Λε Βιγκάν (Γκαρ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°59′32″N 3°36′20″E / 43.99222°N 3.60556°E / 43.99222; 3.60556

Λε Βιγκάν
159 Le Vigan L'hôtel de ville.JPG
Blason ville fr Le Vigan (Gard).svg
Έμβλημα
ΧώραΓαλλία
Διοικητική υπαγωγήΓκαρ και Διαμέρισμα του Βιγκάν
Ταχυδρομικός κώδικας30120[1]
Κωδικός Κοινότητας30350[2]
Πληθυσμός3 785 (1  Ιανουαρίου 2018)[3]
Έκταση17,24 km²[4]
Υψόμετρο231 μέτρο
Ζώνη ώραςUTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Λε Βιγκάν
43°59′32″N 3°36′20″E
Ιστότοποςhttp://www.levigan.fr
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η κοινότητα Λε Βιγκάν (Γαλλικά: Le Vigan) βρίσκεται στα νότια της Γαλλίας, στο νομό Γκαρ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Έχει πληθυσμό 3.820 κατοίκους (2017).[5]

Οι κάτοικοί της ονομάζονται Βιγκαναί (ζ).[6]

Γεωγραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ποταμός Αρ διασχίζει το Βιγκάν

Η κοινότητα Λε Βιγκάν βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού Γκαρ, [7]στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Αλές, σε απόσταση 66 χλμ οδικώς[8]. Βρίσκεται 80 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νιμ,[9] πρωτεύουσας του νομού Γκαρ.

Έχει πληθυσμό 3.820 κατοίκους (2017)[5] και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 7.124 κατοίκους (2016).

Η κοινότητα Λε Βιγκάν είναι χτισμένη στην κοιλάδα και στην όχθη του ποταμού Αρ, στα νότια του Μασίφ Σαντράλ, κοντά στο όρος Αιγκουάλ και μέσα στο Εθνικό Πάρκο των Σεβέν.

Η έκτασή της είναι 17.24 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 184 και 640 μέτρα.

Κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλίμα είναι μεσογειακό, χαρακτηρίζεται από ήπιους χειμώνες, καλοκαιρινή ξηρασία και έντονες βροχοπτώσεις στις ισημερίες. Οι φθινοπωρινές καταιγίδες μπορούν να προκαλέσουν βίαιες πλημμύρες. Αυτές οι καταρρακτώδεις βροχές που συνοδεύονται από πολύ εντοπισμένες καταιγίδες επικεντρώνονται σε μερικές ώρες, ακόμη και σε λίγες μέρες. Αυτό οφείλεται κυρίως στη συνάντηση μεταξύ του κρύου αέρα που προέρχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό που ανεβαίνει στις κορυφές της οροσειράς των Σεβέν και του ζεστού ανέμου που προέρχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Λόγω της εγγύτητάς του με την οροσειράς των Σεβέν, κυρίως τον ορεινό όγκο Αιγκουάλ, οι χιονοπτώσεις, μερικές φορές σημαντικές, δεν είναι ασυνήθιστες, αλλά είναι γενικά βραχύβιες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται μεταξύ 1.300 και 1.500 mm.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κάστρο του Ασάς, (18ος αιώνας)
Η Μονή των Καπουτσίνων (17ος-18ος αιώνας)

Τα πρώτα ίχνη οικισμού χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Τον 2ο-3ο αιώνα π.Χ., η περιοχή της κοινότητας Λε Βιγκάν βρισκόταν μεταξύ των εδαφών που καταλάμβαναν οι Βόλκοι Αρεκόμικοι, δηλαδή Βόλκοι της πεδιάδας, οι Αρβέρνοι και οι Γάβαλοι. Το 121 π.Χ. οι Ρωμαίοι απέκτησαν τον έλεγχο σε μεγάλο μέρος της νότιας Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής γύρω από το Λε Βιγκάν. Οι Βόλκοι Αρεκόμικοι υποτάχθηκαν οικειοθελώς το 121 π.Χ. στους Ρωμαίους και οι Αρβέρνοι παραχώρησαν πολύ έδαφος, διατηρώντας ωστόσο την ανεξαρτησία τους. Υπό την ρωμαϊκή εξουσία, η κοινότητα Λε Βιγκάν ήταν μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας Provincia, εξ ου και το όνομα της Προβηγκίας, που ονομάζονταν Ναρβωνική Γαλατία.

Το 462 μ.Χ., οι Βησιγότθοι κατέλαβαν το δυτικό μισό της Ναρβωνικής Γαλατίας, μια περιοχή γνωστή ως Σεπτιμανία, η οποία περιλάμβανε το Βιγκάν, και διατήρησαν την εξουσία παρά τις προσπάθειες του 586 και 589 του Φράγκου (Μεροβίγγειου) βασιλιά Γκούντραμ να κατακτήσει την περιοχή από το βορρά. Το 719, οι Μαυριτανοί κατέκτησαν τη Σεπτιμπανία και οι Φράγκοι προσπάθησαν να την επανακτήσουν τις επόμενες δεκαετίες. Μέχρι το 780, ο Καρλομάγνος είχε κατακτήσει ολόκληρη την περιοχή.

Το 1053, ο κόμης της Τουλούζης ίδρυσε το μοναστήρι του Σαιν-Πιέρ και το παρέδωσε στους Βενεδικτίνους μοναχούς του Αβαείου του Σαιν-Βικτόρ της Μασσαλίας. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται γύρω από το θρησκευτικό ίδρυμα, προστατευμένη από ψηλά τείχη με πύργους.

Στα μέσα του 16ου αιώνα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του Βιγκάν προσχώρησε στη Μεταρρύθμιση. Με διαταγή του Λουδοβίκου ΙΓ', τα παλιά τείχη κατεδαφίστηκαν και η πόλη επεκτάθηκε. Έξω από τα τείχη, ένα προάστιο αναπτύχθηκε προς τον ποταμό Αρ: η συνοικία της Παλιάς γέφυρας, που πήρε το όνομά της από τη γέφυρα του 11ο αιώνα.

Τον 18ο και τον 19ο αιώνα, στην πόλη αναπτύχθηκε η σηροτροφία και η βιομηχανία υφασμάτων.

Αξιοθέατα-Μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Παλιά γέφυρα του Βιγκάν

Η κοινότητα Λε Βιγκάν είναι τουριστικός προορισμός, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο. Μερικά αξιοθέατα:

  • Το Μουσείο των Σεβέν παρουσιάζει τη ζωή στην οροσειρά των Σεβέν κατά τους τελευταίους αιώνες
  • Η Παλιά γέφυρα στον ποταμό Αρ, κατασκευάστηκε τον 11ο αιώνα
  • Η συνοικία της Παλιάς γέφυρας
  • Το μονοπάτι δίπλα στον ποταμό Αρ, κατά μήκος της πόλης
  • Το κάστρο του Ασάς, (18ος αιώνας). Εντυπωσιακό κτήριο με μεγάλο πάρκο. Σήμερα στεγάζει τη δημοτική βιβλιοθήκη, ιστορικό μνημείο.[10]
  • Αρκετά ιδιωτικά μέγαρα του 18ου αιώνα
  • Η Μονή των Καπουτσίνων (17ος-18ος αιώνας). Το κτίριο μετατράπηκε σε δικαστήριο τον 19ο αιώνα. Στέγασε τη δημοτική βιβλιοθήκη και σήμερα στεγάζει αίθουσα παραστάσεων. Η πρόσβαση στην εσωτερική αυλή είναι ελεύθερη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]