Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λεύκιος Αντίστιος Βήτος (ύπατος το 55)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λεύκιος Αντίστιος Βήτος
Γενικές πληροφορίες
ΓέννησηΔεκαετία του 20
Θάνατος65
Ρώμη
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Περίοδος ακμής1ος αιώνας
Οικογένεια
ΣύζυγοςPlautia
ΤέκναAntistia Politta
ΓονείςGaius Antistius Vetus και Sulpicia Camerina
ΑδέλφιαGaius Antistius Vetus
Καμερίνος Αντίστιος Βήτος
ΟικογένειαAntistii Veteres
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός
legatus Augusti pro praetore Germaniae superioris
proconsul provinciae Asiae (64–65)
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη

Ο Λεύκιος Αντίστιος Βήτος, λατιν.: Lucius Antistius Vetus (απεβ. το 65 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος για το έτος 55, ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Νέρωνα.

Θεωρείται ότι είναι γιος του Γάιου Αντίστιου Βήτου, υπάτου το 23, και ο αδελφός του Γάιου Αντίστιου Βήτου, υπάτου το 50. Ο Πάουλ φον Ρόχντεν εικάζει ότι ο Βήτος μπορεί να ταυτίζεται με τον Λ. Αντίστιο Αιμίλιο Βήτο οιωνοσκόπο, Γαΐου υιό, που αναφέρεται στην επιγραφή CIL XIV, 2849. Η κόρη του, Αντιστία Πολίτα, παντρεύτηκε τον συγκλητικό Ρουβέλιο Πλαύτο.

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως υπάτου, ο Βήτος διορίστηκε κυβερνήτης της Άνω Γερμανίας, όπου επιχείρησε την κατασκευή μίας διώρυγας, που θα ένωνε τους ποταμούς Ρήνο και Ροδανό, και θα διευκόλυνε την κυκλοφορία. Αντικαταστάθηκε σε αυτή τη θέση το έτος 56 από τον Τίτο Κουρτίλιο Μανκίια. Η κλήρωση του έδωσε τη θέση του κυβερνήτη της Ασίας για το 64/65· κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, φυλάκισε τον Κλαύδιο Δεμιανό για σοβαρά εγκλήματα.

Ωστόσο, το έτος 65 ο Βήτος κέρδισε την εχθρότητα του Αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο Τάκιτος ισχυρίζεται, ότι αυτό συνέβη, επειδή ήταν πεθερός του Ρουβέλιου Πλαύτου, τον οποίο ο Νέρωνας είχε εκτελέσει αρκετά χρόνια πριν, αν και ο Βήτος κατηγορήθηκε επίσης για αδικήματα από τον απελεύθερό του Φορτουνάτο και τον Κλαύδιο Δεμιανό. Ο Νέρων είχε απελευθερώσει τον Δεμιανό, σε αντάλλαγμα για τις κατηγορίες του εναντίον τού Βήτου. Αφού ο Βήτος αποσύρθηκε στο κτήμα του στις Φορμίες, η κόρη του Πολίτα προσπάθησε να υπερασπιστεί την υπόθεσή του ενώπιον του Αυτοκράτορα, αλλά επειδή της απαγορευόταν να τον πλησιάσει, σύμφωνα με τον Τάκιτο «στεκόταν στις πόρτες του, και τον παρακαλούσε να ακούσει έναν αθώο άνθρωπο». Παρ' όλα αυτά ο Νέρωνας την αγνόησε, και εκείνη επέστρεψε στον πατέρα της με ειδήσεις για την επικείμενη κρίση του από τη Σύγκλητο. Ο Βήτος τότε απελευθέρωσε τους σκλάβους του, δίνοντάς τους όλα τα χρήματα που είχε ετοιμάσει, και διέταξε τον καθένα να πάρει από τα υπάρχοντά του ό,τι μπορούσε να κουβαλήσει, και μαζί με την κόρη του και την πεθερά του Σεξτία, οι τρεις αυτοκτόνησαν.