Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο
Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (αφίσα).png
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
Σκηνοθεσία Αλέκος Σακελλάριος
Παραγωγή Φίνος Φιλμ
Σενάριο Αλέκος Σακελλάριος
Πρωταγωνιστές Βασίλης Αυλωνίτης
Μίμης Φωτόπουλος
Τζένη Καρέζη
Μουσική Μάνος Χατζιδάκις
Τραγούδι Ντούο Χάρμα
Φωτογραφία Αριστείδης Καρύδης-Φουκς
Μοντάζ Ντίνος Κατσουρίδης
Σκηνογραφία Μάρκος Ζέρβας
Διανομή Finos Film
Πρώτη προβολή 12 Δεκεμβρίου 1955 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία 15 Μαρτίου 2006 (DVD)
Διάρκεια 87΄
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα ελληνική
Έπεται η Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο
Σελίδα IMDb d

Το Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο είναι κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1955.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο φίλοι, πλανόδιοι λατερνατζήδες, καθώς διαπιστώνουν ότι η τέχνη τους δεν έχει πλέον ανταπόκριση λόγω της αλλαγής συνηθειών της εποχής, μετά από προτροπή ενός γνωστού τους πηγαίνουν σε ένα πανηγύρι που γίνεται σε κάποιο χωριό προκειμένου να βγάλουν χρήματα. Στη διαδρομή συναντούν μια κοπέλα, η οποία το έχει σκάσει από το σπίτι της προκειμένου να μην παντρευτεί τον άντρα που θέλει να της επιβάλει ο πατέρας της. Δεν θέλουν όμως να την παραδώσουν στην αστυνομία και ψάχνουν να βρουν μαζί της τον αγαπημένο της. Τελικά βοηθούν στο ξανασμίξιμο με τον πατέρα της και παίρνουν το ποσό που είχε τάξει εκείνος σε όποιον την έβρισκε.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν «Ρομβία, φτώχεια και όνειρα».

Ο Φίνος δεν ήθελε να συμμετάσχει στην ταινία ο Βασίλης Αυλωνίτης: πίστευε ότι είχε πληγεί το προφίλ του επειδή είχε παίξει σε πολλές ταινίες δεύτερης διαλογής. Δεν ήθελε ούτε την προερχόμενη από το Εθνικό Θέατρο Καρέζη, διότι θεωρούσε ότι είχε στραβισμό, κάτι που θα έβγαινε στην οθόνη. Την Καρέζη την είχε συστήσει στον Σακελλάριο μια παλιά ηθοποιός, η Λευκή Παπαζαφειροπούλου. Ο Σακελλάριος, όμως επέμενε και πέρασε τελικά το δικό του. Ο Μίμης Φωτόπουλος ήταν ο πιο εμπορικός τότε ηθοποιός του κινηματογράφου και ο πρώτος με τον οποίο ο Φίνος υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας. Ακόμη, ο Φίνος επιθυμούσε διακαώς να παίξει ο Αλεξανδράκης, ο οποίος εμφανίζεται σε ένα μικρό ρόλο, ώστε του έδωσε αμοιβή σαν να ήταν ο πρωταγωνιστής.

Κατά τη σεζόν 1955-1956 η ταινία ήρθε δεύτερη σε εισπράξεις (πρώτη ήταν η «Στέλλα» με τη Μελίνα Μερκούρη). Με τέτοια επιτυχία ο Φίνος έπεισε τον Σακελλάριο να γυρίσει δυο χρόνια αργότερα τη συνέχεια της ταινίας με τίτλο «Λατέρνα, φτώχεια και γαρίφαλο». Ήταν το πρώτο σίκουελ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

Mουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tο 1956, αμέσως μετά την επιτυχία της ταινίας, κυκλοφόρησε δίσκος γραμμοφώνου (78rpm) της His Master's Voice (AO 5325) με τα δύο τραγούδια της ταινίας, σε στίχους των Aλ. Σακελλάριου και Γ. Γιαννακόπουλου και μουσικής του Mάνου Xατζιδάκι. Στην A όψη υπάρχει το «Eίμαι άνδρας» (ζεϊμπέκικο) το οποίο τραγουδάει ο Γρηγόρης Mπιθικώτσης με δεύτερη φωνή της Eλένης Kώτσογλου και, στην B όψη, υπάρχει το «Γαρούφαλο στ' αυτί» (τσιφτετέλι) με τους ίδιους συντελεστές και την παρουσία του Aντώνη Kλειδωνιάρη στο μπουζούκι. Kαι τα δύο κομμάτια είναι ηχογραφημένα με συνοδεία λαϊκής ορχήστρας που διευθύνει ο Mάνος Xατζιδάκις.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του,εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2000, σελ.70-71
  • Μάκης Δελαπόρτας, Το ταλέντο βγήκε απ'το παράδεισο: βιβλίο για τον Αλέκο Σακελλάριο, εκδ. Άγκυρα, 2002