Λίο Στάινμπεργκ
| Λίο Στάινμπεργκ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 9 Ιουλίου 1920 Μόσχα |
| Θάνατος | 13 Μαρτίου 2011 Μανχάταν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γίντις Αγγλικά |
| Σπουδές | Σχολή Καλών Τεχνών Σλέιντ Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης New York University Institute of Fine Arts |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ιστορικός της τέχνης ιστορικός δημοσιογράφος κριτικός τέχνης πανεπιστημιακός |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ Κολέγιο Χάντερ Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια |
| Αξιοσημείωτο έργο | d:Q111335716 |
| Περίοδος ακμής | 1940 |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Dorothy Seiberling |
| Γονείς | Isaac Steinberg |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | βραβείο ΜακΆρθουρ (1986) Αμερικανικό βραβείο της Ρώμης επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου Χάρβαρντ (2006) |
Ο Λίο Στάινμπεργκ (Αγγλικά: Leo Steinberg, Μόσχα, 9 Ιουλίου 1920 - Νέα Υόρκη, 13 Μαρτίου 2011) ήταν Αμερικανός κριτικός τέχνης και ιστορικός τέχνης.[1]
Ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Στάινμπεργκ γεννήθηκε στη Μόσχα, στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία (ΡΣΟΣΔ), γιος του Ισαάκ Νάχμαν Στάινμπεργκ , ενός Εβραίου δικηγόρου και πολιτικού του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος, ο οποίος διετέλεσε Λαϊκός Δικαστής υπό τον Βλαντιμίρ Λένιν από το 1917 έως το 1918. Η οικογένειά του εγκατέλειψε τη Σοβιετική Ένωση το 1923 και εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο της Γερμανίας. Το 1933, μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία, οι Στάινμπεργκ αναγκάστηκαν να μετακομίσουν ξανά, αυτή τη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σχεδιάζοντας να γίνει καλλιτέχνης, ο Στάινμπεργκ σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Slade (μέρος του Πανεπιστημίου του Λονδίνου).
Το 1945, ενθαρρυμένος από τη μεγαλύτερη αδερφή του και τον σύζυγό της, ο Στάινμπεργκ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Για χρόνια έβγαζε τα προς το ζην γράφοντας κριτική τέχνης και διδάσκοντας τέχνη, μεταξύ άλλων στη Σχολή Σχεδιασμού Parsons. Το 1957, ο William Kolodney κάλεσε τον Στάινμπεργκ να δώσει μια σειρά διαλέξεων στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Η έκθεση «Αλλαγή και Μονιμότητα στη Δυτική Τέχνη» επικεντρώθηκε σε δέκα περιόδους τέχνης, ασχολούμενη με προβλήματα ή λύσεις με ιδιαίτερη σημασία για τη σύγχρονη σκέψη και το γούστο.[2]
Η σημασία της κριτικής του για τη μοντέρνα τέχνη αποδείχθηκε από τη συμπερίληψή του στο βιβλίο του Tom Wolfe, The Painted Word, του 1975, στο οποίο οι Στάινμπεργκ, Harold Rosenberg και Clement Greenberg χαρακτηρίστηκαν όλοι ως οι «βασιλιάδες του Cultureburg» για την επιρροή της κριτικής τους. Ο Στάινμπεργκ τελικά απομακρύνθηκε από την κριτική τέχνης και ανέπτυξε ένα επιστημονικό ενδιαφέρον για καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες όπως ο Φραντσέσκο Μπορρομίνι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.[3] Το 1960, απέκτησε το διδακτορικό του στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με διατριβή σχετικά με τον αρχιτεκτονικό συμβολισμό του Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε του Φραντσέσκο Μπορρομίνι στη Ρώμη. Στη συνέχεια, δίδαξε στο Hunter College του Πανεπιστημίου της Πόλης της Νέας Υόρκης. Το 1975, διορίστηκε καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης με έδρα το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου δίδαξε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1991. Από το 1995 έως το 1996, ο Στάινμπεργκ ήταν προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, δίνοντας διαλέξεις του Τσαρλς Έλιοτ Νόρτον με θέμα «Η σιωπηλή εικόνα και το παρεμβατικό κείμενο».
