Λαϊκό Κοινωνικό Κόμμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που προήλθε μετά τη διάσπαση του Ελληνικού Συναγερμού. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1956 από τον στρατάρχη Α. Παπάγο, (μέχρι τότε αντιπρόεδρο του Ελληνικού Συναγερμού), και τον Σ. Στεφανόπουλο, (μέχρι τότε συναρχηγό του Λαϊκού Κόμματος).

Κύριο και βασικό πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος αυτού όπως εξαγγέλθηκε ήταν η κοινωνικοοικονομική δικαιοσύνη. Βασικά οι πολίτες ν΄ αποκτήσουν συνείδηση όχι μόνο των δικαιωμάτων αλλά και των υποχρεώσεών τους έναντι του κοινωνικού συνόλου προς εξασφάλιση της γενικής προόδου. Με αυτές τις αρχές επιζητούσε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που θα καταστούσαν τον εργαζόμενο πολίτη κέντρο της οικονομικής παραγωγής και την εργασία του μέτρο της οικονομικής αξίας και βάση της οικονομικής ζωής του. Κατ΄ επέκταση αυτών επιζητούσε την νέα οργάνωση της ελληνικής παραγωγής γενικότερα, τόσο σε προγραμματισμό όσο και σε νέες επενδύσεις σχεδόν σε όλους τους τομείς με εντατική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Παράλληλες ήταν και οι εξαγγελίες του σε θέματα εκπαίδευσης, αγροτικής ανάπτυξης, εκπροσώπησης όλων των παραγωγικών τάξεων, αλλά και επί της εξωτερικής πολιτικής που θα πρέπει να καθορίζεται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Το Λ.Κ.Κ. κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές του 1958 σε σύμπραξη με άλλα κόμματα που αποτελούσαν παραφυάδες του Λαϊκού Κόμματος με την επωνυμία "Ένωσις Λαϊκών" όπου έλαβε 113.358 ψήφους καταλαμβάνοντας 4 έδρες στο ελληνικό κοινοβούλιο.