Λουίζα της Βάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουίζα της Βάδης
Empress Elisabeth Alexeievna by Vigee-Le Brun (1795, Castle of Wolfsgarten).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 24  Ιανουαρίου 1779[1]
Καρλσρούη[2]
Θάνατος 16  Μαΐου 1826
Μπέλιοβ
Αιτία θανάτου έμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Καθεδρικός Ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου
Χώρα πολιτογράφησης Ρωσική Αυτοκρατορία (από 1793)
Θρησκεία Ορθόδοξος Χριστιανισμός (από 1793)
Οικογένεια
Σύζυγος Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας (από 1793)[3]
Τέκνα Grand Duchess Elizabeth Alexandrovna of Russia
Grand Duchess Maria Alexandrovna of Russia
Γονείς Κάρολος Λουδοβίκος του Μπάντεν και Αμαλία της Έσσης Ντάρμασταντ
Αδέλφια Κάρολος Β΄ του Μπάντεν
Βιλελμίνα του Μπάντεν
Καρολίνα της Βάδης
Φρειδερίκη του Μπάντεν
Princess Marie of Baden
Amalie Christiane von Baden
Οικογένεια Οίκος του Τσέρινγκεν
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η Ελισάβετ το 1813
Η Ελισάβετ

Η πριγκίπισσα Λουίζα Μαρία Αυγούστα της Βάδης γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1779 ως τρίτη κόρη και τρίτο παιδί του Κάρολου Λουδοβικού της Βάδης και της Αμαλίας της Έσσης Ντάρμασταντ . Μεγάλωσε στην αυλή του παππού της στη Καρλσορουή σε ένα στενό οικογενιακό περιβάλλον και παρέμεινε πολλύ στενά συνδεδυμένη με τη μητέρα της με την οποία διατήρησε στενή αλληλογραφία ως το τέλος της ζωής της .Επειδή ο παππού της ο Κάρολος Φρειδερίκος δεν ήταν πλούσιος η οικογένεια της ζούσε μέτρια για τα βασιλικά πρότυπα. Έμαθε να μιλά γερμανικά και γαλλικά καθώς επίσης γνώριζε την γαλλική κουλτούρα που ήταν πρότυπο εκείνη την εποχή Η Μεγάλη Αικατερίνη έψαχνε για τους δύο μεγαλήτερους εγγονούς της κατάληλες νύφες ,έτσι στράφικε στις πριγκίπισσες της Βάδης . Η Λουίζα 13 ετών τότε και η 11 χρόνη αδερφή της η Φρειδερίκη πήγαν στη Ρωσσία το Φθινόπωρο του 1792 .

Η Ελισάβετ το 1795

Η Μεγάλη Αικατερίνη ενθουσιάστικε από την Λουίζα βρίσκοντας τη μοντέλο ομορφίας ,γοητείας και εντιμότητας . Ο μέλλον σύζυγος της ο 14 χρόνος Αλέξανδρος ήταν ψηλός και όμορφος αλλά ντροπαλός και η ίδια πολύ νέα και άπειρη .Όμως παρόλαυτα σύντομα ο καθένας τους άρχισε να τρέφει ερωτικά συναισθήματα.H Λοίζα έμαθε να μιλαεί τη ρωσική γλώσσα και μεταστράφικε την ορθοδοξία με ένα νέο όνομα [Ελισάβετ Αλεξείβνα Ρομανόβα]. Η αδερφή της επέστρεψε πίσω στη Βάδη αφήνοντας τη μόνη στη Ρωσσία . Ο εραστής της Αικατερίνης, ο Πλάτωνας Ζούμποφ, προσπάθησε να αποπλανήσει σε μια αυλή γεμάτη μοιχεία γεμάτη προκλήσεις για την Ελισάβετ .

