Λετισιά Καστά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λετισιά Καστά
Laetitia Casta.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Laetitia Casta (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση11  Μαΐου 1978[1][2][3]
Ποντ-Ωντεμέρ
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Ύψος169 cm, 170 cm Edit this on Wikidata
Βάρος57 kg Edit this on Wikidata
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός
μοντέλο
σεναριογράφος
σκηνοθέτρια ταινιών κινηματογράφου
ηθοποιός ταινιών
Περίοδος ακμής1999
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛουί Γκαρέλ (από 2017)[5][6]
ΣύντροφοςStéphane Sednaoui
Stefano Accorsi (2003–2013)
ΤέκναSahteene Sednaoui
ΑδέλφιαMarie-Ange Casta
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΜαριάν (2000)
Ιππότης του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (2012)
Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (13  Ιουλίου 2021)[7]
Ιστότοπος
laetitia-casta.fr/accueil
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Λετισιά Καστά (γαλλικά: Laetitia Marie Laure Casta, γεννηθείσα στις 11 Μαΐου 1978) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Η Καστά έγινε το «κορίτσι του GUESS» το 1993 και κέρδισε την περαιτέρω αναγνώριση ως Άγγελος της Victoria's Secret από το 1998 έως το 2000 και ως εκπρόσωπος της εταιρίας καλλυντικών L'Oréal. Έχει εμφανιστεί σε πάνω από 100 εξώφυλλα σε δημοφιλή περιοδικά όπως τα Cosmopolitan, Vogue, Rolling Stone, Elle και Glamour και έχει υπάρξει μοντέλο για πολύ γνωστούς μόδιστρους όπως οι Yves Saint Laurent, Ζαν Πολ Γκοτιέ, chanel, Ραλφ Λώρεν, Τόμι Χίλφιγκερ, Louis Vuitton, Givenchy, Ρομπέρτο Καβάλι, Lolita Lempicka και Vivienne Westwood. Η Καστά έγινε μια καθιερωμένη ηθοποιός, εμφανιζόμενη στις ταινίες Gainsbourg: A Heroic Life (2010), στην οποία απεικόνιζε το σύμβολο του σεξ Μπριζίτ Μπαρντό, Face (2009) και το Blue Bicycle (2000), καθώς και το έργο Ondine στο θέατρο Antoine.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος, Παραγωγός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος Σημειώσεις Box office
2016 En Moi Director, Writer, Producer Cannes Critics' Week closing short[8]

Ηθοποιός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος Σκηνοθέτης Σημειώσεις
1999 Αστερίξ και Οβελίξ Εναντίον Καίσαρα Φαλμπαλά Claude Zidi
2000 Το Μπλε Ποδήλατο Λι Ντέλμας Thierry Binisti Τηλεοπτική ταινία για το France2
Gitano Λάσια Τζάνκο Manuel Palacios
2001 Άγριες Ψυχές Therese Ραούλ Ρουίς
2002 Ο Δρόμος των Αισθήσεων Marion Patrice Leconte Performs on the soundtrack
2003 Errance

(Wandering)
Lou Damien Odoul
2004 Luisa Sanfelice Luisa Sanfelice Paolo Taviani

Vittorio Taviani
TV film for France2, RAI Uno
2006 Le grand appartement

(The Big Apartment)
Francesca Cigalone Pascal Thomas
La Deraison du Louvre

(The Irrationality of the Louvre)
The young woman Ange Leccia Short film without dialog shot in the Louvre museum[9] for which Casta was for the first time in cover of Les Cahiers du Cinema.[10][11]
Nymphea

(Nymphaea)
The naiad Ange Leccia Short film
2007 Le Petit Monde de Charlotte

(Charlotte's Web)
Charlotte A. Cavatica Gary Winick Voice in the French-language dub.
2008 Nes en 68

(Born in 68)
Catherine Olivier Ducastel

Jacques Martineau
Cabourg: Golden Swann for Best Actress
La jeune fille et les loups

(The Maiden and the Wolves)
Angele Amblard Gilles Legrand
2009 Ένοχα Πρόσωπα Σαλώμη Τσάι Μινγκ-Λιάνγκ
Fleurs dans le miroir,
lune dans l'eau


(Flowers in the mirror,
moon in the water)
herself, Σαλώμη Francois Lunel
2010 Gainsbourg (Vie heroique)

(Gainsbourg: A Heroic Life)
Μπριζίτ Μπαρντό Joann Sfar Υποψήφια για το βραβείο Σεζάρ για Β' Γυναικείου ρόλου
Performs Gainsbourg's songs on the soundtrack
2011 Ο Πόλεμος των Κουμπιών Simone Christophe Barratier
Derriere les murs

