Λεοπόλδος του Όλμπανυ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λεοπόλδος του Όλμπανυ
Prince Leopold, Duke of Albany.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Leopold George Duncan Albert (Αγγλικά)
Γέννηση 7  Απριλίου 1853[1]
Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ
Θάνατος 28  Μαρτίου 1884[1]
Κάννες
Τόπος ταφής Παρεκκλήσι Αγίου Γεωργίου
Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδές Κράιστ Τσερτς
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Έλενα του Βάλντεκ & Πύρμοντ
Τέκνα Αλίκη του Αθλόουν
Κάρολος Εδουάρδος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
Γονείς Αλβέρτος, Πρίγκηπας Σύζυγος και Βασίλισσα Βικτωρία
Αδέλφια Βικτώρια του Ηνωμένου Βασιλείου (1840-1901)
Πριγκίπισσα Αλίκη του Ηνωμένου Βασιλείου
Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου
Πριγκίπισσα Ελένα του Ηνωμένου Βασιλείου
Πριγκίπισσα Λουίζα Καρολίνα Αλβέρτα
Πρίγκηπας Αρθούρος, Δούκας του Κόναουτ και Στράτχερν
Πρίγκιπας Αλφρέδος, Δούκας του Σαξ-Κόμπουργκ-Γκότα
Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Οικογένεια Οίκος του Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου
μέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Θυρεός
Coat of Arms of Leopold, Duke of Albany.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λεοπόλδος, αγγλ. Leopold (7 Απριλίου 1853 - 28 Μαρτίου 1884) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα ήταν δούκας του Όλμπανυ (Albany). Στον Οίκο του είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Λεοπόλδου. Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλβέρτου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Βασίλισσας Βικτώριας της Βρετανίας.

Παιδικά χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρίγκιπας Λεοπόλδος το 1868

Ο Λεοπόλδος γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1853 στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ του Λονδίνου, το όγδοο παιδί και ο νεώτερος γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Πρίγκιπα Αλβέρτου του Σαξ-Κόμπουργκ και Γκότα. Κατά τη διάρκεια του τοκετού, η Βασίλισσα Βικτώρια επέλεξε να χρησιμοποιήσει χλωροφόρμιο και έτσι επέβαλε τη χρήση αναισθησίας κατά τον τοκετό. Το χλωροφόρμιο χορηγήθηκε από τον Δρ. Τζον Σνόου.[2] Οι γονείς του τον ονόμασαν Λεοπόλδο από τον κοινό θείο τους, τον βασιλιά Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου.

Ο Λεοπόλδος κληρονόμησε αιμοφιλία από τη μητέρα του, και ήταν ένα ευαίσθητο παιδί. Υπήρχε η εικασία ότι, κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Λεοπόλδος υπέστη επίσης ήπιες κρίσεις επιληψίας[3], όπως ο μικρανεψιός του, πρίγκιπας Ιωάννης του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι πνευματικές ικανότητες του Πρίγκιπα ήταν εμφανείς όταν ήταν παιδί. Ο ποιητής Άλφρεντ Τέννυσον και ο φίλος του, φιλόσοφος Δρ James Martineau, γνώριζαν τα παιδιά της Βασίλισσας και είχαν σημειώσει ότι ο Λεοπόλδος, ο οποίος συχνά "θεωρήθηκε ένα παιδί με προσεγμένο μυαλό, υψηλούς στόχους και αξιοσημείωτες προσδοκίες".[4]

Γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρίγκιπας Λεοπόλδος, καταπνιγμένος από την επιθυμία της μητέρας του, Βασίλισσας Βικτώριας, να τον κρατήσει στο σπίτι, είδε το γάμο ως τη μόνη του ελπίδα για ανεξαρτησία. Λόγω της αιμοφιλίας του, δυσκολεύτηκε να βρει σύζυγο. Η κληρονόμος Νταίζη Μέιναρντ ήταν μια από τις γυναίκες που θεωρούσε πιθανή νύφη[5]. Γνωρίστηκε με την Αλίκη Λιντλ, κόρη του Αντιδήμαρχου της Οξφόρδης, για την οποία ο Λιούις Κάρολ έγραψε τις Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Έχει προταθεί ότι ήθελε να την παντρευτεί, αν και άλλοι προτείνουν ότι προτιμούσε την αδερφή της, Έντιθ (για την οποία αργότερα υπηρέτησε ως νεκροπομπός στις 30 Ιουνίου 1876).[6]

Ο Λεοπόλδος θεωρούσε επίσης τη δεύτερη του εξαδέλφη του, Πριγκίπισσα Φρειδερίκη του Ανόβερο για νύφη. Αντ' αυτού έγιναν φίλοι και εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλο για το υπόλοιπο της ζωής του[7]. Άλλες αριστοκρατικές γυναίκες που ακολούθησαν ήταν η Βικτώρια της Βάδης, η Πριγκίπισσα Στεφανία του Βελγίου, η πριγκίπισσα Ελισάβετ της Έσσης-Κάσελ και η Πριγκίπισσα Καρολίνα Ματθίλδη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν[8]. Ο Λεοπόλδος αγαπούσε πολύ τη Μαίρη Μπάρτον, κόρη του Λόρδου Ashburton, αλλά παρόλο που τον αγαπούσε επίσης, στα 19 της χρόνια, ένιωθε ότι ήταν πολύ μικρή για να παντρευτεί.[9]