Στις 28 Μαρτίου του 1793 τελέστηκε ο γάμος της για αυτό το γάμο η Μεγάλη Αικατερίνη έγραψε ΄΄Ηταν ένας γάμος μεταξη΄ψυχής και έρωτα΄΄ στον πρίγκιπα Κάρολο Ιωσήφ ντε Λιγκνέ. Η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος απέκτησαν δύο κόρες που η πάτροτητα τους αμφισυμβιτείτε Την μεγάλη δούκισσα Μαρία Αλεξάντροβνα Ρομανόβα της Ρωσσίας [29 Μαίου 1799 -8 Ιουλίου 1800] Την μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ Αλεξάντροβνα Ρομανόβα της Ρωσσίας [26 Νοεμβρίου 1806 -12 Μαίου 1808] Η Μαρία ήταν αρκετά σκουρόχρομη με μαύρα μαλλιά και σκούρα μάτια κάνεις δεν πίστευε οτί αυτό το σκουρόχρωμο παιδί ήταν κόρη δύο ξανθών με γαλάνα μάτια και οι φήμες έλεγαν ότι ήταν κόρη του Άνταμ Τσαρτορίσκι. Η ζωή της ως μεγάλη δούκισσα ήταν αρκετά δύσκολη στην αυλή συνάντησε τις έντονες σεξουαλίκες ίντρικες που άκμαζαν γύρω της σε μια αυλή όπου η μοιχεία ήταν ήταν μια αποδεκτή μορφή διασκέδασης .Ο εραστής της αυτοκράτειρας ο Πλάτωνας Ζουμπόφ προσπάθησε να την αποπλανήσει. Η χαρά στη μοναξία της ήταν κατά τα πρώτα χρόνια του γάμου της ήταν ο σύζυγος της και μια στενή της φίλη η κοντέσα Γκολοβίνα . Στις 24 Μαρτίου του 1801 η Ελισάβετ έγινε αυτοκράτειρα με τον θάνατο του πεθερού της του τσάρου Παύλου α . Ως αυτοκράτειρα πήρε μέρος στη ζωή της αυλής άλλα η πρώτη γυναίκα στην Αυτοκρατόρεια ήταν η πεθερά της η Μαρία Φεοντορόβνα [Σοφία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης] που σε όλες τις δημόσιες εκδηλόσεις ήταν στο πλευρό του Αλεξάνδρου και η Ελισάβετ πίσω μόνη της . Η Ελισάβετ ήταν πολύ πράος και ήρεμος άνθρωπος για να κρατάει το χέρι σε έναν ανήσυχο ψυχρό και βασανισμένο άνθρωπο όπως ήταν ο σύζυγο της .Το 1803 ο Αλέξανδρος ξεκίνισε μια ερωτική σχέση με την πριγκίπισσα Μαρία Ναρισκύνα που κράτησε 13 χρόνια .Η Μαρία Ναρισκύνα προσπάθησε με μία ανεπιτειχεί προσπάθια να χωρίσει ο τσάρος την Ελισάβετ . Η ίδια η Ελισάβετ άρχισε να ερωτοτροπεί με αρχικά με τον 'Ανταμ Τσαρτορίσκι οπού κράτησε 3 χρόνια όταν τελείωσε η σχέση τους ,ξεκίνισε μια νέα σχέση με τον όμορφο Αλέξιο Οφχτόνκοφ ο οποίος ήταν καπετάνιος του προσωπικού . Ένα τραγικό τέλος βρήκε αυτό το ρομάντζο με την δολοφωνία του Αλέξιου που λέγεται ότι τη διεάτεξε ο τσάρος η ο αδερφός του ο μέγας δούκας Κωντσαντίνος τα κομμάτια της αλληλογραφίας της μαζί του καθώς και μερικά ημερολόγια της καταστράφηκαν από τον κουνιάδο της τον Νικόλαο Α.Επίσης πολλές φήμες υποστήριζαν ότι η δέυτερη κόρη της ήταν παιδί του Αλέξιου .Μετά τον θάνατου του [Αλεξίου] αισθάνθηκε αγκαταλελειμένη και έδωσε όλης την αγάπη στο κοριτσάκι της την Ελισάβετ που όμως πέθανε σε ηλικία των 15 μηνών από λοίμωξη .Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στην ζωή της. Προς το τέλος της τα ξαναβρήκε με τον Αλέξανδρο και έζησαν πάλι αρμονικά για λίγα χρόνια .

