Κωνσταντίνος Πετρίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Πετρίτης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Κωνσταντίνος Πετρίτης (Ελληνικά)
Γέννηση 1912
Αθήνα
Θάνατος 25  Φεβρουαρίου 1987
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Σπουδές Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Οικογένεια
Γονείς Δημήτριος Πετρίτης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα δήμαρχος

Ο Κωνσταντίνος Πετρίτης (1912 - 25 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού και δήμαρχος Αίγινας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Πετρίτη με καταγωγή από την Αίγινα. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ποταμίτου και είχε δύο παιδιά. Βγήκε ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού από τη Σχολή Ευελπίδων το 1933 και πήρε μέρος στον πόλεμο της Ελλάδας με την Ιταλία, ενώ υπηρετούσε στο Πυροβολικό πριν από την ιταλο- γερμανική κατοχή. Αποφοίτησε ως Πολιτικός Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το έτος 1946 μπήκε στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, όμως όταν πήρε προαγωγή ως Ταγματάρχης, εγκατέλειψε τη θέση αυτή και επέστρεψε στην Υπηρεσία μετά από δύο χρόνια. Στο μεσοδιάστημα υπηρετούσε σε μονάδες Πυροβολικού. Το 1949 έγινε μόνιμος στη Γεωγραφική Υπηρεσία (Νόμος 968/49). Το 1952 εισήχθη στο ΓΕΣ, στο Τοπογραφικό Τμήμα του δεύτερου Επιτελικού Γραφείου. Το 1954 έγινε Συνταγματάρχης και διοίκησε την Α’ Διεύθυνση της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Το 1960 προβιβάστηκε σε Ταξίαρχος και έγινε Υποδιοικητής της Γεωγραφικής Υπηρεσίας. Το διάστημα από τις 21 Απριλίου του 1960 έως και τις 10 Αυγούστου του 1961 πήρε τη θέση του Διοικητή της Γ.Υ.Σ, καθώς ο Διοικητής Νικόλαος Πιερρακέας απουσίαζε εκείνο το διάστημα με αναρρωτική άδεια. Όταν το ‘61 ο τελευταίος γύρισε στην Υπηρεσία, ανέλαβε τη θέση του Υποδιοικητή.

Οι γνώσεις του Πολιτικού Μηχανικού βοήθησαν στην κτιριακή ανάπλαση και εξάπλωση της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, η οποία συντελέστηκε υπό την εποπτεία του. Κατά την περίοδο αυτή κατασκευάστηκε το τετραώροφο κτίριο, στον ύψιστο όροφο του οποίου εγκαταστάθηκε η Διεύθυνση Κινηματογράφου, ενώ στην ταράτσα του ίδιου κτιρίου τοποθετήθηκε Σιδερένιος 16μετρος Πύργος και πάνω σε αυτόν εγκαταστάθηκε η πρώτη κεραία εκπομπή τηλεόρασης στην Ελλάδα (Αύγουστος 1965).

Όταν ήρθε στα χέρια του η Διοίκηση της Γ.Υ.Σ (1-1-1962), όντας πλέον Υποστράτηγος, έπρεπε να φανεί αντάξιος των προσδοκιών που είχε δημιουργήσει η επιτυχημένη διοικητική πορεία του πατέρα του Δημητρίου Πετρίτη στην Υπηρεσία (1925-1930). Κατάφερε και ο ίδιος να συνδέσει το όνομά του με μία επιτυχημένη μεταπολεμική πια πορεία και εξέλιξη της Υπηρεσίας. Το Ελληνικό Κράτος επιθυμούσε ήδη από το 1889  τη « Χαρτογράφηση της Ελλάδας » με κλίμακα 1 : 5000, που ολοκληρώθηκε χάρη στα προσόντα του γιου Πετρίτη. Ο βασικός χάρτης της Ελλάδος λοιπόν είχε πλέον δώσει τις βάσεις για τη δημιουργία του Ελληνικού Κτηματολογίου. Μερίδιο των Δημοσίων Δαπανών του Κράτους δόθηκε για την πρωτοφανή αναβάθμιση της Υπηρεσίας, που από το 1962 κι έπειτα είχε επαρκή επιστημονική τεχνογνωσία και τεχνικό εξοπλισμό, εφοδιάστηκε με δύο αεροσκάφη για αεροφωτογραφίες, ενώ εξειδικευμένο προσωπικό είχε προσληφθεί για την υλοποίηση των εργασιών της Γ.Υ.Σ.

Ο Κων/νος Πετρίτης ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με μεγάλη προσήλωση στην Κινηματογράφηση των Ένοπλων Δυνάμεων και για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάστηκε δημόσια τηλεοπτικά η θεματολογία του Σεπτέμβρη του ‘65. Από τη Γεωγραφική Υπηρεσία ιδρύθηκε λοιπόν Τηλεοπτικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων, κι όλα αυτά χάρη στην διαλλακτική επικοινωνία και στα προσωπικά αιτήματα που έθετε με ζήλο σε κάθε βαθμίδα του Στρατού, είτε επρόκειτο για διοικητικό είτε για εκτελεστικό πεδίο.

Στο Συνέδριο Διεθνούς Γεωδαιτικής και Γεωγραφικής Ένωσης στο Σαν Φραντζίσκο στις Η.Π.Α το 1962, εκπροσωπώντας την Ελληνική Γεωδαιτική και Γεωγραφική Επιτροπή του Κράτους, απέσπασε από τον δήμαρχο του Σαν Φραντζίσκο το κλειδί της πόλης. Μετά από οχτώ χρόνια θητείας Ανώτατου Αξιωματικού βγήκε εν αποστρατεία στις 17 Μαΐου του 1967.

Από το επόμενο κιόλας έτος μέχρι και το 1972 ανέλαβε τη Δημαρχεία της Αίγινας, τόπου καταγωγής του πατέρα του, και προσέφερε τα δέοντα και από εκεί με την απαράμιλλη διάθεση, ακεραιότητα και ανιδιοτέλεια του.  Συνδέθηκε με την ίδρυση Δημοτικού και νέου Γυμνασίου στο νησί, την ανέγερση Πνευματικού Κέντρου, την αναμόρφωση του λιμανιού, άνοιξε οδικό δίκτυο ύδρευσης και φυσικά τύπωσε χάρτη του νησιού σε κλίμακα 1: 1000. Το 1985 υπέστη σοβαρό τραυματισμό εντός οχηματαγωγού που έκανε τη γραμμή Πειραιάς- Αίγινα.

Στην Αίγινα κεντρικός δρόμος του νησιού φέρει το όνομά του.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κουτρούβελης Κωνσταντίνος, Βιογραφικά σημειώματα στρατηγών Γ.Υ.Σ. (1985 Αθήνα), σελ. 7