Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λουίζα του Μονμορανσί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λουίζα του Μονμορανσύ)
Λουίζα του Μονμορανσί
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1496
Θάνατος1547
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΚυρία επί των τιμών
Οικογένεια
ΣύζυγοςFerry de Mailly (1505–1511)
Γκασπάρ Α΄ ντε Κολινύ
ΤέκναΓκασπάρ Β΄ ντε Κολινί, Odet de Coligny, François de Coligny d'Andelot, Μαγδαληνή ντε Μαϊγύ, Louise de Mailly, Jean de Mailly
Pierre de Coligny, Seigneur de Châtillon-sur-Loing
ΓονείςΓουλιέλμος του Μονμορανσί και Anne Pot
ΑδέλφιαΆννας του Μονμορανσί
Άννα του Μονμορανσί
ΟικογένειαΟίκος του Μονμορανσί
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρώτη κυρία της τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Λουίζα του Μονμορανσί, γαλλ.: Louise de Montmorency (1496 – 12 Ιουνίου 1547 [1]) από τον Οίκο του Μονμορανσί ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα και αυλική. Διετέλεσε ως πρώτη κυρία της τιμής από το 1530 έως το 1535 για τη βασίλισσα της Γαλλίας Ελεονώρα της Αυστρίας, σύζυγο του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην προστασία και την υποστήριξη του Καλβινισμού.

Η Λουίζα ήταν κόρη του Γουλιέλμου του Μονμορανσί και της Άννας Ποτ, και νεότερη αδελφή του Άννας του Μονμορανσί, κοντόσταυλου της Γαλλίας. [2]

Το 1530 η Λουίζα διορίστηκε ως πρώτη κυρία της τιμής στη νέα βασίλισσα, Ελεονώρα της Αυστρίας, ένα νέο αξίωμα στην αυλή που είχε δημιουργηθεί μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, γεγονός που την καθιστούσε υπεύθυνη για όλες τις άλλες κυρίες επί των τιμών της βασίλισσας. [3] Αποσύρθηκε το 1535, και αντικαταστάθηκε από την Ιωάννα του Ανγκουλέμ, μαντάμ ντε Ζιβρύ. [4]

Η Λουίζα είχε σημαντική δύναμη προστασίας ανεξάρτητα από τον σύζυγό της, [5] [6] και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση της επιρροής του Καλβινισμού στη Γαλλία τον 16ο αι. [7]

Η Λουίζα παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, Φερί ντε Μαϊγύ, το 1511. [2] Αυτός ο γάμος έφερε μία κόρη:

  • Μαντλέν ντε Μαϊγύ. [2]

Ο Φερί απεβίωσε το 1513, και η Λουίζα ξαναπαντρεύτηκε το 1514 τον Γασπάρ Α΄ του Κολινύ. [8] Από τον δεύτερο γάμο της απέκτησε τρεις γιους, οι οποίοι έπαιξαν όλοι σημαντικό ρόλο στην πρώτη περίοδο των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων:

  1. ↑ Bersier 1884, σελ. 29.
  2. 1 2 3 4 5 Moreton-Macdonald 1915, σελ. 39.
  3. ↑ Shimizu 1970, σελ. 22.
  4. ↑ Roche 2010.
  5. ↑ Kettering 1989, σελ. 817-841.
  6. ↑ Davies 2002, σελ. 665-685.
  7. ↑ Noble 2002.
  8. 1 2 Holt 1999, σελ. 219.