Ως αυτοκράτειρα, η Ελισάβετ Αλεξίεβνα έλαβε μέρος στη ζωή του δικαστηρίου και στα καθήκοντα εκπροσώπησης, αλλά ο ρόλος της πρώτης κυρίας στην αυτοκρατορία ήταν

αποκλειστικά για τη πεθερά της Μαρία Φιοδωρόβνα, η οποία διαδραμάτισε πιο εξέχουσα θέση από τη νέα αυτοκράτειρα. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Αλέξανδρος Α και η Ελισάβετ έζησαν αρμονικά, αλλά οδήγησαν ξεχωριστές ζωές, και οι δύο είχαν υποθέσεις. Δεν ήταν ούτε δημοφιλής στη Ρωσία ούτε πολύ αγαπημένος από τις σχέσεις της με τους Ρομανώφ.

Η Eλισάβετ δεν διαδραμάτισε σημαντικό πολιτικό ρόλο, αλλά κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους, υπήρξε αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών του συζύγου της. Προσχώρησε στον σύζυγό της στο συνέδριο της Βιέννης το 1814. Μετά από πολλά χρόνια ζωής, η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος Α συμφιλιώθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1820. Μέχρι το 1824, ήταν και πάλι το ευτυχισμένο ζευγάρι της νεολαίας τους. Καθώς η υγεία της ήταν εύθραυστη, μετακόμισαν στο Taganrog, όπου ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος πέθανε τον Δεκέμβριο του 1825. Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ πέθανε στο ταξίδι επιστροφής της στην πρωτεύουσα, πέντε μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της.Η Ελισάβετ διακρίθηκε με μια μαλακή, μελωδική φωνή και ένα όμορφο οβάλ πρόσωπο, με ευαίσθητα χαρακτηριστικά, ελληνικό προφίλ, γαλάζια μάτια σε σχήμα αμυγδάλου και κυματιστά ξανθά μαλλιά, τα οποία συνήθως έμεινε επί των ώμων της. Με κομψή φιγούρα, βασιλική μεταφορά και ένα όμορφο αγγελικό πρόσωπο, θεωρήθηκε από τους συγχρόνους ως μία από τις πιο όμορφες γυναίκες στην Ευρώπη και ίσως το πιο όμορφο τέκνο εκείνης της εποχής. Γοητευτική, γενναιόδωρη και πνευματική, η Ελισάβετ αγαπούσε τη λογοτεχνία και τις τέχνες. Πήρε μαθήματα μουσικής από τον Ludwig-Wilhelm Tepper de Ferguson .

Δυστυχώς, κατείχε μια ντροπαλή, αποσυρθείσα προσωπικότητα, η οποία απέτυχε να την προσπλήξει είτε στο ρώσικη αυλή είτε στους νικητές της. Προτίμησε την απλότητα και τη μοναξιά στη λαμπρότητα και την τελετή της ζωής στο δικαστήριο.Κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων, η Eλισάβετ ήταν ένας αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών του συζύγου της όπως και σε άλλες προσωπικές και πολιτικές κρίσεις . Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, προσχώρησε στο σύζυγό της και σε πολλά από τα στεφανωμένα κεφάλια της Ευρώπης στο συνέδριο της Βιέννης (1814), όπου επανασυνδέθηκε με τον παλαιό παραμύθι της, τον Αδάμ Τσαρτόρσκι. Ήταν ακόμα ερωτευμένος μαζί της και συγχώρεσε την προηγούμενη απιστία με τον Οφχτόνκοφ.

Ο γάμος της απέτυχε επίσης να φέρει την εκπλήρωση της. Αν και η ίδια αγαπούσε τον άντρα της και τον ενθάρρυνε σε πολλές προσωπικές και πολιτικές κρίσεις, ο Αλέξανδρος την παραμέλησε. Η σχέση τους ήταν αρμονική, αλλά συναισθηματικά απομακρυσμένη, με κάθε μια από τις ερωτικές σχέσεις έξω από το γάμο τους. Αλέξανδρος πέθανε την 1τη Δεκεμβρίου του 1825 ηλικίας μόλις 47 ετών κατί που την πλήγωσσε . Η ίδια δεν άντεξε την απώλεια του ούτε ένα χρόνο και πέθανε στις 16 Μαίου 1826 ηλικίας 47 ετών .

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]