Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 34)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λεύκιος Βιτέλλιος
Ο Λεύκιος Βιτέλλιος στην πίσω όψη νομίσματος, που έκοψε ο γιος του. Επιγρ.: VITELLIUS CO[N]S. III, CENSOR.
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10 π.Χ.
Nuceria
Θάνατος51
Αιτία θανάτουεγκεφαλοαγγειακή νόσος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣεξτιλία
ΤέκναΒιτέλλιος
Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 48)
ΓονείςΠόπλιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος
ΑδέλφιαAulus Vitellius
Πόπλιος Βιτέλλιος ο Νεότερος
Quintus Vitellius
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός
Κήνσορας
Ρωμαίος έπαρχος
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη
legatus Augusti pro praetore Syriae (35–39)[1]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Πινακίδα (titulus) πυραμίδας, με επιγραφή Lucius Vitellius cubicularius.

Ο Λεύκιος Βιτέλλιος (πριν το 7 π.Χ. – 51 μ.Χ.) ήταν ο νεότερος από τους τέσσερις γιους του επιμελητή (curator) Πόπλιου Βιτέλλιου του Πρεσβύτερου και ο μόνος που δεν πέθανε εξαιτίας της πολιτικής. Διετέλεσε ύπατος τρεις φορές, κάτι ασυνήθιστο κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για κάποιον που δεν ήταν μέλος της αυτοκρατορικής οικογένειας. Η πρώτη φορά ήταν το έτος 34 ως συνάδελφος του Παύλου Φάβιου Περσίου·[2] η δεύτερη ήταν το έτος 43 ως συνάδελφος του αυτοκράτορα Κλαύδιου·[3] η τρίτη ήταν το έτος 47 πάλι ως συνάδελφος του αυτοκράτορα Κλαύδιου.[4]

Υπό τον Αυτοκράτορα Τιβέριο, ήταν ύπατος και τον επόμενο χρόνο κυβερνήτης της Συρίας το 35. Καθαίρεσε τον Πόντιο Πιλάτο το 36 μετά από παράπονα του λαού της Σαμάρειας. Υποστήριζε τον Αυτοκράτορα Καλιγούλα και ήταν αγαπημένος τής συζύγου τού Αυτοκράτορα Κλαύδιου, Βαλερίας Μεσσαλίνας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου, διετέλεσε ξανά ύπατος δύο φορές, και κυβέρνησε τη Ρώμη, όσο ο Αυτοκράτορας απουσίαζε κατά την εισβολή του στη Βρετανία. Την εποχή που ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε την Ιουλία Αγριππίνα το 47, 48 ή 49, ο Βιτέλλιος υπηρετούσε ως τιμητής (censor). Ο Ιώσηπος, στο έργο του «Αρχαιότητες των Ιουδαίων»,[5] αναφέρει ότι ο Βιτέλλιος έγραψε στον Τιβέριο ζητώντας να επιτραπεί η επιστροφή της ιουδαϊκής αρχιερατικής ενδυμασίας υπό εβραϊκό έλεγχο, και το αίτημα αυτό έγινε δεκτό.

Άσκησε μεγάλη επιρροή και ήταν γνωστός για τον εξαιρετικό χαρακτήρα του, αν και κάποτε ένας συγκλητικός τον κατηγόρησε για προδοσία. Απεβίωσε από παράλυση το 51. Ο Λεύκιος κηδεύτηκε με κρατική κηδεία, και ανεγέρθηκε άγαλμα στα Ρόστρα με την επιγραφή «σταθερά πιστός στον Αυτοκράτορα».

Ο Λεύκιος Βιτέλλιος νυμφεύτηκε τη Σεξτιλία, μία αξιοσέβαστη γυναίκα από μία επιφανή οικογένεια, η οποία γέννησε δύο γιους, τον Αύλο Βιτέλλιο (τον Αυτοκράτορα του έτους 69) και τον Λεύκιο Βιτέλλιο.

Ο Λ. Βιτέλλιος είναι ένας εξέχων χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Γκρέιβς «Κλαύδιος ο Θεός», στο οποίο απεικονίζεται ως στενός φίλος του Κλαύδιου. Εμφανίζεται επίσης ως χαρακτήρας στο τελευταίο επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς του 1968, Οι Καίσαρες, τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Γκέραλντ Χάρπερ.

Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οκταβιανός Αύγουστος
Αυτοκράτωρ
ΓΕΝΟΣ ΟΚΤΑΒΙΩΝ
Πόπλιος Σεξτίλιος
συγκλητικός
ΓΕΝΟΣ ΣΕΞΤΙΛΙΩΝ
Ιουλία η Πρεσβύτερη
Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας
Κόιντος ΣεξτίλιοςΚόιντος Βιτέλλιος
ταμίας
ΓΕΝΟΣ ΒΙΤΕΛΛΙΩΝ
Ιουλία η Νεότερη
Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος
Μάρκος Σεξτίλιος
τριανδρίας νομισματοκοπείου
∞ Φαβία
Πόπλιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος
ιππέας, επιμελητής
Βιτελλία
Αύλος Πλαύτιος
αντικατ. ύπατος το 1 π.Χ.
Αιμιλία Λεπίδα
Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος
ΣεξτιλίαΛεύκιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος
ύπατος το 34, 43, 47
τιμητής
Πόπλιος Βιτέλλιος ο Νεότερος
στρατιωτικός διοικητής
∞ Ακουτία
Αύλος
αντικατ. ύπατος το 32
Κόιντος
συγκλητικός
1.Ιουνία ΚαλβίναΛεύκιος Βιτέλλιος ο Νεότερος
ύπατος το 48,
επιμελητής, ανθύπατος
∞ 2.Τριαρία
Αύλος Βιτέλλιος Γερμανικός
Αυτοκράτωρ
∞ 1.Πετρονία
2.Γαλερία Φουνδάνα
Αύλος Βιτέλλιος ΠετρονιανόςΑύλος Βιτέλλιος ΓερμανικόςΒιτελλία
∞ 1.Δέκιμος Βαλέριος Ασιατικός
2.Λίβων Ρουπίλιος Φρούγι
Μάρκος Άννιος Βήρος(2) Ρουπιλία Φαυστίνα
Μάρκος Άννιος ΒήροςΦαυστίνα η ΠρεσβύτερηΑντωνίνος ο Ευσεβής
Αυτοκράτωρ
Μάρκος Αυρήλιος
Αυτοκράτωρ
  1. Edward Dąbrowa: The Governors of Roman Syria from Augustus to Septimius Severus. 1998. ISBN-10 3-7749-2828-2.
  2. Attilio Degrassi, I fasti consolari dell'Impero Romano dal 30 avanti Cristo al 613 dopo Cristo (Rome, 1952), p. 10
  3. Paul Gallivan, "The Fasti for the Reign of Claudius", Classical Quarterly, 28 (1978), pp. 408, 424
  4. Gallivan, "Fasti for the Reign of Claudius", pp. 409, 425
  5. Antiquities of the Jews Chapter 15, Ant. 15.405 (15.11.4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]