Λιαπάδες Κέρκυρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°40′11″N 19°44′25″E / 39.66972°N 19.74028°E / 39.66972; 19.74028

Λιαπάδες Κέρκυρας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Λιαπάδες Κέρκυρας
39°40′7″N 19°44′25″E
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική υπαγωγή Δήμος Κέρκυρας
Γεωγραφική υπαγωγή Κέρκυρα
Πληθυσμός 879 (2011)
Ζώνη ώρας UTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Οι Λιαπάδες είναι ένα πεδινό χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 120μ[1]. Είναι ένας από τους 830 περίπουπαραδοσιακούς οικισμούς στην Ελλάδα, έτσι όπως έχουν χαρακτηριστεί με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ[2], και βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Κέρκυρας.

Έχει πληθυσμό 1022 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Λιαπάδων, το οποίο ανήκει στο δήμο Παλαιοκαστριτών.

Ετυμολογία του ονόματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία του χωριού, σύμφωνα με ιστορικούς, προήλθε από τους πρώτους κατοίκους του, για τους οποίους υπάρχουν δυο διαφορετικές απόψεις, οι οποίες έχουν η κάθε μια τη δική της βάση. Το χωριό Λιαπάδες έχει τις ρίζες του στη Βυζαντινή περίοδο. Αυτό που διχάζει τους ιστοριογράφους είναι ποιοι είναι οι ιδρυτές του χωριού. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Χάρι Παρτς έχει υποστηρίξει στο παρελθόν πως το χωριό ίδρυσαν Λιάπηδες, κάτοικοι του Λιάμπεση, χώρας τον Ακροκεραύνιων. Άλλοι μεγάλοι ιστοριογράφοι όπως ο Κολλάς και ο Κάρολος Κλήμης και άλλοι υποστηρίζουν πως κατά τη Βυζαντινή περίοδο μια μικρή ομάδα θαλασσινών αποφάσισαν να εγκατασταθούν στη στεριά, και την εποχή εκείνη να ονομάζονται Αλίπακτοι, εξ ου και η περιοχή που κατέπλευσαν αρχικά λέγεται Αλίπα (το σημερινό λιμάνι της Παλαιοκαστρίτσας).

Οι Αλίπακτοι όπως ονομάζονται στη συνέχεια μετακόμισαν στη σημερινή τοποθεσία του χωριού. Σε συνδυασμό με την τοπική διάλεκτο το χωριό ονομάστηκε Λιαπάδες.

Οι Λιαπάδες χαρακτηρίστηκαν παραδοσιακός οικισμός[3]. Με τον καθορισμό των ορίων του[4], ο οικισμός χαρακτηρίζεται αξιόλογος ως προς το βαθμό προστασίας, στάσιμος ως προς τη δυναμικότητα, συνεκτικός ως προς το βαθμό διασποράς και μεγάλος ως προς το μέγεθός του.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια "Νέα Δομή"
  2. http://estia.minenv.gr/ - Παραδοσιακοί Οικισμοί
  3. ΠΔ 19.10.1978 - ΦΕΚ 594 Δ΄ / 13.11.1978, (Κωδικός Στατιστ. - Αριθμός ΕΣΥΕ 22.1.137.01)
  4. Νομαρχιακή Απόφαση με Αρ. Πρ. ΤΠ/6529/25.07.1986 βάσει του από 24.04.1985 ΠΔ (ΦΕΚ 181 Δ΄/03.05.1985)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]