς του έχοντας ξεπεράσει τα 600 τέρματα σε επίσημους αγώνες στην καριέρα του, ενώ είναι και πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική ομάδα της χώρας του.[4][5][6]

Σε μικρή ηλικία έφυγε από το Σάλτο της Ουρουγουάης μαζί με την οικογένεια του και πήγαν στο Μοντεβιδέο στη Νασιονάλ, από όπου και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2005. Το 2006 πήγε στην Ολλανδία αγωνιζόμενος αρχικά με την Χρόνιγκεν και μετά με τον Άγιαξ. Ακολούθησε καριέρα στην Αγγλία με τη Λίβερπουλ, ενώ η κορύφωση ήρθε στην Ισπανία αγωνιζόμενος με τη Μπαρτσελόνα. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αναδείχθηκε πρωταθλητής Νότιας Αμερικής το 2011.

Καριέρα σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νασιονάλ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουάρες εντάχθηκε στην ομάδα των νέων της Νασιονάλ σε ηλικία 14 ετών.[7] Στα 15 του σε αγώνα, χτύπησε με το κεφάλι του το διαιτητή της αναμέτρησης και αποβλήθηκε. Τον Μάιο του 2005, σε ηλικία 18 ετών, έκανε το ντεμπούτο του με αντίπαλο την ομάδα Τζούνιορ Ντε Μπαρακουίλα στο Κόπα Λιμπερταδόρες.[7] Σημείωσε το πρώτο του γκολ τον Σεπτέμβριο του 2005[8] και βοήθησε τη Νασιονάλ να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Ουρουγουάης σκοράροντας 10 γκολ σε 27 παιχνίδια.[9] Τον εντόπισαν ανιχνευτές ταλέντων από τον ολλανδικό σύλλογο Χρόνινγκεν, οι οποίοι αρχικά είχαν πάει για να παρακολουθήσουν έναν άλλο ποδοσφαιριστή. Ο Σουάρες κέρδισε πέναλτι και σκόραρε απέναντι στη Ντεφενσόρ.[10]

Χρόνινγκεν

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα 19 του χρόνια πήγε να παίξει στη Χρόνινγκεν, αρχικά, στη δεύτερη ομάδα.[11] Σημείωσε αρκετά γκολ αλλά είχε επίσης και πειθαρχικά παραπτώματα. Σε ένα παιχνίδι με πέντε σκέλη (αγώνες) σκόραρε τέρματα αλλά πήρε τρεις κίτρινες κάρτες και μία κόκκινη. Σημείωσε 10 γκολ σε 29 αγώνες πρωταθλήματος με τη πρώτη ομάδα για να βοηθήσει τη Χρόνινγκεν να τερματίσει όγδοη στο ολλανδικό πρωτάθλημα τη σεζόν 2006–07. Ο Άγιαξ είδε πως ο Σουάρες είχε λαμπρό μέλλον και πρόσφερε 3,5 εκατ. ευρώ στη Χρόνινγκεν για να τον αποκτήσει, όμως αυτή απέρριψε την προσφορά.[12] Ο Σουάρες προσέφυγε στη δικαιοσύνη και στην επιτροπή διαιτησίας της KNVB με αποτέλεσμα την ίδια μέρα της εκδίκασης της υπόθεσης ο Άγιαξ να αυξήσει την προσφορά του στα 7,5 εκατ. ευρώ, η οποία έγινε αποδεκτή από τη Χρόνινγκεν.[13]

ΑΦΚ Άγιαξ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουάρες υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον Άγιαξ[14] και έκανε το ντεμπούτο με το σύλλογο στο Τσάμπιονς Λιγκ στον προκριματικό αγώνα με αντίπαλο τη Σλάβια Πράγας.[15] Σημείωσε ένα γκολ στο πρώτο του παιχνίδι εκτός έδρας στο ολλανδικό πρωτάθλημα[16] και δύο γκολ στον πρώτο του αγώνα στο Άμστερνταμ Αρένα.[17] Ο Άγιαξ τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα κατά την περίοδο 2007–08[18] και ο Σουάρες σκόραρε 17 γκολ.[19] Στη σεζόν 2008–09 ο Άγιαξ κατετάγη στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος[20] με τον Σουάρες να σημειώνει 22 γκολ και ήταν δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος.[21]

