Λυγουριό Αργολίδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λιγουριό)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°36′44″N 23°02′18″E / 37.61222°N 23.03833°E / 37.61222; 23.03833

Λυγουριό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λυγουριό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
Περιφερειακή ΕνότηταΑργολίδας
ΔήμοςΔήμος Επιδαύρου
Δημοτική ΕνότηταΑσκληπιείου
Υψόμετρο370 μέτρα
Πληθυσμός2.504 (2011)
Ταχ. κωδ.210 52

Το Λυγουριό (και Λιγουριό) είναι κωμόπολη του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νομού, στην επαρχία Ναυπλίας, μεταξύ Ναυπλίου και Επιδαύρου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 370 μέτρων στους πρόποδες του όρους Αραχναίο. Το Λυγουριό αποτελούσε έδρα του τέως Δήμου Ασκληπιείου ενώ σήμερα είναι έδρα του Δήμου Επιδαύρου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 2.678 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού στο Λυγουριό είναι συνεχώς αυξητική κατά την διάρκεια του τελευταίου αιώνα.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Λυγουριό είναι χτισμένο κοντά στη Λήσσα, αρχαία πόλη των Επιδαύριων.[2] Στην πόλη αυτή υπήρχε ναός της θεάς Αθηνάς όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Τα ίχνη της Λήσσας χάνονται στον χρόνο. Σταδιακά κατά τον μεσαίωνα η περιοχή δέχτηκε νέους πληθυσμούς και δημιουργήθηκε το Λυγουριό. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα αλλά όπως μαρτυρούν οι βυζαντινές εκκλησίες της περιοχής κατοικούταν αρκετά χρόνια πριν. Η προέλευση της ονομασίας του είναι άγνωστη. Το Λυγουριό συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και κάτοικοι από το Λυγουριό έλαβαν μέρος στην πολιορκία του Παλαμηδίου. Σύμφωνα με τον Αντώνιο Μηλιαράκη, τη δεκαετία του 1880 ζούσαν στο Λιγουριό 170 οικογένειες.[3]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία από τις βυζαντινές εκκλησιές της περιοχής

Το Λυγουριό είναι το κοντινότερο χωριό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου και στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Απέχει από τον αρχαιολογικό χώρο ένα περίπου χιλιόμετρο και κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου που διεξάγεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το Λυγουριό δέχεται πολλούς επισκέπτες. Αξιοθέατο επίσης της περιοχής του Λυγουριού είναι τα δώδεκα βυζαντινά εκκλησάκια που είναι χτισμένα μέσα στα όρια του οικισμού και στην ευρύτερη περιοχή,[4] αλλά και τα ερείπια της πυραμίδας του Λυγουριού, μία από τις τρεις πυραμίδες που αναφέρει ο Παυσανίας, στην περιοχή της Αργολίδας.[5]

Το Λυγουριό διαθέτει επίσης το «Μουσείο Κωτσιομύτη Φυσικής Ιστορίας» που ιδρύθηκε το 1993 από τους Βασίλειο Ν. Κωτσιομύτη και Αναστασία Σαρρή-Κωτσιομύτη, το 1993. Διαθέτει συλλογές των απολιθωμάτων των αμμωνιτών και των ιππουριτών. Μεγάλο μέρος των απολιθωμάτων των αμμωνιτών προέρχονται από την περιοχή του Λυγουριού.

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού
Έτος Πληθ.   ±%  
1879 864 —    
1889 1.300 +50.5%
1896 1.275 −1.9%
1907 1.705 +33.7%
1920 1.991 +16.8%
1928 1.254 −37.0%
1940 1.491 +18.9%
1951 1.628 +9.2%
1961 1.621 −0.4%
1971 1.728 +6.6%
1981 2.018 +16.8%
1991 2.292 +13.6%
2001 2.628 +14.7%
2011 2.482 −5.6%
Πηγή: Απογραφές Πληθυσμού ΕΛΣΤΑΤ 1879 - 2011

Το Λυγουριό είχε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση από το 1879 μέχρι και το 1920, ύστερα είδε μία μεγάλη μείωση το 1928 και απο το 1940 και μέχρι και το 2001 είχε πάλι αύξηση. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός του μειώθηκε ελαφρά.

Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού από το 1879

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]