Λεοπόλδος αντιβασιλιάς της Βαυαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λεοπόλδος, Πρίγκηπας της Βαυαρίας
Prinzregent Luitpold.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Luitpold von Bayern (Γερμανικά)
Γέννηση12  Μαρτίου 1821[1][2]
Βίρτσμπουργκ[3]
Θάνατος12  Δεκεμβρίου 1912[1][2] ή 12  Νοεμβρίου 1912[4]
Μόναχο[5]
Αιτία θανάτουβρογχίτιδα
Τόπος ταφήςTheatine Church
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Βασίλειο της Βαυαρίας
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΑντιβασιλέας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑυγούστα Φερδινάνδη της Αυστρίας
ΤέκναΛούντβιχ Γ΄ της Βαυαρίας
Πρίγκηπας Λεοπόλδος της Βαυαρίας
Princess Theresa of Bavaria
Αρνούλφος της Βαυαρίας
ΓονείςΛουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας και Θηρεσία του Σαξ- Χίλντμπουργκχαουζεν
ΑδέλφιαΜατθίλδη Καρολίνα της Βαυαρίας
Αδελγόνδη της Βαυαρίας
Πριγκίπισσα Χιλδεγάρδη της Βαυαρίας
Αλεξάνδρα της Βαυαρίας
Αδαλβέρτος της Βαυαρίας
Όθων της Ελλάδας
Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας
ΟικογένειαΟίκος του Βίττελσμπαχ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΓαλλοπρωσικός Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Τάγμα του Αγίου Ουμβέρτου
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα του Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι
Military Merit Order
Τάγμα του Μαύρου Αετού
Order of the Gold Lion of the House of Nassau
Τάγμα της Περικνημίδας
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
Τάγμα του Ελέφαντα
Τάγμα του Ευαγγελισμού
Θυρεός
Royal Coat of Arms of the Kingdom of Bavaria since 1835 (Order of the Golden Fleece).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λεοπόλδος (12 Μαρτίου 1821 - 12 Δεκεμβρίου 1912) ήταν πρίγκιπας και αντιβασιλιάς της Βαυαρίας (1886-1912) λόγω της ανικανότητας των ανιψιών του Λουδοβίκου Β΄ για τρεις ημέρες και Όθωνα για 26 έτη[6].

Τα νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βύρτσμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και της Θηρεσίας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας και ο Όθων της Ελλάδας. Επειδή ο Όθωνας δεν είχε τέκνα, ο Λεοπόλδος ήταν διάδοχος της Ελλάδας. Όμως το 1862 εκτοπίστηκε ο Όθωνας και απεβίωσε μετά από πέντε έτη.

Από τα 14 έτη του εντάχθηκε στον Βαυαρικό στρατό και το 1835 έγινε λοχαγός του πυροβολικού. Κατά την επανάσταση του 1848 μεσολάβησε και κατεύνασε μία μερίδα δυσαρεστημένων πολιτών μαζί με τον πατέρα του. Στη βασιλεία του αδελφού του Μαξιμιλιανού Β΄ (1848-64) δεν είχε κάποια δραστηριότητα. Κατά την περίοδο του ανιψιού του όμως Λουδοβίκου Β΄ (1864-86) έπρεπε να τον εκπροσωπεί, καθώς εκείνος έλειπε συχνά στο εξωτερικό. Το 1866 ήταν αντισυνταγματάρχης και το 1869 έγινε γενικός επιθεωρητής του Βαυαρικού Στρατού. Το 1870-1871 αντιπροσώπευσε τη Βαυαρία στο Γενικό Επιτελείο της Γερμανίας. Με αυτή την ιδιότητα παρέδωσε τη δήλωση του Λουδοβίκου Β΄, που ενέκρινε τη δημιουργία μίας Γερμανικής Αυτοκρατορίας με αυτοκράτορα τον Πρώσο βασιλιά. Ο ίδιος όμως λυπήθηκε για την απώλεια της ανεξαρτησίας της Βαυαρίας και δεν παρευρέθηκε στην ανακήρυξη του Γουλιέλμου ως αυτοκράτορα στο ανάκτορο των Βερσαλλιών[7]. Έτσι τον Λουδοβίκο Β΄ τον εκπροσώπησε ο αδελφός του Όθων,[8][9] που μετά επέκρινε τον εορτασμό ως επιδεικτικό και άκαρδο. Το 1876 ο Λεοπόλδος ορίστηκε στρατάρχης.

