Κώστας Γεωργάκης
| Κώστας Γεωργάκης | |
|---|---|
 Μνημείο προς τιμή του Κώστα Γεωργάκη στην Κέρκυρα | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Κώστας Γεωργάκης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 23 Αυγούστου 1948 Κέρκυρα |
| Θάνατος | 19 Σεπτεμβρίου 1970 Γένοβα |
| Αιτία θανάτου | αυτοπυρπόληση |
| Συνθήκες θανάτου | αυτοκτονία |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ελληνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά νέα ελληνικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Γένοβας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ακτιβιστής |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Ένωσις Κέντρου |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Κώστας Γεωργάκης (23 Αυγούστου 1948 - 19 Σεπτεμβρίου 1970) ήταν Έλληνας φοιτητής που αυτοπυρπολήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την δικτατορία στην Ελλάδα.
Η αυτοπυρπόληση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Ήταν μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου και υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις και τα έντυπα της ΕΔΗΝ. Σπούδαζε γεωλογία στην Ιταλία, όπου είχε αναπτύξει δραστηριότητα εναντίον της Χούντας.[1]. Βρισκόταν στο τρίτο έτος των σπουδών του [2], όταν το 1970 ανώνυμα σε συνέντευξή του αποκάλυψε ότι η Χούντα είχε διεισδύσει στις ελληνικές οργανώσεις της Ιταλίας. Φοβούμενος ότι η Χούντα αργά ή γρήγορα θα ανακάλυπτε την ταυτότητά του, αποφάσισε να προβεί σε μια πράξη διαμαρτυρίας κατά της Χούντας η οποία δεν θα έδινε τη δυνατότητα στο καθεστώς να προβεί σε αντίποινα προς την οικογένειά του, που ήταν στην Ελλάδα.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, τα ξημερώματα, στάθμευσε με το αυτοκίνητό του στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, μπροστά από το δικαστικό μέγαρο, περιέλουσε τον εαυτό του με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε[3][4][5], φωνάζοντας Το έκανα για χάρη της Ελλάδας, ζήτω η δημοκρατία, όλοι οι Ιταλοί ας αναφωνήσουν: Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα και άλλα αντιδικτατορικά συνθήματα.[1] Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Σαν Μαρτίνο, όπου και πέθανε μετά από λίγες ώρες.[4]
Δύο ημέρες πριν αυτοπυρποληθεί ο Γεωργάκης είχε στείλει γράμμα στον πατέρα του, στο οποίο εξηγούσε τους λόγους του διαβήματός του. Το γράμμα αυτό, έχει ως εξής[1]:
“Αγαπητέ μου πατέρα,
Συγχώρεσέ με για την πράξη μου αυτή. Δεν θέλω να κλάψης. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, αλλά ένας απλός άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι. Φίλησε αντί για μένα τη γη της πατρίδος μας. Δεν ήθελα να διατρέξετε οιονδήποτε κίνδυνο, εξ’ αιτίας της δραστηριότητός μου. Δεν μου έμενε, παρά να ενεργήσω σαν ελεύθερος άνθρωπος.
Σε φιλώ
Ο Κωνσταντίνος σου”
Η κηδεία του έγινε στη Γένοβα στις 23 Σεπτεμβρίου.[6] Η σορός του μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, λόγω εσκεμμένων κωλυσιεργιών της Χούντας[7], και ενταφιάστηκε στο Α΄ Δημοτικό Νεκροταφείο Κέρκυρας.
Αντίκτυπος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το περιστατικό αποσιωπήθηκε από τη δικτατορία[5], προκάλεσε όμως έντονη αίσθηση στη διεθνή κοινότητα.[3] [8]
Σήμερα στο σημείο που αυτοπυρπολήθηκε υπάρχει αναμνηστική πλάκα με την επιγραφή στα ιταλικά:
Al giovane Greco Constantino Georgakis che à sacrificato i suoi 22 anni per la Libertà e la Democrazia del suo paese. Tutti gli Uomini Liberi rabbrividiscono davanti al suo Eroico Gesto. La Grecia Libera lo ricorderà per sempre
που μεταφράζεται:
Στον νεαρό Έλληνα Κωνσταντίνο Γεωργάκη που θυσίασε τα 22 χρόνια του για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία της πατρίδας του. Όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι σκιρτούν μπροστά στην ηρωική του χειρονομία. Η Ελεύθερη Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα
Στη γενέτειρά του Κέρκυρα υπάρχει πλατεία με το όνομά του και με τον ανδριάντα του. Στη Θεσσαλονίκη οδός φέρει το όνομά του, στην συνοικία της Ανάληψης.
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος αναφέρεται στη θυσία του σε ένα από τα ποιήματά του. Το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου «Ωδή στον Γ.Κ. (Γιώργο Καραϊσκάκη)», γραμμένο για όλους τους ήρωες της επανάστασης ένα χρόνο πριν την αυτοπυρπόληση του Γεωργάκη, λόγω της ομοιότητας των αρχικών θα ταυτιστεί με την θυσία του Γεωργάκη και θα γίνει στην πραγματικότητα «Ωδή στον Κ.Γ. (Κώστα Γεωργάκη)».
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974 και την ανασύσταση της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (Ε.ΔΗ.Ν.), από τον Αλέκο Παναγούλη, διοργανώθηκε το 1975 εκδήλωση τιμής για τον Κώστα Γεωργάκη και ευγνωμοσύνης προς την οικογένειά του.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Τα Νέα. 12 Αυγούστου 1974. Missing or empty
|title=(βοήθεια) - ↑ «Δήμος Κέρκυρας - Ενσωμάτωση της Κέρκυρας στην Ελλάδα». www.corfu.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2015.
- 1 2 Παπουτσής, Κωνσταντίνος (1996). Το μεγάλο ΝΑΙ – Υπόθεση Κώστα Γεωργάκη. Αθήνα: Κωνσταντίνος. ISBN 9789608582712.
- 1 2 Τα Νέα. 21 Σεπτεμβρίου 1970. Missing or empty
|title=(βοήθεια) - 1 2 «Κώστας Γεωργάκης: Η αυτοπυρπόληση του φοιτητή ενάντια στη χούντα». ΤΟ ΒΗΜΑ. 19 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ Το Ποντίκι, Κώστας Γεωργάκης: Η τραγική θυσία που κλόνισε τη χούντα. Αναδημοσίευση στο www.inout.gr Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine.
- ↑ «Επαναστάσεις τού ενός». Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2015.
- ↑ «Στη μνήμη του Κώστα Γεωργάκη». Η Ροδιακή. 19 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αναφορά σε ντοκιμαντέρ για τον Γεωργάκη του Στέλιου Κούλογλου.
- http://www.antiwarsongs.org/canzone.php?id=10637&lang=it