Λουίζα της Σαβοΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουίζα της Σαβοΐας
Louise de Savoie - Madame la régente.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 11  Σεπτεμβρίου 1476[1]
Pont-d'Ain
Θάνατος 22  Σεπτεμβρίου 1531[1]
Grez-sur-Loing
Τόπος ταφής Βασιλική Σαιν-Ντενί
Θρησκεία Καθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Μέσα Γαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Κάρολος, Κόμης της Ανγκουλέμ
Τέκνα Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας
Μαργαρίτα της Ναβάρρας
Γονείς Φίλιππος Β΄, Δούκας της Σαβοΐας και Μαργαρίτα των Βουρβόνων
Αδέλφια Φίλιππος του Νεμούρ
Φιλιβέρτος Β΄ της Σαβοΐας
Louis of Savoy
Κάρολος Γ΄ της Σαβοΐας
Ρενέ της Σαβοΐας
Οικογένεια Οίκος της Σαβοΐας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Λουίζα της Σαβοΐας (11 Σεπτεμβρίου 1476 - 22 Σεπτεμβρίου 1531) ήταν Γαλλίδα ευγενής, δούκισσα του Οβέρν και των Βουρβόνων, δούκισσα του Νεμούρ και η βασιλομήτωρ του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄. Mεγαλύτερη θυγατέρα του δουκός Φιλίππου Β΄ της Σαβοΐας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων, τον πατέρα της διαδέχθηκε στο δουκάτο της Σαβοΐας ο αδελφός της Φιλιβέρτος Β΄ της Σαβοΐας και μετά τον πρόωρο θάνατο του χωρίς απογόνους (1504) ο ετεροθαλής αδελφός τους Κάρολος Γ΄.

Γάμος με τον Κάρολο της Ορλεάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επειδή η μητέρα της πέθανε όταν ήταν μόλις 7 ετών την μεγάλωσε η θεία της Άννα του Μποζώ [3] η οποία ήταν αντιβασίλισσα της Γαλλίας για λογαριασμό του αδελφού της Καρόλου Θ΄. Η Λουίζα στο Αμπουάζ αρραβώνιασε (1501) τον νεαρό αδελφό της Φιλιβέρτο με την κόρη του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Μαργαρίτα της Αυστρίας, μέσω αυτού του γάμου η Λουίζα κατάφερε να εξασφαλίσει την ειρήνη για πολλά χρόνια.[4]

Παντρεύτηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1488 στο Παρίσι σε ηλικία 11 ετών τον Κάρολο της Ορλεάνης, δούκα της Ανγκουλέμης αλλά άρχισε να ζει μαζί του σε ηλικία 15 ετών. [5] Η σχέση της μικρής Λουίζας με τον Κάρολο ήταν υπέροχη παρά το γεγονός ότι ο σύζυγος της είχε δύο ερωμένες, με την μια απο αυτές την Αντουανέττα του Πολινιάκ είχε αποκτήσει δυο νόθες κόρες την Ιωάννα της Μανταλένας και την Μανταλένα με την Ιωάννα του Κοντέ είχε άλλη μια νόθη κόρη την Σουβερέν. [6] Η Λουίζα ανέθρεψε και αγάπησε τα νόθα παιδιά του συζύγου της όπως τα δικά της, αργότερα φρόντισε και για τους γάμους τους.[7] Όταν ο σύζυγος της αρρώστησε τον χειμώνα του 1495 ύστερα από έναν αγώνα ιπποδρομίας τον φρόντισε με μεγάλη στοργή, ο Κάρολος πέθανε στις 1 Ιανουαρίου 1496 και έριξε την Λουίζα σε μεγάλη θλίψη.[8]

Ο γιος της Λουίζας Φραγκίσκος διάδοχος του Γαλλικού θρόνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λουίζα βρέθηκε σε δύσκολη θέση επειδή ήταν μόλις 19 ετών και έπρεπε να μεγαλώσει τα παιδιά της, έμεινε για 2 χρόνια στο Κονιάκ [9] και στην συνέχεια μετακινήθηκε στην αυλή του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΒ΄ ο οποίος ήταν ξάδελφος του συζύγου της. Έδειξε απο την αρχή ιδιάτερο ενδιαφέρον στην διπλωματία, στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, στα γράμματα και τις τέχνες ιδιαίτερα όσον αφορά την Ιταλία την εποχή της Αναγέννησης, το ενδιαφέρον της για την Ιταλία της Αναγέννησης το μετέδωσε και στα παιδιά της τα οποία είχαν δάσκαλο τον Ιταλό καθηγητή Χριστόφορο Νουμάι. [10]

Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΒ' αρρώστησε βαριά (1505) πιστεύοντας οτι θα πεθάνει όρισε διάδοχο του τον μεγαλύτερο γιο της Λουίζας Φραγκίσκο με αντιβασιλείς την ίδια την Λουίζα και την σύζυγο του Άννα της Βρετάνης αλλά στην συνέχεια έγινε απροσδόκητα καλά από την ασθένεια του και έζησε άλλα 10 χρόνια. [11] Τότε ο Φραγκίσκος έγινε ο περισσότερο ευνοούμενος από όλους στην βασιλική αυλή, ο Λουδοβίκος τον πάντρεψε στις 8 Μαΐου/1514 με την κόρη του Κλαύδια της Γαλλίας και τον όρισε διάδοχο του, με τον θάνατο του Λουδοβίκου ΙΒ' στις 1 Ιανουαρίου/1515 στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας.