Τη σεζόν 2009–10, ο Σουάρες έγινε αρχηγός της ομάδας του Άγιαξ.[22] Ξεκίνησε τη σεζόν με χατ-τρικ στη νίκη με 4–1 με αντίπαλο τη Βάαλβαϊκ και συνέχισε με σειρά από γκολ σε όλα τα παιχνίδια της σεζόν. Σκόραρε δύο γκολ στο δεύτερο μέρος του τελικού του Ολλανδικού Κυπέλλου και τερμάτισε ως πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Ο Άγιαξ νίκησε στον τελικό το με συνολικό σκορ 6–1 επί της Φέγενορντ, αλλά τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα πίσω από την Τβέντε. Ο Σουάρες τελείωσε τη σεζόν ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 35 γκολ σε 33 παιχνίδια και είχε 49 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Κέρδισε το βραβείο του ποδοσφαιριστή της χρονιάς στην Ολλανδία.[23]

Στις 20 Νοεμβρίου 2010, ο Σουάρες πρωταγωνίστησε σε σπάνιο περιστατικό, όταν δάγκωσε στον ώμο τον Ότμαν Μπακάλ της Αϊντχόφεν σε αγώνα που έληξε 0–0. Ο Άγιαξ τον άφησε εκτός για δύο παιχνίδια και τον τιμώρησε με πρόστιμο, το οποίο η ομάδα δήλωσε ότι θα δωρίσει για «καλό σκοπό».[24] Η ολλανδική εφημερίδα Ντε Τέλεγκραφ τον χαρακτήρισε «Κανίβαλο του Αίαντα».[25] Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ολλανδίας αύξησε τις αγωνιστικές που έπρεπε να μείνει ο Σουάρες εκτός σε επτά. Κατά τη διάρκεια της αναστολής ο Άγιαξ ήταν σε επαφή με άλλους ευρωπαϊκούς συλλόγους που ενδιαφέρονταν για τον παίκτη. Στις 28 Ιανουαρίου 2011 δέχθηκε προσφορά 26,5 εκατ. ευρώ από τη Λίβερπουλ.[26] Συνολικά, ο Σουάρες σκόραρε 111 γκολ σε 159 εμφανίσεις με τον Άγιαξ. Ο Μάρκο φαν Μπάστεν του δίδαξε τεχνικές και κινήσεις που απαιτούνται για την επίθεση και το σκοράρισμα και πως να μην αντιδρά στα φάουλ.

Λίβερπουλ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιανουάριο του 2011 η Λίβερπουλ εντάσει τον παίκτη στο δυναμικό της. Τότε η ομάδα ήταν στην 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Πρέμιερ Λιγκ, και με τη βοήθεια του Σουάρες, τερμάτισε στην έκτη. Τον Φεβρουάριο του 2012 κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο στην καριέρα του με τη Λίβερπουλ καθώς η ομάδα του πήρε το Κύπελλο Αγγλίας. Ο Σουάρες με τις καλές εμφανίσεις του ανέβασε την ομάδα και αν δεν ήταν η ατυχία του Τζέραρντ με αντίπαλο την Τσέλσι, η Λίβερπουλ θα είχε πανηγυρίσει το πρωτάθλημα μετά από πολλά χρόνια. Ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας με 30 γκολ σε όλες τις αναμετρήσεις και δεύτερος σκόρερ της Πρέμιερ Λιγκ με 23 γκολ. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για του πρωταθλήματος.[27] Τις 21 Απριλίου 2013 δάγκωσε τον Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς της Τσέλσι χωρίς να γίνει αντιληπτός από το διαιτητή. Για το περιστατικό δέχθηκε πρόστιμο από τον σύλλογο.[28] Τη σεζόν 2013–14 ο Σουάρες σημείωσε 31 γκολ πρωταθλήματος και κέρδισε το Χρυσό Παπούτσι (μαζί με τον Κριστιάνο Ρονάλντο). Επίσης αναδείχθηκε Παίκτης της χρόνιας της PFA και έγινε ο πρώτος μη Ευρωπαίος που το κερδίζει.[29]