(Behind the Walls)
Suzanne Julien Lacombe

Pascal Sid
Το Νησί Sophie Kamen Kalev First film with English dialogue
Ρίο Perla (Jewel) Carlos Saldanha
2012 Άλλοθι Julie Cote Nicholas Jarecki First American film
Μην Ενοχλείτε Anna Yvan Attal
2013 Une histoire d'amour

(Tied)
The young woman Helene Fillieres
2014 Ρίο 2 Perla (Jewel) Carlos Saldanha First sequel
A Woman as a Friend Claudia Giovanni Veronesi
Des lendemains qui chantent Noemie Archambault Nicolas Castro
Sous les jupes des filles Agathe Audrey Dana
2018 Eνας πιστός άντρας Marianne Λουί Γκαρέλ Το Βήμα[12]
2019 Le Milieu de l'horizon Nicole Delphine Lehericey

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Έργο Ρόλος Συγγραφέας Σκηνοθέτης Θέατρο Πόλη Κριτική
2004

2005
Νεράιδα Οντίν Η Νεράιδα[13] Ζαν Ζιρωντού Jacques Weber

Théâtre Antoine-Simone Berriau
Ludwigshafen[14]

Παρίσι 10ο
L'Humanité[15]
2008 Elle t'attend[16] Anna Φλόριαν Ζέλερ Φλόριαν Ζέλερ Théâtre de la Madeleine Παρίσι 8ο Madame Figaro[17]
2017 Σκηνές από έναν γάμο[18] Μαριάνα Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Safy Nebbou Théâtre de l'Œuvre Παρίσι 9ο L'Express[19]
2021

22-25 Φεβρουαρίου 2022
Κλάρα Χασίλ[20] Κλάρα Χασίλ Σερζ Κριμπούς Safy Nebbou Théâtre du Rond-Point

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Παρίσι 8ο

Αθήνα


αθηνόραμα[21]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 123150264. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 filmportal.de. 5433e0bd9b2940be933bfefb21039873. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 GeneaStar. casta.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135451989. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. www.gala.de/stars/starportraets/laetitia-casta-21400190.html.
  6. www.vanityfair.fr/actualites/articles/laetitia-casta-et-louis-garrel-se-sont-dit-oui-en-corse/53824.
  7. PRER2112796D.
  8. Richford, Rhonda (18 Απριλίου 2016). «Cannes: Critics' Week Unveils Lineup, Including Closing Film From Chloe Sevigny». The Hollywood Reporter. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2016. 
  9. Danesi, Fabien. Review about The Folly of the Louvre, Films by The Louvre.
  10. Frodon, Jean Michel (April 2006). "The Dream of Light". Les Cahiers du Cinema Αρχειοθετήθηκε 18 October 2012 στο Wayback Machine., issue 611.
  11. Frederic Sanchez: English > Press > Les Cahiers du Cinema, April 2006.
  12. Ζουμπουλάκης Γιάννης (23 Μαΐου 2019). «Οι ταινίες της εβδομάδας: Αναζητώντας τη γυναίκα». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  13. Ζαν Ζιρωντού (2004). «Ondine» [Οντίν Η Νεράιδα] (στα Γαλλικά). Λετισιά Καστά. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  14. "Laetitia Casta begeisterte als Wassernixe Αρχειοθετήθηκε 2014-08-09 στο Wayback Machine. in Ludwigshafen" (in German), Hamburger Morgenpost, 30 November 2005.
  15. Jean-Pierre Leonardini (27 Σεπτεμβρίου 2004). «Devine qui vient ondiner» (στα Γαλλικά). L'Humanité. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  16. Φλόριαν Ζέλερ (2008). «Elle t'attend» (στα Γαλλικά). Λετισιά Καστά. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  17. Élizabeth Gouslan (23 Αυγούστου 2008). «Laetitia Casta: Quand on est tendre, on est soi» (στα Γαλλικά). Madame Figaro. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  18. Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (2017). «Scènes de la vie conjugale» [Σκηνές από έναν γάμο] (στα Γαλλικά). Λετισιά Καστά. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  19. Gilles Médioni (2 Φεβρουαρίου 2017). «La célébrité a parfois du bon, c'est un véhicule» (στα Γαλλικά). L'Express. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  20. Σερζ Κριμπούς (202). «Clara Haskil, prélude et fugue» [ΣΚλάρα Χασίλ] (στα Γαλλικά). Λετισιά Καστά. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022. 
  21. ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ (21 Δεκεμβρίου 2021). «4 ραντεβού θεάτρου και χορού που δεν πρέπει να χάσουμε στο Μέγαρο». αθηνόραμα. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουάριος 2022.