Λευκή τρύπα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Λευκή τρύπα (εναλλακτικά: λευκή οπή), σύμφωνα με τη γενική θεωρία της Σχετικότητας, ονομάζεται η υποθετική περιοχή του χωροχρόνου, στην οποία δεν γίνεται να εισχωρήσει κάποιο αντικείμενο από έξω, και από την οποία η ύλη και το φως μπορούν να διαφύγουν. Υπό αυτή την έννοια, είναι το αντίθετο της μαύρης τρύπας, στην οποία είναι δυνατή η εισχώρηση αλλά όχι η διαφυγή, ούτε της ύλης ούτε του φωτός.

Οι λευκές τρύπες εμφανίζονται στη θεωρία της αιώνιας μαύρης τρύπας. Επιπρόσθετα με μια περιοχή σε μια μαύρη τρύπα στο μέλλον, μία τέτοια λύση των πεδιακών εξισώσεων του Αϊνστάιν έχει μία περιοχή λευκής τρύπας στο παρελθόν της.[ασαφές][1] Ωστόσο, η περιοχή αυτή δεν υπάρχει για τις μαύρες τρύπες που έχουν σχηματιστεί μέσω βαρυτικής κατάρρευσης, ούτε υπάρχουν γνωστές φυσικές μέθοδοι μέσω των οποίων θα μπορούσε να σχηματιστεί μια λευκή τρύπα.

Όπως οι μαύρες τρύπες, έτσι και οι λευκές έχουν ιδιότητες, όπως η μάζα, το φορτίο και η στροφορμή. Από μια λευκή τρύπα, ύλη και φως μπορούν να διαφύγουν, όμως το αντικείμενο που πέφτει σε αυτή δεν θα φτάσει ποτέ στον ορίζοντα γεγονότων της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Carroll, Sean M. (2004). Spacetime and Geometry (5.7 έκδοση). Addison Wesley. ISBN 0-8053-8732-3.