Μπαρτσελόνα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Ιουλίου 2014 η Μπαρτσελόνα ανακοίνωσε επίσημα τη μετακίνηση του παίκτη στη Βαρκελώνη.[30] Το ποσό ήταν 82,3 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που τον κατέτασσε ως έναν από τους ακριβότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία.[31] Στη Μπαρτσελόνα συνεργάστηκε στην επίθεση με μαζί τους Λιονέλ Μέσι και Νεϊμάρ δημιουργώντας το περίφημο τρίο MSN από τα αρχικά των ονομάτων τους.[32][33][34] Η πρώτη του χρονιά στη Μπαρτσελόνα συνοδεύτηκε από τρεμπλ (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Τσάμπιονς Λιγκ) και ο ίδιος σκόραρε 25 φορές και είχε 20 ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις.[35] Η επόμενη αγωνιστική περίοδος ήταν ακόμη πιο παραγωγική, καθώς ο Σουάρες σημείωσε 40 τέρματα στο πρωτάθλημα, όπου ήταν πρώτος σκόρερ και κέρδισε το δεύτερο ευρωπαϊκό χρυσό παπούτσι.[36][37] Σκόραρε συνολικά 59 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις,[38] ενώ το MSN σημείωσε συνολικά 131 γκολ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ των 122 της προηγούμενης χρονιάς.[39] Τη σεζόν 2016–17 σκόραρε 37 γκολ και είχε και 16 ασίστ, ικανότητα που απέκτησε σταδιακά στην καριέρα του με την εργατικότητα και το υψηλό επίπεδο συνεργασίας του.[40][41][42]

Τη σεζόν 2017–18 η Μπαρτσελόνα κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα και μάλιστα ήταν 43 αγώνες αήττητη, επίδοση ρεκόρ.[43] Παράλληλα κατέκτησε και το Κύπελλο Ισπανίας για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Ο Σουάρες σημείωσε συνολικά 31 γκολ και είχε 17 ασίστ στη χρονιά. Την επόμενη σεζόν η Μπαρτσελόνα κατέκτησε ξανά τη Λα Λίγκα και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης του Τσάμπιονς Λιγκ.[44] Ο Σουάρες ολοκλήρωσε τη χρονιά με 25 γκολ και 10 ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις. Η σεζόν 2019–20 ήταν η πρώτη μετά το 2007–8 στην οποία η Μπαρτσελόνα δεν κατέκτησε κάποιο τρόπαιο, ενώ παράλληλα σημαδεύτηκε από την ήττα με 2–8 από την Μπάγερν Μονάχου στο Τσάμπιονς Λιγκ, τη βαρύτερη τα τελευταία 70 χρόνια, στην οποία ο Σουάρες σημείωσε το δεύτερο γκολ.[45] Αυτή ήταν και η τελευταία του χρονιά στη Μπαρτσέλονα καθώς ο νέος προπονητής της ομάδας Ρόναλτ Κούμαν ανακοίνωσε ότι δεν τον υπολόγιζε στη νέα ομάδα του συλλόγου.[46] Σημείωσε 195 γκολ με την Μπαρτσελόνα, επίδοση η οποία τον κατατάσει ως τρίτο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.[47]

Το 2014 με τη Μπαρτσελόνα

Ατλέτικο Μαδρίτης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουάρες στις 23 Σεπτεμβρίου 2020 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ατλέτικο Μαδρίτης.[48] Την προτελευταία αγωνιστική ο Σουάρες σκόραρε το νικητήριο τέρμα στη νίκη της Ατλέτικο με 2–1 με αντίπαλο τη Οσασούνα, με το οποίο η Ατλέτικο εξασφάλισε μαθηματικά το πρωτάθλημα.[49] Ολοκλήρωσε τη χρονιά με 21 γκολ στο πρωτάθλημα.