Ο Στάινμπεργκ προσέγγισε την ιστορία της τέχνης με επαναστατικό τρόπο, βοηθώντας την να μετατοπιστεί από μια στεγνή εξέταση των πραγματικών λεπτομερειών, των εγγράφων και των εικονογραφικών συμβόλων σε μια πιο δυναμική κατανόηση του νοήματος που μεταφέρεται μέσω διαφόρων καλλιτεχνικών επιλογών. Για παράδειγμα, το 1972, ο Στάινμπεργκ εισήγαγε την ιδέα του «επίπεδου εικόνας» στο βιβλίο του Other Criteria, μια συλλογή δοκιμίων.[4] Ολόκληρο το τεύχος του καλοκαιριού του 1983 του περιοδικού October αφιερώθηκε στο δοκίμιο του Στάινμπεργκ The Sexuality of Christ in Renaissance Art and in Modern Oblivion, το οποίο αργότερα εκδόθηκε ως βιβλίο από τον Random House και από εκδότες σε άλλες χώρες. Σε αυτό το δοκίμιο, ο Στάινμπεργκ εξέτασε ένα προηγουμένως αγνοημένο μοτίβο στην αναγεννησιακή τέχνη, το οποίο ονόμασε ostentatio genitalium: την εξέχουσα απεικόνιση των γεννητικών οργάνων του βρέφους Χριστού και την προσοχή που επίσης στρέφεται σε αυτήν την περιοχή σε εικόνες του Χριστού προς το τέλος της ζωής του, και στις δύο περιπτώσεις για συγκεκριμένους θεολογικούς λόγους που αφορούν την έννοια της Ενσάρκωσης, τον λόγο του Θεού που έγινε σάρκα.[5] Ο Στάινμπεργκ πέθανε στις 13 Μαρτίου 2011 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 90 ετών.
Η συλλογή 3.200 χαρακτικών του Στάινμπεργκ φυλάσσεται στη Συλλογή Leo Steinberg, στο Μουσείο Τέχνης Blanton, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ώστιν.[6][7] Τα άρθρα του φυλάσσονται στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Getty.[8]
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1962, ο Στάινμπεργκ παντρεύτηκε την Ντόροθι Σάιμπερλινγκ, καλλιτεχνική συντάκτρια του περιοδικού Life. Ο γάμος κατέληξε σε διαζύγιο. Για περισσότερα από 40 χρόνια, η Σίλα Σβαρτς ήταν η «απαραίτητη συνεργάτιδά» του,[9] βοηθός και εκδότρια.[10] Ο Στάινμπεργκ δεν είχε παιδιά.[11][12]
Βραβεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βραβείο Λογοτεχνίας 1983 από την Αμερικανική Ακαδημία και το Ινστιτούτο Τεχνών και Γραμμάτων[13]
- 1984, Βραβείο Frank Jewett Mather στη Δημοσιογραφία Τέχνης, Ένωση Κολλεγιακών Τεχνών
- Πρόγραμμα Υποτροφιών MacArthur του 1986
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Johnson, Ken (14 Μαρτίου 2011). «Leo Steinberg, Art Historian, Dies at 90». www.nytimes.com. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2011.
- ↑ "Art History Lecture Courses: 1957–1958", season program, p. 3, The Metropolitan Museum of Art
- ↑ The Art Story: Art Critic - Leo Steinberg
- ↑ Steinberg, Leo (13 Φεβρουαρίου 1975). Other criteria: Confrontations with Twentieth-Century Art. Oxford University Press.
- ↑ The Sexuality of Christ in Renaissance Art and in Modern Oblivion, October, No. 25, (Summer) 1983
- ↑ "Honorary degrees are awarded" Αρχειοθετήθηκε 2013-10-21 στο Wayback Machine., Harvard University, June 8, 2006
- ↑ Borham, Holly, Simone J. Wicha, Peter W. Parshall, and Blanton Museum of Art. 2023. The Circulating Lifeblood of Ideas: Leo Steinberg’s Library of Prints. [Austin, Texas]: Blanton Museum of Art at The University of Texas at Austin.
- ↑ Inventory of the Leo Steinberg Research Papers[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Steinberg, Leo· Cándida Smith, Richard· Getty Center for the History of Art and the Humanities, compiler· J. Paul Getty Trust, publisher (2001). The gestural trace : Leo Steinberg. Getty Research Institute.
- ↑ https://www.pressreader.com/usa/the-new-york-review-of-books/20181206/281565176779129. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019 – μέσω PressReader. Missing or empty
|title=(βοήθεια) - ↑ Johnson, Ken (14 Μαρτίου 2011). «Leo Steinberg, Art Historian, Is Dead at 90». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Rykwert, Joseph (12 Απριλίου 2011). «Leo Steinberg obituary». the Guardian. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ «Leo Steinberg, Reed College Stephen E. Ostrow Distinguished Visitor». academic.reed.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- " A Chat with Leo Steinberg", Artnet, Charlie Finch.
- "Expanded Text of Leo Steinberg Interview", The Washington Post, Blake Gopnik, October 5, 2008.
- "Leo's 'Last Supper': An Exchange", The New York Review of Books, Volume 49, Number 17, November 7, 2002.