Λάβαρα Έβρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°16′00″N 26°23′12″E / 41.26667°N 26.38667°E / 41.26667; 26.38667

Λάβαρα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λάβαρα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολικής Μακεδονίας και Θράκης
ΔήμοςΔήμος Σουφλίου
Δημοτική ενότηταΟρφέα
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΈβρος
Πληθυσμός1.093 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΣαλτίκιοϊ
Τηλ. κωδ.25530

Τα Λάβαρα (πρώην Σαλτίκιοϊ) είναι ελληνική κωμόπολη, πρώην έδρα του Δήμου Ορφέα, στον νομό Έβρου. Με βάση το Πρόγραμμα Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011 ο δήμος Ορφέα καταργήθηκε και πλέον αποτελεί την ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Σουφλίου. Το 17ο αιώνα ήταν κεφαλοχώρι του οποίου οι κάτοικοι απολάμβαναν απαλλαγή από φόρους. Την εποχή εκείνη ονομαζόταν Σαλτίκιοϊ, που σημαίνει χωριό όπου κατασκευάζονται τα «σάλια», πλατιές βάρκες με επίπεδη καρίνα, με τις οποίες γίνονταν η μεταφορά των προϊόντων στον ποταμό Έβρο.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άγνωστο παραμένει το επαναστατικό κίνημα των κατοίκων του χωριού Σαλτίκιοϊ, των σημερινών Λαβάρων,στο χρονικό διάστημα Απριλίου-Μαΐου 1821, όταν οι κάτοικοί του εξουδετέρωσαν τουρκική στρατιωτική δύναμη στη θέση «Κουρί». Δε διασώζονται γραπτές πηγές για τη συγκεκριμένη επαναστατική ενέργεια. Η παράδοση αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της διήμερης μάχης οι γυναίκες των Λαβάρων ανεφοδίαζαν με τρόφιμα και πυρομαχικά τους 300 και πλέον ένοπλους συμπατριώτες τους, διανύοντας 10 χιλιόμετρα δασωμένης περιοχής[1]. Στην τοποθεσία της μάχης εντοπίζονταν μέχρι πριν λίγα χρόνια σκελετοί και κομμάτια από σπασμένα όπλα της εποχής[2]. Επειδή οι επαναστατημένοι κάτοικοι του χωριού αυτού ύψωσαν σημαία γαλάζια με μαύρο σταυρό, για το λόγο αυτό το 1920, η επιτροπή τοπωνυμίων έδωσε στο χωριό αυτό το όνομα “Λάβαρα”[3].

Στις αρχές του 20ού αιώνα στον οικισμό λειτουργούσαν μια ελληνική δημοτική σχολή με 100 μαθητές και ένα παρθεναγωγείο στο οποίο φοιτούσαν 35 μαθήτριες[4].

Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης στη θυσία των συμπατριωτών τους οι κάτοικοι του χωριού, αποφάσισαν να ανεγείρουν εκκλησία, η οποία αποπερατώθηκε το 1834 και τιμάται στο όνομα του Αγίου Αθανασίου, επειδή την ημέρα της γιορτής του (2 Μαΐου) έγινε η μεγάλη μάχη. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου είναι ξυλόστεγη βασιλική. Επάνω από την κεντρική είσοδο είναι η δυσανάγνωστη με βυζαντινά γράμματα επιγραφή:

ΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΣΑΛΤΙΚΙΟΪ ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ

ΜΕ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤ/ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟ

ΤΕΙΧΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΔΕ ΚΑΙ

ΔΑΠΑΝΗΣ ΤΩΝ ΤΕ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΔΩΝ ΚΑΙ

ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

ΤΗΣ ΑΥΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΥΤΩΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 1834

ΚΑΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 24 ΠΑΣΧΑΛΗ ΚΑΛΦΑ[5]

Από τα Λάβαρα καταγόταν ο Βαγγέλης Ματσιάνης, ξακουστός οπλαρχηγός της Θράκης κατά το 19ο αιώνα. Το 2006 η περιοχή χτυπήθηκε από σοβαρές πλημμύρες, που προκλήθηκαν εξαιτίας μεγάλης καθόδου υδάτινων όγκων από τη Βουλγαρία.[6]

Η σημαία των επαναστατών το 1821

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βακαλόπουλος, Κ. Π. (1990). Ιστορία Του Βορείου Ελληνισμού. Θεσσαλονίκη: Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη, σελ. 114. 
  2. Κούκος, Μόσχος. Ο Ελληνισμός της Θράκης στον αγώνα του 1821. Θεσσαλονίκη: Ερωδιός, σελ. 91-92. 
  3. ΝΕΛΕ. Η Θράκη και ο Έβρος,. Αλεξανδρούπολη: ΝΕΛΕ, σελ. 171-176. 
  4. Βαλσαμίδης, Πασχάλης (2004). «Τα ελληνικά σχολεία στο βιλαέτι Αδριανουπόλεως». Δελτίο Εταιρείας Μελέτης της καθ' ημάς Ανατολής. τόμος Α΄. Αθήνα, σελ. 143. 
  5. «Ιστολόγιο: Ιστορία των Λαβάρων». 
  6. ««Κρίσιμες ώρες στον Έβρο - Μεγάλες ποσότητες νερού κατεβαίνουν από τη Βουλγαρία»». Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ, ΜΠΕ. σελίδες Ιστοχώρος in.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2010.