Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λάζαρος Λαμέρας

Προσθήκη συνδέσμων
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λάζαρος Λαμέρας
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Λάζαρος Λαμέρας (Ελληνικά)[1]
Γέννηση1913[1]
Αθήνα[1]
Θάνατος24  Σεπτεμβρίου 1998
Αθήνα
ΥπηκοότηταΕλλάδα
ΣπουδέςΑνωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού
Γνωστός γιαπροτομή του Αθανάσιου Λευκαδίτη, Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Μάρκος Τσακτάνης, Προτομή της Ρίτας Μπούμη-Παππά, Ερμούπολη, Προτομή του Κωστή Παλαμά, Φιλοθεη, Προτομή του Μεγαλέξανδρου, Παροικία, Μνημείο Πεσόντων, Αιγάλεω, Ανδριάντας του Γερμανού Καραβαγγέλη, Καστοριά, Ηρώο–Μνημείο της Νίκης, Μνημείο του Έλληνα Μαχητή 1940-41, Καλπάκι, Μνημείο των Μπιζανομάχων, Μπιζάνι, Προτομή του Αλέξανδρου Παπάγου, Καλπάκι, Προτομή του Βασιλέως Γεώργιου Β, Καλπάκι, Προτομή του βασιλιά Παύλου, Καστοριά, Προτομή του Ιωάννη Μεταξά, Καλπάκι, Προτομή του Κωνσταντίνου Τσίφτη, Λαμία, Προτομή του Μιχαήλ Κουκουλίδη, Σιάτιστα, Προτομή του Χατζηκωνσταντίνος Ουτσκούνης, Μακρινίτσα, Ανδριάντας του Ιωάννη Μεταξά, Αργοστόλι, Προτομή του Σπυρίδωνος Βαλέττα, Ίος, Προτομή του Wilhelm Dörpfeld, Νύδρι και Άγαλμα της Ελευθερίας, Δράμα
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα (1961)
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότηταγλύπτης
δεδομένα (π • σ • ε )

Ο Λάζαρος Λαμέρας (Αθήνα, 1913 - Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Έλληνας γλύπτης και καθηγητής του Πολυτεχνείου.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά καταγόταν από τα Υστέρνια της Τήνου, από οικογένεια με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική.[2][3] Σπούδασε στην ΑΣΚΤ από το 1932 ως το 1938 στο πλευρό των δασκάλων Θωμά Θωμόπουλου και Κωνσταντίνου Δημητριάδη.[4] Ενώ ήταν ακόμη σπουδαστής έλαβε μέρος σε διάφορες εκθέσεις, με τα έργα του να αναδεικνύονται.[3][5] Νέος, ο Λαμέρας ήρθε σε επαφή με τον, επίσης Τήνιο, Γιαννούλη Χαλεπά και τα έργα του.[2][6]

Συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (Beaux-Arts de Paris) με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν μαθητής του Ζαν Μπουσέ, διακρίθηκε πάλι αλλά επέστρεψε σύντομα στην Ελλάδα λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.[3][4]

Από νωρίς ήταν φανερό πως παράλληλα με την παραστατική γλυπτική, ο Λαμέρας πειραματιζόταν και με τις μοντέρνες αφαιρετικές μορφές. Δημιούργησε τα πρώτα αφηρημένα έργα του αμέσως μετά τον Πόλεμο και θεωρείται ο πρώτος γλύπτης που εξέθεσε τέτοιο έργο στην Ελλάδα, την Πεντέλη σε Έκσταση το 1948.[6] Το 1949 συμμετείχε στην ίδρυση των Ακραίων του Αλέκου Κοντόπουλου, μιας ομάδας καλλιτεχνών με αφαιρετικές τάσεις.[3][4]

Στη διάρκεια της καριέρας του βραβεύτηκε για μια σειρά μνημείων: το 1948 για το μνημείο πεσόντων στο Αιγάλεω, το 1953 σε διεθνή διαγωνισμό για μνημείο αφιερωμένο στον Άγνωστο Πολιτικό Κρατούμενο, το 1957 με το πρώτο βραβείο γλυπτικής από το Δήμο Αθηναίων και το 1961 έλαβε τον Ταξιάρχη του Φοίνικος για το έργο του Μπιζανομάχοι.[3] Ως καθηγητής δίδαξε στην έδρα της Πλαστικής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Έργα του παρουσιάστηκαν εκτός από την Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στην Tate Gallery του Λονδίνου,[4] στις Μπιενάλε της Βενετίας και του Σάο Πάολο,[5][7] στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και αλλού.[8]