Μετά την απόρριψη από αυτές τις γυναίκες, η Βικτώρια πρότεινε μια συνάντηση με την πριγκίπισσα Έλενα Φρειδερίκη, κόρη του Γεωργίου-Βίκτωρα. Στις 27 Απριλίου 1882, ο Λεοπόλδος και η Έλενα παντρεύτηκαν στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Παλάτι του Ουίνδορ. Ο Λεοπόλδος και η Έλενα απολάμβαναν έναν ευτυχισμένο (αν και σύντομο) γάμο. Το 1883 ο Λεοπόλδος έγινε πατέρας όταν η σύζυγός του γέννησε μια κόρη, την Αλίκη. Πέθανε λίγο πριν τη γέννηση του γιου του, Καρόλου Εδουάρδου.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λεοπόλδος είχε αιμορροφιλία, διαγνωσμένη ήδη από την παιδική ηλικία. Τον Φεβρουάριο του 1884, ο Λεοπόλδος πήγε στις Κάννες κατόπιν εντολής του γιατρού: ο πόνος των αρθρώσεων είναι ένα σύμπτωμα της αιμορροφιλίας και το χειμωνιάτικο κλίμα στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν πάντα δύσκολο γι' αυτόν. Η σύζυγός του, έγκυος την εποχή εκείνη, παρέμεινε στο σπίτι, αλλά τον ώθησε να φύγει. Στις 27 Μαρτίου, στην κατοικία του στις Κάννες, τη «Villa Nevada», γλίστρησε και έπεσε τραυματίζοντας το γόνατό του και χτυπώντας το κεφάλι του. Πέθανε στις πρώτες πρωινές ώρες του επόμενου πρωινού, προφανώς από εγκεφαλική αιμορραγία. Το βασίλειο είχε επίσημο πένθος από τις 30 Μαρτίου 1884 έως τις 11 Μαΐου 1884.[10] Ο μεταθανάτιος γιος του, ο πρίγκιπας Κάρολος Εδουάρδος, τον διαδέχθηκε ως 2ος δούκας του Όλμπανι τέσσερις μήνες αργότερα, αμέσως μετά τη γέννησή του.

Αφού πέθανε έξι χρόνια μετά την μεγαλύτερη αδελφή του Αλίκη, ο Λεοπόλδος ήταν το δεύτερο από τα παιδιά της Βασίλισσας Βικτώριας που πέθανε. Η μητέρα του έζησε άλλα δεκαεπτά χρόνια, οπότε και έζησε μετά τον θάνατο ενός τρίτου παιδιού, του Αλφρέδου.[11]

Κάθε κόρη ενός αιμοφιλικού είναι φορέας του γονιδίου της αιμορροφιλίας. Ως εκ τούτου, η κόρη του Λεοπόλδου, Αλίκη, κληρονόμησε το γονίδιο της αιμορροφιλίας και το πέρασε στον πρωτότοκο γιο της, Ρούπερτ.[12]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1882 την Έλενα, κόρη του Γεωργίου-Βίκτορα πρίγκιπα του Βάλντεκ & Πύρμοντ και είχε τέκνα:

  • Αλίκη 1883-1981, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κέιμπριτζ, 1ο κόμη του Άθλοουν.
  • Κάρολος-Εδουάρδος 1884-1954, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Rigg, James McMullen (1893). "Leopold George Duncan Albert". In Lee, Sidney. Dictionary of National Biography. 33. London: Smith, Elder & Co.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 The Peerage. p10066.htm#i100657. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Woodham-Smith, Cecil (1972). Queen Victoria: From her birth to the death of the Prince Consort. New York: Alfred A Knopf. pp. 333–334.
  3. Nelson, Michael (2001). Queen Victoria and the Discovery of the Riviera. London: I B Tauris. pp. 37–38. ISBN 9781860646461.
  4. Greenwood, Grace (1883). Queen Victoria, her girlhood and womanhood. Montreal: Dawson Bros. Retrieved Jan 21, 2014.
  5. Zeepvat, Charlotte (1998). Prince Leopold: The Untold Story of Queen Victoria's Youngest Son. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3791-2.
  6. "Home News". Nelson Evening Mail. 11 (233). 22 September 1876. p. 4. Retrieved 5 August 2010.
  7. Zeepvat, Charlotte (1998). Prince Leopold: The Untold Story of Queen Victoria's Youngest Son. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3791-2.
  8. Zeepvat, Charlotte (1998). Prince Leopold: The Untold Story of Queen Victoria's Youngest Son. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3791-2.
  9. Zeepvat, Charlotte (1998). Prince Leopold: The Untold Story of Queen Victoria's Youngest Son. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3791-2.
  10. "No. 24411". The London Gazette. 29 March 1884. p. 435.
  11. "boys clothing: British royalty Victoria-the children". Histclo.com. Retrieved 12 August 2011.
  12. Russel, Peter; Hertz, Paul; McMillan, Beverly. Biology: The Dynamic Science. Belmon, CA: Brooks/Cole. p. 265.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Leopold, Duke of Albany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).