Νασιονάλ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Ιουλίου 2022 ο Σουάρες ανακοίνωσε τη μεγάλη επιστροφή του στη Νασιονάλ Μοντεβιδέο έπειτα από 16 χρόνια, αποφασίζοντας να γυρίσει στην πατρίδα του και να αγωνιστεί ξανά με την ομάδα που ξεκίνησε την καριέρα του.[50] Κατά την επιστροφή του πέτυχε πέντε γκολ σε 11 παιχνίδια και κατέκτησε το πρωτάθλημα Clausura στα μέσα Οκτωβρίου.[51] Στις 30 Οκτωβρίου με δύο γκολ έδωσε στη Νασιονάλ τη νίκη στην παράταση (τελικό αποτέλεσμα (1–4) απέναντι στη Λίβερπουλ και την έστεψε πρωταθλήτρια Ουρουγουάης για 49η φορά στην ιστορία της.[52]

Γκρέμιο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 31 Δεκεμβρίου 2022 ο Σουάρες υπέγραψε συμβόλαιο στη Γκρέμιο.[53] Σημείωσε χατ τρικ στον τελικό του Recopa Gaúcha,[54] ενώ κατέκτησε και το Καμπεονάτο Γκαούτσο σημειώνοντας το νικητήριο γκολ στη νίκη με 1–0 με πέναλτι στο δεύτερο τελικό με αντίπαλο την Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ.[55] Το 2023 αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος χάρη στα 26 γκολ και τις 17 ασίστ σε 53 επίσημους αγώνες, στοιχεία που οδήγησαν στη μεταγραφή του στην Ίντερ Μαϊάμι, που ανακοινώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς.[56]

Εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις μικρές εθνικές ομάδες και έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική ομάδα των ανδρών στις 7 Φεβρουαρίου 2007 με αντίπαλο την Κολομβία κερδίζοντας δύο πέναλτι.[57] Στον τρίτο αγώνα απέναντι στη Βολιβία για τα προκριματικά του επερχόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου σημείωσε το πρώτο του γκολ στη νίκη με 5–0.[58][59] Η πρώτη και από τις αξιομνημόνευτες στιγμές στη διεθνή του καριέρα, ήταν η απόκρουσή του με το χέρι στη γραμμή της εστίας του στον αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 με αντίπαλο τη Γκάνα, προκειμένου να σώσει την ομάδα του από βέβαιο γκολ. Η επακόλουθη αποτυχία του Ασαμόα Τζιάν να σκοράρει στην εκτέλεση δικαίωσε την προσπάθεια του Σουάρες, έστω και αν ο ίδιος αποβλήθηκε. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο με 1–1 και η Ουρουγουάη προκρίθηκε στα ημιτελικά νικώντας στα πέναλτι. «Το δικό μου είναι το πραγματικό χέρι του Θεού» δήλωσε μετά τον αγώνα ο Ουρουγουανός.[60][61][62]

Το 2011 σημείωσε τέσσερα γκολ με την εθνική ομάδα της Ουρουγουάης και τη βοήθησε να φτάσει στον τελικό του Κόπα Αμέρικα, όπου και κατέκτησε το κύπελλο σκοράροντας και στον τελικό απέναντι στην Παραγουάη (αποτέλεσμα 3–0), ενώ αναδείχθηκε και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.[63] Συμμετείχε σε δύο ακόμα Παγκόσμια Κύπελλα, το 2014 σημειώνοντας δύο γκολ και το 2018 ισάριθμα και συνολικά επτά στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση.[64] Στη διοργάνωση του 2014 στον αγώνα με την Ιταλία δάγκωσε τον αντίπαλο αμυντικό Τζόρτζιο Κιελίνι και τιμωρήθηκε με τέσσερις μήνες από κάθε αγώνα.[62][65] Είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική Ουρουγουάης με 69 γκολ.[59][66]

Στατιστικά στοιχεία με την εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Ουρουγουάης
Έτος Συμμετοχές Τέρματα
2007 6 2
2008 10 4
2009 12 3
2010 11 7
2011 13 10
2012 8 4
2013 16 9
2014 6 5
2015 0 0
2016 8 3
2017 5 2
2018 11 6
2019 7 4
2020 3 4
2021 12 2
2022 9 3
2023 1 0
2024 5 1
Σύνολο 143 69

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Γκρέμιο
    • Recopa Gaúcha: 2023
    • Καμπεονάτο Γκαούτσο: 2023

