Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κόζιμο Α' των Μεδίκων)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων
Agnolo Bronzino - Cosimo I de' Medici in armour - Google Art Project.jpg
Δούκας της Φλωρεντίας και Μέγας Δούκας της Τοσκάνης
Περίοδος 15371574
Προκάτοχος Αλέξανδρος των Μεδίκων
Διάδοχος Φραγκίσκος Α΄ των Μεδίκων
Σύζυγος Ελεονώρα του Τολέδο
Επίγονοι Μπιάνκα των Μεδίκων
Μαρία των Μεδίκων
Φραγκίσκος Α΄ των Μεδίκων
Ισαβέλλα των Μεδίκων
Τζιοβάννι των Μεδίκων
Λουκρητία των Μεδίκων
Γκαρσία των Μεδίκων
Φερδινάνδος Α΄ των Μεδίκων
Άννα των Μεδίκων
Πέτρος των Μεδίκων
Βιργινία των Μεδίκων
Οίκος Οίκος των Μεδίκων
Πατέρας Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε
Μητέρα Μαρία Σαλβιάτι
Γέννηση 12 Ιουνίου 1519
Φλωρεντία
Θάνατος 21 Απριλίου 1574 (54 ετών)
βίλλα του Καστέλλο, κοντά στη Φλωρεντία[1]
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων (ιταλικά: Cosimo I de' Medici‎, 12 Ιουνίου 1519 - 21 Απριλίου 1574) ήταν ο δεύτερος Δούκας της Φλωρεντίας και, στη συνέχεια, ο πρώτος Μέγας Δούκας της Τοσκάνης. Γεννήθηκε στην Φλωρεντία και ήταν ο γιος του διάσημου στρατιωτικού Τζοβάνι των Μεδίκων, του επιλεγόμενου «νταλε Μπάντε Νέρε», και της Μαρίας Σαλβιάτι.[2]

Με τη δολοφονία του δούκα Αλεξάνδρου των Μεδίκων (1537) δεν υπήρχε κανένας αρσενικός γόνος της οικογένειας από τον πρώτο κλάδο της δυναστείας. Τότε θυμήθηκαν τον ξεχασμένο δεύτερο κλάδο, του οποίου εκπρόσωπος τότε ήταν ο μόλις 17χρονος Κοσμάς. Παρόλο που δε ζούσε στη Φλωρεντία, τον ευνόησαν γιατί πίστευαν ότι λόγω του νεαρού της ηλικίας του θα μπορούσε εύκολα να γίνει "πιόνι". Σύντομα όμως τους διέψευσε, γιατί αποδείχθηκε υπερβολικά ισχυρογνώμων και φιλόδοξος.

Απέρριψε αμέσως την πρόταση να δώσει επιπλέον εξουσίες στο συμβούλιο των 48. Τον Ιούλιο του 1537, οι εξόριστοι βάδιζαν κατά της Τοσκάνης υπό την αρχηγία του Μπερνάρντο Σαλβιάτι και του Πιέρο Στρότσι. Όταν ο Κοσμάς άκουσε ότι πλησιάζουν, έστειλε τον καλύτερο στρατηγό του, Αλεσσάντρο Βιτέλλι, να αντιμετωπίσει τον εχθρό. Αφού τους κατανίκησε, κυρίευσε και το φρούριο που ο Στρότσι και οι άντρες του είχαν καταφύγει να σωθούν. Έπεσε αμέσως και οι συλληφθέντες αιχμάλωτοι αποκεφαλίσθηκαν, ενώ το σώμα του αρχηγού Στρότσι βρέθηκε με ένα αιματοβαμμένο μαχαίρι δίπλα του.

Τον Ιούνιο του 1537 αναγνωρίστηκε από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ αρχηγός του Φλωρεντινού κράτους, σε αντάλλαγμα πολεμικών υπηρεσιών που του είχε προσφέρει με τη Γαλλία. Επανέφερε έτσι την δύναμη των Μεδίκων, που βασίλεψαν στην Φλωρεντία ως τον Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων (1671 - 1737). Κατέλαβε τη Σιένα με τη στρατιωτική υποστήριξη του αυτοκράτορα. Η πόλη αντιστάθηκε μετά από 15μηνη πολιορκία (1554 - 1555) και έπεσε οπότε και ο πληθυσμός της μειώθηκε από τις 40.000 στις 8.000. Φρόντισε ιδιαίτερα για τη ναυτική παρουσία της Τοσκάνης, ιδρύοντας το Τάγμα του Αγίου Στεφάνου που πολέμησε τους Οθωμανούς και άσκησε πειρατεία στη Μεσόγειο[3]. Το 1569 ανακήρυξε το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης.

Αυταρχική διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ηγεμόνας δεσποτικός και απολυταρχικός. Παρά όμως την αυταρχικότητα και τους βαρείς φόρους που επέβαλλε, ήταν λάτρης των γραμμάτων και των τεχνών. Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) και ο Φλωρεντινός στόλος που πήρε μέρος σε αυτή ενέπνευσαν τον καλύτερο ζωγραφικό του πίνακα. Έχτισε πάρα πολλές κατασκευές, περισσότερο για να εξασφαλίσει την άμυνα του κράτους του από τους εχθρούς. Ήταν και λάτρης της αλχημείας, τέχνη που κληρονόμησε από τη γιαγιά του Κατερίνα Σφόρτσα. Ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ τον βοήθησε να ανεξαρτητοποιηθεί εντελώς και να απαλλαγεί το κράτος του από οποιαδήποτε Ισπανική επιρροή. Ταυτόχρονα φρόντιζε να εξουδετερώνει όλες τις εναντίον του συνωμοσίες πριν δημιουργηθούν, οργανώνοντας τη δολοφονία των ύποπτων γι' αυτό. Ένας από αυτούς ήταν ο Λορεντσίνο (1548), ο τελευταίος Μέδικος διεκδικητής της Φλωρεντίας.

Τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής του συντετριμμένος από το θάνατο δύο από τους γιους του από ελονοσία, παρέδωσε την εξουσία στο γιο του Φραγκίσκο και αποσύρθηκε στη βίλα του Καστέλο.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον 1ο του γάμο με την Ελεονώρα του Τολέδο (1519 - 1562) παιδιά του ήταν :

Το 1562 απεβίωσε η Ελεονόρα και με την ερωμένη του Ελεονόρα ντέλι Αλμπίτσι έκανε ένα γιο:

Με τον 2ο γάμο του (1570) με την Καμίλλα Μαρτέλλι παιδιά του ήταν :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Cosimo I, granduca di Toscana» (στα ιταλικά). Enciclopedie on line. Treccani, La cultura italiana. http://www.treccani.it/enciclopedia/cosimo-i-granduca-di-toscana/. Ανακτήθηκε στις 27.02.2017. 
  2. Elena Fasano Guarini (1984). «Cosimo I de' Medici, duca di Firenze, granduca di Toscana» (στα ιταλικά). Dizionario Biografico degli Italiani 30. Treccani, La cultura italiana. http://www.treccani.it/enciclopedia/cosimo-i-de-medici-duca-di-firenze-granduca-di-toscana_(Dizionario-Biografico). Ανακτήθηκε στις 27.02.2017. 
  3. Αλεξάνδρα Κραντονέλλη, Ιστορία της Πειρατείας στους μέσους χρόνους της Τουρκοκρατίας 1538-1699, 2η Έκδοση, Αθήνα 2014, σσ. 136 κε
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cosimo I de' Medici, Grand Duke of Tuscany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).