Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λέον Βιτσουουκόφσκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λέον Βιτσουουκόφσκι
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Leon Wyczółkowski (Πολωνικά)
Γέννηση11  Απριλίου 1852
Βόλα Μιαστκόφσκα
Θάνατος27  Δεκεμβρίου 1936
Βαρσοβία
Τόπος ταφήςWtelno
Χώρα πολιτογράφησηςΠολωνία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠολωνικά
ΣπουδέςΑκαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο»
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος
καλλιτέχνης γραφικών τεχνών
σκιτσογράφος
γλύπτης
ΕργοδότηςΑκαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας
Περίοδος ακμής1872 - 1936
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρύτανης (1909–1910)
ΒραβεύσειςΧρυσή Δάφνη (Πολωνική Ακαδημία Λογοτεχνίας)
Χρυσός Σταυρός της Αξίας
Αξιωματικός του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Διοικητής του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Διοικητής με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας‎
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λέον Γιαν Βιτσουουκόφσκι (πολωνικά: Leon Jan Wyczółkowski, 11 Απριλίου 1852 – 27 Δεκεμβρίου 1936) ήταν Πολωνός ζωγράφος και παιδαγωγός, από τις ηγετικές μορφές του κινήματος της Νέας Πολωνίας, καθώς και ο κυριότερος εκπρόσωπος του πολωνικού ρεαλισμού στην τέχνη της μεσοπολεμικής περιόδου. Από το 1895 έως το 1911, διετέλεσε καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» της Κρακοβίας, ενώ από το 1934 δίδαξε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Πολωνών Καλλιτεχνών «Sztuka» (Τέχνη, 1897).

Ο Βιτσουουκόφσκι γεννήθηκε στη Βόλα Μιαστκόφσκα, κοντά στο Γκαρβόλιν, στο Βασίλειο της Πολωνίας. Αρχικά, στην καλλιτεχνική του πορεία, στόχευε να αφιερωθεί στη ζωγραφική ιστορικών θεμάτων με ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό στη λεπτομέρεια. Μετά το ταξίδι του στο Παρίσι, όμως, άλλαξε προσανατολισμό και άρχισε να υιοθετεί λύσεις χαρακτηριστικές των Γάλλων ιμπρεσιονιστών. Ζωγράφισε δραματικά τοπία, γυμνά και ειδυλλιακές σκηνές με παχύρρευστη πινελιά και ιμπρεσιονιστικά φωτιστικά αποτελέσματα (π.χ. «Κωπηλατούντες ψαράδες»). Για σύντομο διάστημα επηρεάστηκε από τον συμβολισμό (π.χ. «Απολιθωμένος Δρυΐδης»), ενώ γύρω στο 1900 σκίασε τη χρωματική του παλέτα. Το έργο του χαρακτηρίζεται από πλούτο μορφής και σύνθετα τεχνικά μέσα. Χάρη στη φιλία του με τον Φέλιξ Γιασιένσκι (γνωστό και ως Μάνγκα), διεύρυνε τα ενδιαφέροντά του ώστε να συμπεριλάβει και ανατολίτικες σκηνές. Ο Βιτσουουκόφσκι υπήρξε δεξιοτέχνης στις ανθοσυνθέσεις και στη νεκρή φύση. Απεικόνισε σχεδόν ολόκληρο τον καλλιτεχνικό κόσμο της Κρακοβίας.[1]

Ο Βιτσουουκόφσκι πέθανε το 1936 στη Βαρσοβία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην επέτειο των γενεθλίων του (11 Απριλίου 1946), το Περιφερειακό Μουσείο στο Μπίντγκοστς έλαβε το όνομά του ως αναγνώριση των εξαιρετικών του επιτευγμάτων. Η χήρα του δώρισε στο μουσείο πολλά από τα έργα και τα προσωπικά του αντικείμενα. Το Μουσείο του Μπίντγκοστς διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων ζωγραφικής, σχεδίων και χαρακτικών του Λέον Βιτσουουκόφσκι στην Πολωνία. Η συλλογή συμπληρώνεται από πολυάριθμα έγγραφα, πλούσιο φωτογραφικό αρχείο, προσωπικά ενθυμήματα, το καλλιτεχνικό του εργαστήριο και άλλα αυθεντικά αντικείμενα από την έπαυλή του στο Γκοστσιέραντς. Η συλλογή, οργανωμένη ως ξεχωριστό τμήμα, περιλαμβάνει πάνω από 700 έργα του Λέον Βιτσουουκόφσκι . Τα πιο αντιπροσωπευτικά ιμπρεσιονιστικά έργα του βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας, στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας και στο Μουσείο του Μπίντγκοστς.[1]

Έχω δει μια φορά – σκηνή δίπλα στο πιάνο, 1884, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Έχω δει μια φορά – σκηνή δίπλα στο πιάνο, 1884, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 
Ψαράδες, 1891, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Ψαράδες, 1891, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 
Ψαράς με δίχτυ, 1891, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Ψαράς με δίχτυ, 1891, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Όργωμα στην Ουκρανία, 1892, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Όργωμα στην Ουκρανία, 1892, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Απολιθωμένος Δρυΐδης, 1892, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Απολιθωμένος Δρυΐδης, 1892, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Συγκομιδή τεύτλων, 1893, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Συγκομιδή τεύτλων, 1893, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Παιχνίδι κροκέ, 1895, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Παιχνίδι κροκέ, 1895, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Αυτοπροσωπογραφία στο εργαστήριο, 1897, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Αυτοπροσωπογραφία στο εργαστήριο, 1897, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Ιαπωνέζα γυναίκα, 1897, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Ιαπωνέζα γυναίκα, 1897, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Στάντσικ, 1898, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Στάντσικ, 1898, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Ιρένα Σόλσκα, 1899, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Ιρένα Σόλσκα, 1899, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Πορτρέτο του Κονστάντι Λάστσκα, 1901–1902, Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο».
Πορτρέτο του Κονστάντι Λάστσκα, 1901–1902, Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο». 
Ροζ αζαλέες, παστέλ σε καμβά, 1903, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Ροζ αζαλέες, παστέλ σε καμβά, 1903, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 
Αυτοπροσωπογραφία, έγχρωμη χαρακτική με υδροφθορικό οξύ, χαρτί, 1904, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Αυτοπροσωπογραφία, έγχρωμη χαρακτική με υδροφθορικό οξύ, χαρτί, 1904, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 
Πορτρέτο του Κάρολ Έστραϊχερ, 1905, Μουσείο του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου.
Στις Πύλες του Χαουουμπίνσκι, 1905, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Στις Πύλες του Χαουουμπίνσκι, 1905, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Μαύρη Λίμνη, 1906, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Μαύρη Λίμνη, 1906, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
«Γυμνή», λάδι σε καμβά, 1908, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
«Γυμνή», λάδι σε καμβά, 1908, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Βατραχάνθη, 1909, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Βατραχάνθη, 1909, Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας. 
Ψαράς, 1911, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Ψαράς, 1911, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 
Θησαυροφυλάκιο του Βάβελ, 1907, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Θησαυροφυλάκιο του Βάβελ, 1907, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]