Κατάσχεση του δουκάτου των Βουρβόνων από τον Κάρολο Γ'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μητέρα της Μαργαρίτα των Βουρβόνων ήταν η αδελφή του Πέτρου των Βουρβόνων τελευταίο δούκα τον Βουρβόνων από τον κύριο κλάδο ο οποίος είχε ορίσει σε συμφωνία με τον βασιλιά Λουδοβίκο IB΄ να τον διαδεχτούν η κόρη του Σουζάνα και ο σύζυγος της Κάρολος Γ΄ Όταν πέθανε η Σουζάνα η Λουίζα αμφισβήτησε τον τίτλο από τον Κάρολο απαιτώντας να την παντρευτεί για να εξακολουθήσει να διατηρεί τον τίτλο, ο Κάρολος Γ΄ αρνήθηκε με την δικαιολογία την μεγάλη ηλικία της αφού ήταν 14 χρόνια μεγαλύτερη του, τότε ο γιος της βασιλιάς Φραγκισκος Α΄ έκανε κατάσχεση της περιουσίας του Καρόλου. O Κάρολος κατέφυγε στον εχθρό του Φραγκίσκου Α΄ αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο με τον οποίο συνωμότησε μαζί με τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Η΄ προκειμένου να ανατρέψουν τον Φραγκίσκο Α΄ από τον θρόνο του και να τεμαχίσει το βασίλειο του. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε, ο Κάρολος Γ΄ αποκηρύχθη από τον Φραγκίσκο Α΄ ως προδότης και δραπέτευσε στον Κάρολο Κουίντο που υπηρέτησε στον στρατό του, εκεί σκοτώθηκε στην πολιορκία της Ρώμης (1527), η Λουίζα κέρδισε το Οβέρν και έγινε δούκισσα στο όνομα του γιου της.

Διπλωματικές αποστολές στην αυλή του γιου της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λουίζα είχε σημαντική θέση στην αυλή του γιου της Φραγκίσκου, ήταν πάντοτε αντιβασίλισσα την εποχή που ο Φραγκίσκος απουσίαζε σε εκστρατείες, όπως στην Ιταλία (1525 - 1526) ή την εποχή που ο Φραγκίσκος ήταν αιχμάλωτος του Καρόλου Κουίντου στην Ισπανία. Το 1524 έστειλε τους απεσταλμένους της στο Λονδίνο για διαπραγματεύσεις προκειμένου να κλείσει συνθήκες ειρήνης με τον καρδινάλιο Γούλσει, η αποστολή απέτυχε αλλά άνοιξε τον δρόμο για την συνθήκη που έκλεισε τον επόμενο χρόνο. Την εποχή που ο γιος της ήταν αιχμάλωτος του αυτοκράτορα Καρόλου Κουίντου η Λουίζα κατέφυγε να ζητήσει βοήθεια στον Οθωμανό σουλτάνο Σουλειμάν τον Μεγαλοπρεπή. Η πρώτη αποστολή που έστειλε (1525) χάθηκε στην Βοσνία,[12] με την δεύτερη αποστολή τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου καταφέρει να κερδίσει την υποστήριξη του σουλτάνου, η αποστολή επέστρεψε στις 6 Φεβρουαρίου 1526 εξασφαλίζοντας την συμμαχία μαζί του.[13] Η ίδια η Λουίζα αργότερα διαπραγματεύτηκε για οριστική ειρήνη στην μακρόχρονη έχθρα ανάμεσα στον γιο της βασιλιά Φραγκίσκο Α' και τον αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο. Η συνθήκη υπεγράφη στις 3 Αυγούστου 1529 από την ίδια την Λουίζα και την νύφη της Μαργαρίτα της Αυστρίας κόρη του Καρόλου Κουίντου για λογαριασμό των Αψβούργων, ονομάστηκε "Συμφωνία Κυρίων" και κατοχύρωσε την Ιταλία οριστικά στον Κάρολο Κουίντο.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιδιά της με τον Κάρολο της Ορλεάνης ήταν :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12515579c. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12515579c. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. Knecht, R.J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. p. 1.
  4. Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe. p. 182.
  5. Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe. p. 182.
  6. Knecht, R.J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. p. 3.
  7. Hackett (1937), pp. 48-52
  8. Knecht, R.J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. pp. 3–4.
  9. Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe. p. 184.
  10. Knecht, R.J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. p. 6.
  11. Knecht, R.J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. p. 12.
  12. Merriman, p. 129
  13. Merriman, p. 129

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hacket, Francis (1937). Francis the First. Garden City, New York: Doubleday, Doran and Company, Inc.
  • Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe. Palgrave Macmillan.
  • Knecht, R. J. (1994). Renaissance Warrior and Patron: The Reign of Francis I. Tuckwell Press.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louise of Savoy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).