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Καλύτερος παίκτης πρωταθλήματος Ολλανδίας : 2009–10
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ολλανδίας : 2009–10
  • Καλύτερος παίκτης Κόπα Αμέρικα : 2011
  • Καλύτερη ομάδα Κόπα Αμέρικα : 2011
  • Καλύτερος παίκτης πρωταθλήματος Αγγλίας : 2013–14
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Αγγλίας : 2013–14
  • Χρυσό Παπούτσι (2): 2013–14, 2015–16
  • ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ ομάδα της χρονιάς (2): 2014–15, 2015–16
  • ESM ομάδα της χρονιάς (3) : 2013–14, 2014–15, 2015–16
  • Πρώτος σκόρερ Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων : 2015
  • Καλύτερος παίκτης Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων : 2015
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ισπανίας : 2015–16
  • Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Ισπανίας : 2015–16

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Luis Suarez». Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2025.
  2. ↑ «El 11 histórico de Uruguay en la historia de los mundiales». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2022.
  3. ↑ «Best Uruguayan Soccer Players in History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2023.
  4. ↑ «Ranking the top 25 men's soccer players of the 21st century». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2024.
  5. ↑ «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2026.
  6. ↑ «The 27 footballers with 600+ career goals: Luis Suarez joins list with Ronaldo, Messi & Pele». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2025.
  7. 1 2 James Pearce. «Luis Suarez's rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one». Liverpool Echo. Trinity Mirror. σελ. 2. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2011.
  8. ↑ Luis Suarez. «Biography – My History». Media Base Sports. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2011.
  9. ↑ «Football: Luis Suárez». FootballDatabase.eu. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2011.
  10. ↑ Matt Lawton (24 Μαρτίου 2011). «Luis Suarez – I want to be known for great goals not biting or that handball». Mail Online. Associated Newspapers. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2011.
  11. ↑ James Pearce. «Luis Suarez's rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one». Liverpool Echo. Trinity Mirror. σελ. 3. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011.
  12. ↑ James Pearce (9 Φεβρουαρίου 2011). «Luis Suarez's rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one». Liverpool Echo. Trinity Mirror. σελ. 4. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011.
  13. ↑ «UEFA : Ajax made to pay for Suárez». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2013.
  14. ↑ «Ajax sign Luis Suárez». Ajax.nl. AFC Ajax. 9 Αυγούστου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2011.
  15. ↑ «Suarez swaps Ajax for Liverpool». Ajax.nl. AFC Ajax. 28 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2011.
  16. ↑ «The Luis Suarez story part two – new Liverpool FC star always one to hit the headlines». Liverpool Echo. 10 Φεβρουαρίου 2011. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011.
  17. ↑ «Match photos Ajax – sc Heerenveen (4–1)». Ajax.nl. AFC Ajax. 26 Αυγούστου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2011.
  18. ↑ «2007/08 Dutch Eredivisie Table / Standings». ESPN Soccernet. 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2011.
  19. ↑ «Liverpool agree Suarez fee». ESPN Soccernet. 28 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2011.
  20. ↑ «2008/09 Dutch Eredivisie Table / Standings». ESPN Soccernet. 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2011.
  21. ↑ «Football – Competition: Eredivisie 2008/2009 – Rankings – Scorers». FootballDatabase.eu. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2011.
  22. ↑ «Luis Suarez named Ajax's captain». Ajax.nl. 15 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2011.
  23. ↑ Johannes Baas (3 Μαΐου 2010). «Luis Suarez beste eredivisievoetballer van het jaar» [Luis Suarez Eredivisie player of the year] (στα Ολλανδικά). Elsevier. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2010.
  24. ↑ «Ajax accepts Suarez' suspension». Ajax.nl. AFC Ajax. 24 Νοεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2011.
  25. ↑ «Luis Suárez: 'The Cannibal of Ajax'?». guardian.co.uk. Associated Press. 22 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2011.
  26. ↑ «Liverpool land Luis Suarez in £22.7m deal with Ajax». BBC Sport. 31 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