Εκτός από ηρώα και μνημεία (όπως το Μνημείο για τον Άγνωστο Πολιτικό Κρατούμενο), φιλοτέχνησε διάφορες προτομές, αλλά και έργα ειδικά για παιδιά και τυφλούς που εκτέθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη το 1979.[3] Πέθανε το 1998 στην Αθήνα. Το 2010 το Ίδρυμα Θεοχαράκη οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του.[3]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=1649. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2020.
  2. 1 2 «Η Αβάν Γκαρντ γλυπτική του Λάζαρου Λαμέρα». AthensVoice. 22 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Λαμέρας Λάζαρος (1913 - 1998)
  4. 1 2 3 4 Εθνική Πινακοθήκη Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine., Λάζαρος Λαμέρας.
  5. 1 2 «ΤΟΠΟΙ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ 1821 - Λαμέρας Λάζαρος». topoimnimis.keni.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
  6. 1 2 tanea.gr (25 Αυγούστου 2008). «Ο πρωτοπόρος της αφαίρεσης και του μοντερνισμού στην Ελλάδα». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
  7. ↑ «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Λαμέρας Λάζαρος [Ομαδικές Εκθέσεις]». dp.iset.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
  8. ↑ «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Λαμέρας Λάζαρος [Ομαδικές Εκθέσεις]». dp.iset.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Ανώνυμος, «Ο γλύπτης Λαμέρας θα παρουσιάση σειρά έργων του στην “Μπιεννάλε” της Βιέννης [sic] το 1960», Εικόνες, 3 Αυγούστου 1959, σ. 41-43
  • Αφή-Τέχνη-Παιδί. Λάζαρος Λαμέρας, Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Αθήνα, Δεκέμβριος 1979
  • Ιωάννης Γαλανόπουλος, Ο Γλύπτης Λάζαρος Λαμέρας (1911-1998) : αναθεώρηση και επανεκτίμηση της ζωής και του έργου του, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Αθήνα 2009
  • Τώνια Γιαννουδάκη, Εθνική Γλυπτοθήκη. Μόνιμη συλλογή, Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Αθήνα 2006
  • Αντωνία Γιαννουδάκη, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Ίδρυμα Ευριπίδη Κουτλίδη. Η συλλογή νεοελληνικής γλυπτικής και η ιστορία της 1900-2006 (διδακτορική διατριβή), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Τομέας Ιστορίας της Τέχνης, Θεσσαλονίκη 2009 (http://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/28421) (4/8/2015)
  • Λάζαρος Λαμέρας, galerie Titanium, Αθήνα, Απρίλιος 1995
  • Λάζαρος Λαμέρας. Αφηγήσεις του μοντερνισμού στην Ελλάδα, κείμενα Κώστας Ιωαννίδης, Γιάννης Γαλανόπουλος, Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, 27 Ιουλίου-23 Οκτωβρίου 2008, Τήνος 2008
  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών. Ζωγράφοι - Γλύπτες - Χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας, επιστημονική επιμέλεια Ευγένιος Δ. Ματθιόπουλος, τόμ. 1, Μέλισσα, Αθήνα 1997-2000
  • Στέλιος Λυδάκης, Οι έλληνες γλύπτες. Η νεοελληνική γλυπτική. Ιστορία-τυπολογία-λεξικό γλυπτών, τόμ. 5, Μέλισσα, Αθήνα 1981
  • Στέλιος Λυδάκης, Η νεοελληνική γλυπτική. Ιστορία, τυπολογία, Μέλισσα, Αθήνα, 2011
  • Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπτική, στη σειρά Ελληνική τέχνη, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1996
  • Μιλτιάδης Μ. Παπανικολάου, Ιστορία της τέχνης στην Ελλάδα. Ζωγραφική και γλυπτική του 20ού αιώνα, εκδόσεις Αδάμ, 1999
  • Χρύσανθος Χρήστου – Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική γλυπτική 1800-1940, έκδοση Εμπορικής Τραπέζης της Ελλάδος, Αθήνα 1982

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Λάζαρος_Λαμέρας&oldid=11720444"