Λουίζα της Ορλεάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουίζα
Βασίλισσα του Βελγίου
Louise of Orléans (Queen of the Belgians) by Winterhalter, 1841.jpg
Βασιλική σύζυγος των Βέλγων
Περίοδος9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850
ΔιάδοχοςΜαρία Ενριέττα της Αυστρίας
Γέννηση3 Απριλίου 1812
Παλέρμο, Σικελία
Θάνατος11 Οκτωβρίου 1850 (38 ετών)
Οστένδη, Βέλγιο
Τόπος ταφήςΕκκλησία της Παναγίας του Λάκεν
ΣύζυγοςΛεοπόλδος Α΄ του Βελγίου
ΕπίγονοιΛουδοβίκος Φίλιππος, Διάδοχος Πρίγκιπας του Βελγίου
Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου
Πρίγκιπας Φίλιππος, Κόμης της Φλάνδρας
Καρλότα, Αυτοκράτειρα του Μεξικού
Πλήρες όνομα
   Λουίζα Μαρία Θηρεσία Καρλότα Ισαβέλλα
Γαλλικά:Louise-Marie Thérèse Charlotte Isabelle
ΟίκοςΟρλεάνης (από την γέννηση)
Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
(από τον γάμο)
ΠατέραςΛουδοβίκος Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας
ΜητέραΜαρία Αμαλία των Δύο Σικελιών
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Λουίζα της Ορλεάνης (Louise of Orléans, 3 Απριλίου 1812 - 11 Οκτωβρίου 1850) ήταν η πρώτη βασίλισσα του Βελγίου και η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου. Έμεινε γνωστή ως Λουίζα-Μαρία.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 3 Απριλίου 1812 και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Φίλιππου Α΄ και της Μαρίας-Αμαλίας των Δύο Σικελιών.

Ως παιδί, είχε μια θρησκευτική και αστική εκπαίδευση χάρη στο ρόλο που διαδραμάτισε η μητέρα της και η θεία της, η πριγκίπισσα Αδελαΐδα της Ορλεάνης στην οποία ήταν πολύ κοντά. Ως μέλος του Οίκου των Βουρβόνων, είχε το δικαίωμα να κατέχει τον τίτλο της Πριγκίπισσας του Βασιλικού του Αίματος.

Στις 9 Αυγούστου 1832, η εικοσάχρονη Λουίζα παντρεύτηκε τον βασιλιά Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου, ο οποίος ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερος της. Ο Λεοπόλδος ήταν χήρος από τη σύζυγό του, την πριγκίπισσα Καρλότα της Ουαλίας μετά το θάνατό της κατά τη διάρκεια του τοκετού το 1817. Επειδή ο Λεοπόλδος ήταν Προτεστάντης, ο γάμος του είχε δύο τελετές, μια Καθολική και μια Καλβινιστική.

Ήταν μια αφοσιωμένη σύζυγος και αγαπητή ως μητέρα, ήταν πολύ ντροπαλή από τη φύση και εμφανιζόταν τακτικά στο κοινό όταν ο σύζυγός της την ανάγκαζε. Σύντομα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής στη βελγική αυλή με την περίφημη γενναιοδωρία και την ομορφιά της.

Η βασίλισσα Λουίζα πέθανε από φυματίωση στο πρώην Βασιλικό Παλάτι της Οστάνδης στις 11 Οκτωβρίου 1850 σε ηλικία 38 ετών.[1] Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Λάκεν και ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Οστάνδη. Είναι θαμμένη δίπλα στον σύζυγό της στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λουίζα παντρεύτηκε το 1832 το βασιλιά Λεοπόλδο Α΄ και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:

Τίτλοι και οικόσημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 3 Απριλίου 1812 – 9 Αυγούστου 1830: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Μαντμαζέλ της Ορλεάνης
  • 9 Αυγούστου 1830 – 9 Αυγούστου 1832: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα της Ορλεάνης
  • 9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα των Βέλγων

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο : Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Λεοπόλδου
  • Flag of Spain.svg Ισπανία : 298η Ντάμα του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας - Order of Queen Maria Luisa (Spain) - ribbon bar.png
Alliance Coat of Arms of King Leopold I and Queen Louise.svg
Έμβλημα του Βασιλιά Λεοπόλδου
και της Βασίλισσας Λουίζας
Royal Monogram of Queen Louise-Marie of Belgium.svg
Μονόγραμμα της Βασίλισσας Λουίζας
του Βελγίου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. King Leopold I, Monarchie.be, Retrieved 2 April 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (Γαλλικά) Mia Kerckvoorde (2002). Louise d’Orléans, reine oubliée, 1812-1850. Paris: Duculot. (ISBN 2-8011-0949-5).
  • (Γαλλικά) Madeleine Lassère (2006). Louise, reine des Belges. 1812-1850. Paris: Perrin. (ISBN 2-262-02366-2).
Λουίζα της Ορλεάνης
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Βουρβόνων
Γέννηση: 3 Απριλίου 1812 Θάνατος: 11 Οκτωβρίου 1850
Βασιλικός Οίκος του Βελγίου
Νέος τίτλος Βασιλική σύζυγος των Βέλγων
1832–1850
Διάδοχος
Μαρία Ενριέττα της Αυστρίας