  27. ↑ «Luis Suarez's name booed twice at PFA Player of the Year awards». Sky Sports (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  28. ↑ «David Cameron calls on FA to take hard line with Luis Suárez over bite». the Guardian (στα Αγγλικά). 22 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  29. ↑ «Luis Suárez of Liverpool wins PFA player of the year award». the Guardian (στα Αγγλικά). 28 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  30. ↑ «Η Μπαρτσελόνα ανακοίνωσε τον Σουάρες». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2014.
  31. ↑ Sport, Telegraph (28 Μαρτίου 2016). «Revealed: How much Luis Suarez really cost Barcelona». The Telegraph (στα Αγγλικά). ISSN 0307-1235. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  32. ↑ «Cuáles son los 5 mejores tridentes de la historia del fútbol». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.
  33. ↑ «Οι θρυλικές "Αγίες Τριάδες" του ποδοσφαίρου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
  34. ↑ «Barcelona's Luis Suárez, Leo Messi and Neymar too good for Juventus». the Guardian (στα Αγγλικά). 6 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  35. ↑ «Luis Suárez, Latest News & Player Profile | Goal.com». www.goal.com. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  36. ↑ «Final Pichichi and Golden Shoe standings: Barcelona's Luis Suarez the winner». CBSSports.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  37. ↑ «Suarez wins La Liga golden boot». BBC SPORT (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  38. ↑ «Luis Suárez, Latest News & Player Profile | Goal.com». www.goal.com. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  39. ↑ «Επιθετικές τριάδες, φωτιά και λαύρα!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2024.
  40. ↑ «The Art of Assists: Unveiling the Top 10 Players in Soccer History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2024.
  41. ↑ «Messi establece un récord histórico y supera la marca de Puskás». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2025.
  42. ↑ «Lionel Messi se consolidó como el jugador con más asistencias de la historia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2026.
  43. ↑ «MATCH REPORT: Levante UD v FC Barcelona: Undefeated run comes to end (5-4)». www.fcbarcelona.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  44. ↑ «Liverpool complete incredible comeback». BBC Sport (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  45. ↑ «Brilliant Bayern put eight past dire Barcelona». BBC Sport (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  46. ↑ «Lionel Messi takes fresh aim at Barcelona for 'throwing out' Luis Suárez». the Guardian (στα Αγγλικά). 25 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  47. ↑ «Brilliant Bayern put eight past dire Barcelona». BBC Sport (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  48. ↑ «Luis Suárez will join Atlético Madrid on two-year deal». OneFootball (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  49. ↑ «Atletico Madrid vs. Osasuna - Football Match Report - May 16, 2021». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021.
  50. ↑ «Επίσημο: Επιστρέφει στη Νασιονάλ ο Λουίς Σουάρες». agones.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2022.
  51. ↑ «Πρωταθλητής με τη Νασιονάλ στην Ουρουγουάη ο Σουάρες». Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2022.
  52. ↑ «Ο Σουάρες έστεψε πρωταθλήτρια Ουρουγουάης τη Νασιονάλ με δύο γκολ». Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2022.
  53. ↑ «Επίσημο: Στην Γκρέμιο ο Σουάρες». agones.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2023.
  54. ↑ «Luis Suárez tem melhor estreia da carreira em título pelo Grêmio; veja os gols». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2023.
  55. ↑ «Suárez marca, Grêmio vence Caxias e é campeão gaúcho pela sexta vez consecutiva». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2023.
  56. ↑ «Inter Miami CF Signs Iconic Striker Luis Suárez». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2024.
  57. ↑ «La lucha por la historia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2024.
  58. ↑ «Luis Alberto Suárez - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
  59. 1 2 «FIFA : Curtain falls on Suarez's sparkling Uruguay career». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2024.
  60. ↑ «FIFA : Suarez's 'Hand of God' (15) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2022.
  61. ↑ «It's So Hard to Hate the Dutch. For the Sake of the World Cup, I'm Trying». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
  62. 1 2 «Uruguay, la terra del pallone». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2020.
  63. ↑ «Uruguay's Copa América triumph ushers in another golden age». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2021.
  64. ↑ «Players who scored at three or more World Cups». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2024.
  65. ↑ «Luis Suarez bite: Uruguay striker banned for four months». Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2026.
  66. ↑ «Uruguay - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Λουίς_Σουάρες&oldid=11781271"