Η περίοδος της αντιβασιλείας του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Ιουνίου 1886 ανακοινώθηκε για τον ανιψιό του Λουδοβίκο Β΄ ότι είναι διανοητικά μη ικανός και ο Λεοπόλδος ανέλαβε αντιβασιλιάς. Η συμμετοχή του Λεοπόλδου σε αυτό είναι ακόμη αμφιλεγόμενη. Έπειτα από λίγες ημέρες ο Λουδοβίκος Β΄ απεβίωσε μυστηριωδώς και ο αδελφός του Όθων τον διαδέχθηκε. Όμως ο Όθων ήταν επίσης, αν όχι περισσότερο, διανοητικά μη ικανός να κυβερνήσει, έτσι ο Λεοπόλδος παρέμεινε αντιβασιλιάς. Ορισμένοι τον κατηγόρησαν ότι συμμετείχε στη δολοφονία του Λουδοβίκου Β΄, αλλά σύντομα ο αξιοπρεπής και καταδεκτικός πρίγκιπας έγινε ένας από τους πιο δημοφιλής ηγεμόνας της Βαυαρίας. Από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να ανοίξουν πολλά από τα ανάκτορα του ανιψιού του στο κοινό (1 Αυγούστου 1886).

Η πολιτική του ήταν παθητική. Οι κυβερνήσεις σταδιακά απομακρυνόταν από την προηγούμενη αντικαθολική πολιτική. Το 1912 διόρισε πρωθυπουργό τον κεντρώο Γκέοργκ φον Χέρτλινγκ, του οποίου το κόμμα ήταν το μεγαλύτερο του κοινοβουλίου. Οι σχέσεις της Βαυαρίας με την Πρωσία παρέμειναν ψυχρές, αφού η πρώτη είχε αγανακτήσει με την στρατηγική κυριαρχία της δεύτερης επί της Γερμανίας. Το 1912 διαγνώσθηκε βρογχίτιδα και ο Λεοπόλδος απεβίωσε. Ετάφη στην κρύπτη της Τεατίνεκιρχε στο Μόναχο. Στην αντιβασιλεία τον διαδέχθηκε ο γιος του ως το 1913, οπότε εκτόπισε ον Όθωνα και έγινε βασιλιάς ως Λουδοβίκος Γ΄.

Κατά την εποχή του πρίγκιπα - αντιβασιλιά όπως καθιερώθηκε να λέγεται, η απάθεια του Λεοπόλδου έκανε σταδιακά τα συμφέροντα τη Βαυαρίας να τίθενται πίσω από αυτά της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Το άδοξο τέλος του Λουδοβίκου Β΄ και η τροποποίηση του Συντάγματος του 1913, που μετάτρεψε τη συνταγματική μοναρχία σε κοινοβουλευτική, θεωρούνται από τους ιστορικούς οι δύο αιτίες που έκαναν να λήξη αθόρυβα η βασιλεία στη Βαυαρία: η επανάσταση του 1918 δεν είχε αντίδραση. Έπειτα από το πέρασμα των ετών, αφού κάποιος θρηνήσει για τον παραμυθένιο βασιλιά Λουδοβίκο Β΄, τα 26 έτη της αντιβασιλείας του σεμνού, ικανού και δημοφιλούς Λεοπόλδου μοιάζουν νοσταλγικά ως η χρυσή εποχή της Βαυαρίας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1844 νυμφεύτηκε στην Φλωρεντία την Αυγούστα-Φερδινάνδη της Αυστρίας, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Luitpold. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  4. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  6. «Luitpold | prince regent of Bavaria». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2016. 
  7. Nohbauer, 1998, p. 37.
  8. Dr. Theodor Toeche-Mittler: Die Kaiserproklamation in Versailles am 18. Januar 1871 mit einem Verzeichniß der Festtheilnehmer, Ernst Siegfried Mittler und Sohn, Berlin, 1896
  9. H. Schnaebeli: Fotoaufnahmen der Kaiserproklamation in Versailles, Berlin, 1871
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Luitpold, Prince Regent of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).